Archive Category: Historia

Neobanderowcy z Czarnego Komitetu postanowili „poprawić”…

Napady tatarskie na wchodzącą w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego (a później Korony) Ruś mają długą historię. Dla Tatarów najistotniejszy był polityczny i ekonomiczny. Pod koniec XV w. w Europie Wschodniej i Południowej ważną rolę zaczęło odgrywać Imperium Osmańskie. Po zajęciu Konstantynopola oraz miast wybrzeża krymskiego w tym słynnej Kaffy, Chanat Krymski stał się de facto narzędziem polityczno-militarnym sułtana tureckiego. Pozbawiony miast portowych został odcięty od ważnych źródeł dochodu. Straty te nadrabiał poprzez najazdy, daniny oraz handel niewolnikami na nieznaną dotąd skalę. Zapotrzebowanie na nich było bowiem w Turcji ogromne i z roku na rok rosło. Wybierając się na łowy niewolników, na Krymie ogłaszano pospolite ruszenie. Na rozkaz chana stawiała się nawet trzecia część męskiej populacji.

Polska autonomia na sowieckiej Ukrainie. Po przekształceniu rejonu w nowoczesny i zurbanizowany, miał on spełniać rolę ”wizytówki”, mającej ukazywać Polakom, żyjącym na Ukrainie, korzyści wynikające z zaangażowania w budowę socjalistycznej ojczyzny.

Pieśń napisana przez instruktora Czarnej Trzynastki Przemyskiej w 2005 roku ku czci tych, którzy polegli pod Zadwórzem w 1920 roku - obrońców Polskich Termopili

Ugoda hadziacka jest jednym z istotniejszych wydarzeń w historii I Rzeczpospolitej. Niestety szansa na zaistnienie Rzeczpospolitej Trojga Narodów przez ugodę stworzona nie została wykorzystana, a sam Hadziacz do niedawna był faktem słabo znanym.

Polacy odwiedzający Chmielnicki rzadko zdają sobie sprawę, że to dawny Płoskirów.

Józef Łobodowski – polski pisarz i poeta, tłumacz literatury hiszpańskiej i rosyjskiej na język polski.

2 października w siedzibie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół’’ odbyło się główne spotkanie promocyjne nowej książki ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego pt. ,,Przemilczane ludobójstwo na Kresach’’

W szpicy pana majora szedł oficer Parochow z trzema feldfeblami, poprzedzeni o kilkadziesiąt kroków kozaczyzną na koniach; za nimi zaś wolniutko i z całą ostrożnością sam pan major, a poza nimi znowu cały oddział. Całą siłę pana majora w tym miejscu składało 93 żołnierzy i kilku kozaków.

Obraz Panny Świętej z Ostrej Bramy został koronowany 2 VII 1927 roku przez metropolitę warszawskiego kardynała Aleksandra Kakowskiego. Na uroczystości obecni byli m.in. marszałek Józef Piłsudski oraz prezydent Ignacy Mościcki. Nowe złote korony, których wówczas użyto zaginęły w czasie II wojny światowej.

Oddziały Tarasa Borowca -"Bulby" nacjonalistycznego polityka ukraińskiego, od pseudonimu którego wzięły swoją nazwę.

17 września 1939 roku wojska sowieckie - wypełniając postanowienia paktu Ribbentrop-Mołotow - dokonały agresji na Rzeczpospolitą, nie wypowiadając wojny i gwałcąc międzynarodowe umowy.

W dniu 17 IX 1939 r., bez wypowiedzenia wojny, Związek Radziecki dokonał zbrojnego napadu na Polskę. Fakt ten określa się jako "wbicie noża w plecy" walczącym z Niemcami Polakom, lub po prostu nazywa się go IV rozbiorem Polski.

Pierwsza szkoła wyższa na Ukrainie działała w latach 1576- 1640 w Ostrogu. Założył ją i utrzymywał książę Konstantyn Wasyl Ostrogski, najwybitniejszy przedstawiciel rodu, syn hetmana wielkiego litewskiego. Był osobą gruntownie wykształconą i jednocześnie jednym z najbogatszych magnatów w państwie.

Okres poprzedzający wybuch II wojny światowej i pierwsze tygodnie jej trwania jest jednym z najbardziej krytycznych, a zarazem najważniejszych w dziejach stosunków polsko-ukraińskich. Wrzesień 1939 r. w znacznej mierze sprawił, że stosunki polsko-ukraińskie ostatecznie zabrnęły w ślepy zaułek.

W powszechnej opinii Kowno uchodzi za kuźnię litewskiego nacjonalizmu, czy jak kto woli patriotyzmu. Pod tym względem od Wilna miasto to różni się w sposób zasadniczy. Litwini bezwzględnie w nim dominują, a ich odsetek jest nawet wyższy niż w całej Litwie. Stanowią, aż 88,7 procent jego mieszkańców gdy dla całej Litwy wskaźnik ten wynosi 80 procent. Jest to zasługa rządów międzywojennej Litwy, które robiły wszystko, by przekształcić swą ówczesną stolicę w miasto czysto litewskie, które takim na początku wieku wcale nie było.

Wołyń w momencie, gdy znalazł się w II Rzeczpospolitej należał do najbardziej zacofanych, zapóźnionych cywilizacyjnie i zniszczonych przez wojnę dzielnic kraju. Władze RP starały się nadrabiać dystans, jaki dzielił Wołyń od reszty kraju, osiągając w tym spore sukcesy.