Gruzińskie wybory parlamentarne na pograniczu z Osetią Południową i Abchazją odbyły się bez incydentów. Mieszkańcy wiosek położonych w pobliżu spornych granic nie skarżyli się na wzrost napięcia. Przed wyborami gruzińskie władze ostrzegały przed prowokacjami ze strony separatystów i stacjonujących w zbuntowanych regionach rosyjskich żołnierzy.

Kościół katolicki mógłby stać się pośrednikiem w kwestii wypuszczenia na wolność białoruskich więźniów politycznych. Tak twierdzi opozycyjny białoruski tygodnik "Nasza Niwa", analizując odwiedziny nuncjusza apostolskiego Claudio Gugerottiego u siedmiu więźniów.

Za pieniądze nie kupisz miłości, śpiewali Beatlesi. Głosy wyborców kupić jednak można. Przynajmniej wydają się na to liczyć kandydaci w zaplanowanych na 28 października br. wyborach parlamentarnych na Ukrainie.

Na Ukrainie rozpoczął się jesienny pobór do wojska. Tym razem ma zostać wcielonych około 19 tys. chłopców - to prawie 8 tys. mniej niż w ubiegłym roku.

Koalicja opozycyjna, która wygrała wybory parlamentarne w Gruzji - nie chce dymisji prezydenta i zamierza współpracować z Micheilem Saakaszwilim. Takie oświadczenie złożył lider zwycięskiego ugrupowania "Gruzińskie marzenie" Bidzina Iwaniszwili. Jeszcze wczoraj domagał się rozpisania przedterminowych wyborów prezydenckich.

Rokrocznie każde z dziewięciu państw Europy Centralnej i Wschodniej, które były objęte wpływami ZSRR - Bułgaria, Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Polska, Rumunia i Słowacja - staje się, relatywnie, coraz bardziej zamożnymi krajami w porównaniu do ich bogatszych sąsiadów z Europy Zachodniej.

Pomimo silnych więzi ekonomicznych z Rosją, Turcja z niepokojem patrzy na poczynania tego kraju w regionie. Chodzi szczególnie o wspieranie separatystów z Górnego Karabachu oraz niesłabnące wsparcie, którego Moskwa udziela syryjskiemu dyktatorowi el-Assadowi.

Lider gruzińskiej opozycji Bidzina Iwaniszwili poradził prezydentowi Micheilowi Saakaszwilemu aby podał się do dymisji. Według szefa koalicji "Gruzińskie marzenie", która prawdopodobnie wygrała wybory parlamentarne w Gruzji -?"rzedterminowe wybory prezydenckie będą korzystne zarówno dla kraju, jak i osobiście dla obecnego prezydenta".

Przez najbliższe trzy tygodnie Białorusini będą mogli oglądać prace polskiego grafika i plakacisty Leszka Żebrowskiego. Wystawa obejmująca 30 plakatów i 15 grafik została otwarta w mińskim Muzeum Sztuki Współczesnej i już pierwszego dnia była tłumnie odwiedzana - głównie przez młodzież.

Stany Zjednoczone wyraziły zadowolenie z oświadczenia prezydenta Gruzji Micheila Saakaszwili, w którym przyznał, że jego partia przegrała wybory parlamentarne. Wzywają też zwycięskie ugrupowanie "Gruzińskie Marzenie" do utworzenia rządu. Rzeczniczka Departamentu Stanu Victoria Nuland wyrazila nadzieję, że zwolennicy Saakaszwilego nie będą przeszkadzali w jego współpracy z nowym rządem.

Jeszcze niedawno stary budynek szkolny w Mickunach przygnębiał swoim widokiem. Opuszczony i zaniedbany. Kilka miesięcy prac nad rekonstrukcją i - kardynalna zmiana. Wraz z odnowionym budynkiem mieszkańcy podwileńskiego miasteczka "otrzymają" Centrum Wspólnoty. Otwarcie nowego centrum nastąpi 2 września.

