Avatar

Bosak-Bosakowski @Bosak-Bosakowski

304

Kwestia kary śmierci w Rosji znów wraca

Rosyjski Sąd Konstytucyjny rozpocznie 9 listopada ponowne rozpatrywanie możliwości zezwolenia sądom orzekania kary śmierci od 1 stycznia 2010. Aktualnie obowiązuje moratorium. „Uda nam się podjąć decyzję przed nowym rokiem” zaznaczył w piątek 30 października rzecznik Sądu Konstytucyjnego.

Relacje Rosji z Serbią

Dmitrij Miedwiediew w przełomowej wizycie odwiedził Belgrad. Czy to powrót na zaniedbane przez siebie Bałkany, daleko poza obszar b. Związku Sowieckiego (ZSRS) stanowi kontrnatarcie wobec działań Zachodu w ostatnich latach? Stosunki z Serbią od dawna stanowiły mocny punkt w polityce Moskwy.

Stalin – ,,rozsądny” przywódca

W trakcie ponownego rozpatrywania swojej sowieckiej przeszłości, Rosja zaczęła wykazywać się zadziwiającym pluralizmem w dziedzinie nauczania historii. Nauczyciele młodzieży (w młodszych klasach nie ma właściwego programu) mogą wybierać pomiędzy czterdziestoma dziewięcioma pozycjami zatwierdzonymi przez ministerstwo. Mogą też nie brać pod uwagę tej listy

Rosja chce przystąpić do WTO

Według Dymitra Miedwiediewa, Rosja jest zaangażowana w wysiłki w kierunku przystąpienia do Światowej Organizacji Handlu, mimo opóźnień i chaosu spowodowanych planami tego państwa ubiegania się o członkostwo w porozumieniu z Kazachstanem i Białorusią.

Szczyt WNP w Kiszyniowie

W dniach 8-9 października br. w Kiszyniowie odbył się szczyt Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP), uznawanej za instrument Kremla w polityce neoimperialnej. Moskwie brakuje jednak idei jednoczącej państwa członkowskie, czego najlepszym dowodem było ostatnie spotkanie.

Współpraca NATO z Rosją możliwa

Nowy sekretarz generalny NATO, Duńczyk Anders Fogh Rasmussen, powiedział, że NATO stara się przekonać Rosję, iż Sojusz „nie jest dla niej wrogiem”. Rasmussen obiecał jednak, że Gruzja i Ukraina dołączą do NATO w przyszłości. W kwestii Afganistanu sekretarz generalny oświadczył w rozmowie z korespondentem Radia Wolna Europa Ahto Lobjakasem, że nowa strategia USA powinna wyklarować się w ciągu kilku tygodni.

Byli, są. Czy będą…?

Teresa Siedlar – Kołyszko od lat podróżuje po wschodnich terenach dawnej Rzeczypospolitej, odwiedzając skupiska Polaków. Odwiedza obecną Litwę, Białoruś, Ukrainę, docierając nawet do Mołdawii. Odszukuje również miejsca, w których dziś trudno już znaleźć ślady polskości.

BBN o rosyjskiej propagandzie

Opublikowany przed obchodami 70. rocznicy wybuchu II światowej raport Biura Bezpieczeństwa Narodowego pt. ,,Propaganda historyczna Rosji w latach 2004-2009’’ nie wnosi wielu nowych tez do dyskusji na temat polityki informacyjnej kremlowskich władz, jednakże w kompetentny, a zarazem przystępny sposób przedstawia tematykę oraz zagadnienia pokrewne.

Rosja goi polskie rany

Trudno wyobrazić sobie Niemcy dyskutujące z Polską archiwów otwarciu archiwów dotyczących II wojny światowej wcześniej zagrabionych nad Wisłą. W przypadku Rosji jest to jak najbardziej możliwe – pisze po obchodach 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej ,,The Economist’’.