Można było w osiem lat stworzyć transparentne gruzińskie państwo - ale nie dało się w osiem lat uczynić poczytalnym gruzińskiego tłumu - pisze rosyjska dziennikarka Julia Łatynina.

Polskie Towarzystwo Radiowe społeczna redakcja "Radio Lwów" (kwartalnik "Lwowskie Spotkania" i Lwowskie Stowarzyszenie przyjaciół sztuk pięknych) alarmuje o niemożności wykonywania swojej działalności.

Ukraińska Rada Najwyższa odwołała ustawę przewidującą kary za zniesławienie. Przepisy zostały wprowadzone pod koniec września. Natychmiast stały się celem ataków ze strony opozycji, dziennikarzy i organizacji pozarządowych.

Ambasada RP w Mińsku nie może przesyłać do kraju informacji tajnych i ściśle tajnych - alarmuje "Dziennik Gazeta Prawna".

Zaczynają pękać fundamenty Gazpromu, giganta energetycznego będącego centralnym filarem ekonomiczno-politycznego systemu stworzonego przez rosyjskiego prezydenta Władymira Putina.

Składniki: 80 deka suszonych wiśni, 1 szklanka wina, 20 deka…

Zamożni rosyjscy wielbiciele gier hazardowych zalali Mińsk po tym, jak w Rosji wprowadzono zakaz funkcjonowania kasyn. Skorzystała na tym sąsiednia Białoruś - żadnych wiz i granic, zaledwie półtorej godziny samolotem i wielbiciele gier hazardowych są już na miejscu, gdzie do ich usług jest ponad 60 kasyn i salonów gier.

Rekordowo wysoka może być frekwencja na wyborach parlamentarnych w Gruzji. O niezwykłym zainteresowaniu Gruzinów udziałem w głosowaniu informują polscy obserwatorzy pracujący w rejonach Tbilisi i Szida Kartli. W niektórych komisjach obwodowych frekwencja przekroczyła 70 procent. Głosowanie zakończyło się o g.18.00 według czasu obowiązującego w Polsce.

Rosyjski premier Dmitrij Miedwiediew rozmawiał z założycielem Facebooka Markiem Zuckerbergiem o prawach autorskich w internecie oraz obecności firmy na rosyjskim rynku. Miedwiediew otrzymał w prezencie piłkę futbolową z napisem-adresem jego własnego konta na Facebook'u.

Moskwa wybrała ekonomię, nacisk na rozwój i stosunki gospodarcze jako broń, którą posłuży się, by odzyskać tereny oraz wpływy w utraconym imperium. Powtórki ze Związku Radzieckiego nie będzie: jeżeli zdaniem Putina jego upadek był jedną z największych katastrof XX wieku, to pomysł odbudowania sowieckiego imperium mógłby okazać się jeszcze większą strategiczną klęską XXI wieku.

Ukraińscy dziennikarze protestują przeciwko wprowadzeniu kar za oszczerstwo. Ich zdaniem, całkowicie zniszczy to niezależne media.

Pierwsze godziny wyborów parlamentarnych w Gruzji przebiegają spokojnie. Informują o tym zarówno przedstawiciele władz, jak i opozycja. Wcześniej strona rządowa informowała o możliwości prowokacji na spornych granicach z Abchazją i Osetią Południową. Natomiast opozycja obawiała się nacisków na swoich zwolenników.

Często jestem pytany: "Ile potrzeba pieniędzy, by mieć pewność, że zostanie się deputowanym?". Po pierwsze, powiem od razu, że dokładna suma odnośnie okręgów większościowych po prostu nie istnieje. A po drugie, jeśli potrzebujecie stuprocentowej gwarancji - kupcie miejsce na liście partyjnej. Okręg jednomandatowy takiej gwarancji nie daje.