Polityka polska

Przykład pierwszy. Wiek siedemnasty. Polski król wraca z dyplomatycznej wizyty u Habsburgów. Nad granicą ma oczekiwać delegacja najgodniejszych senatorów Rzeczypospolitej, iżby powrót wypadł godnie. W tym celu polscy senatorowie zjeżdżają nad granicę odpowiednio wcześniej, żeby się broń Boże nie spóźnić. I byliby zdążyli, gdyby noc wcześniej nie zapili. W efekcie król był wściekły, Austriacy się śmiali, ale senatorom nic – bo cóżby się im w wolnej Polsce stać mogło?

Wolna

Wolna (Вольна) to duża wieś, dawniej również majątek ziemski, położona nad rzeką Dźwiejką na północny wschód od Baranowicz. W XVI w. miejscowe dobra należały do Chodkiewiczów, a w XVII w. były własnością Kamieńskich. W 1632 r. podstoli nowogródzki Krzysztof Kamieński fundował tu cerkiew unicką i klasztor bazylianów.

W stolicy św. Włodzimierza

Turyści z Polski wjeżdżający na Ukrainę przez przejście w Uściługu rzadko zatrzymują się we Włodzimierzu Wołyńskim, jadąc zazwyczaj bezpośrednio w stronę Łucka. Tymczasem już w samym Uściługu jest coś wartego zobaczenia – został w nim odrestaurowany dworek Igora Strawińskiego, w którym słynny rosyjski kompozytor spędzał wakacje i tworzył swoje największe utwory. Dworkowi temu poświęcił słynny esej Stanisław Stempowski.

Czy Polacy przetrwają na Białorusi?

Niewiele osób w Polsce zna dziś ten typ polskości, jaki istnieje na dawnych Kresach Wschodnich, np. na Białorusi. Do narodowości polskiej zdecydowanie zaliczają się nie tylko nieliczni już obywatele II Rzeczypospolitej, ale także ci, którzy nimi nie byli, ale znają język polski i mają w paszporcie zapis „Polak” oraz ci, którzy nie znają polskiego i są zapisani do innej narodowości niż polska, lecz czują się Polakami, a także i ci, których samoidentyfikacja narodowa jest dwukierunkowa: polska i białoruska. Wszyscy są innymi, ale wcale nie gorszymi Polakami niż Polacy w Polsce. Często ich przywiązanie do Polski jest głębsze i bardziej żywe niż rodaków w kraju.

Dlaczego ,,Pan Tadeusz”

„Pan Tadeusz” wielkim dziełem, czyli arcydziełem jest. Z „Pana Tadeusza” spływają na czytelnika tysiące wzruszeń i szczęście, tak ważkie, jak nieważkie, wzniosłe, jak i przyziemne. Oczywiście, te wzruszenia spływają tylko wtedy, kiedy się chce.

Międzyrzecz Ostrogski

38 km od Równego i 3 km od Ostroga leży wciskający się klinem między dwie rzeki Wilię i Switenkę Międzyrzecz Ostrogski. Dla okolicznych wyznawców prawosławia to miejsce święte, w samym centrum miejscowości znajduje „Swiato Troickij” Meżirickij Mużuskij Monastyr,” będący pozostałością po czasach, kiedy Międzyrzecz był dużym miasteczkiem posiadającym silne umocnienia.

Tropami Witolda i Karaimów

Dla Litwinów to symbol ich turystyki i jedna z największych atrakcji. Kto był na Litwie, a nie odwiedził Trok, ten nie może o sobie powiedzieć, że widział ją w całą. Ta licząca 7,3 tys. mieszkańców miejscowość, odległa o 23 km od Wilna, ma istotnie wiele do zaoferowania.

Granica na rzeczce

Weteranka AK, Arcypolka, starsza pani, mieszkająca… – mniejsza z tym, gdzie, w każdym razie na obecnej Białorusi – z nieodmienną serdecznością przyjmowała coroczne wizyty moich przyjaciół. Przyjęcie odbywało się wedle niezmiennego rytuału.