"Odnoszę wrażenie, że zrobiliśmy zbyt mało, zbyt późno. Byliśmy zbyt powolni i za mało zaangażowani za czasów Jelcyna. Nie możemy tego zaakceptować; nie możemy zaakceptować, by jakakolwiek światowa potęga zdominowała swoich sąsiadów. Nie powinniśmy mieć złudzeń co do reżimu ustanowionego przez Putina" - powiedział minister spraw zagranicznych Czech.

Dnia 3 września 2012 roku, dzięki wsparciu Prezydenta Miasta Rzeszowa, grupa 10 młodych ludzi ruszyła na Kresy...

- W owym czasie banderowcy podeszli pod Komarówkę i widząc szykujących się do ucieczki Polaków zaczęli do nich strzelać. Mając kilka sztuk broni, Polacy odpowiedzieli ogniem i zaczęli się wycofywać.

Jedyną rzeczą, co do której zgadzają się obaj tegoroczni kandydaci na stanowisko prezydenta jest to, że duże zasoby niekonwencjonalnego gazu ziemnego to wyjątkowy atut, nie tylko rewolucjonlujący biznes energetyczny w Stanach, lecz także przynoszący zyski sojusznikom zza granicy.

W najbliższy weekend w Kowalczukach, z okazji Dnia Polskiej Harcerski, po raz piąty odbędzie się biwak Organizacji Harcerek Związku Harcerstwa Polskiego na Litwie - "Cisowy Dworek".

Czarnoziemy to niewiarygodnie żyzne i głębokie gleby występujące na Ukrainie. Ich niezwykła urodzajność sprawia, że kraj ochrzczono "spichlerzem Europy".

W przedwojennym województwie tarnopolskim znajduje się Skała Podolska. W tym galicyjskim miasteczku, w dole malownicze zakola wije Zbrucz, a w górze widnieją ruiny średniowiecznych murów i zamku. Z historycznych przekazów wiadomo, że w 1240 roku na brzegu Zbrucza, w jego środkowym biegu, stanęli Mongołowie. Po przekroczeniu rzeki, splądrowali i spalili drewniany ruski gród zwany Skałą. W XIV wieku, około 1331 roku, na miejscu ruin Skały litewscy książęta Koriatowicze wznieśli murowaną warownię i ponownie nazwali ją Skałą. W 1394 roku Podole wraz z zamkiem w Skale stały się lennem Spytka z Melsztyna. Po jego śmierci w bitwie pod Worsklą w 1399 roku przeszły we władanie Świdrygiełły. Od 1402 do 1411 roku Podolem władali starostowie królewscy, po nich Skałę przejął Witold. Około 1430 roku Skała otrzymała prawa magdeburskie, a skalskie dobra weszły w skład Korony. Skała była wówczas znaną podolską miejscowością, jednak jej popularność nie zawsze przynosiła korzyści. To miejsce położone na szlaku handlowym w XIV i XV wieku kilkakrotnie najeżdżali Tatarzy i Wołosi. Mimo atrakcyjnej lokalizacji, Skała nie mogła rozwijać się tak prężnie, jak Kamieniec. W 1515 roku podupadające miasteczko i zniszczony zamek, w formie dzierżawy, dostał we władanie starosta kamieniecki Stanisław Lanckoroński. Na jego prośbę w 1518 roku król Zygmunt Stary odnowił prawa miejskie nadane Skale, a starosta rozpoczął odbudowę zamku usytuowanego na stromym cyplu. Przebudowa zakończyła się w latach 30. XVI stulecia. W Skale pojawiły się wtedy murowane umocnienia i miejskie mury. Nad Zbruczem na wysokim, nieregularnym cyplu powstał zaś nowy murowany kompleks obronny z wyremontowanym zamkiem i basztą prochową, w których stacjonowała silna załoga. Za rządów starosty Lanckorońskiego Skała zaczęła się rozwijać. Pod koniec XVI wieku liczyła ponad 1000 mieszkańców. Kolejne stulecie przyniosło Skale liczne wojenne zniszczenia. W 1615 roku miasteczko zdobyli Tatarzy. Porwali w jasyr większość mieszkańców. W 1621 roku w czasie wojny z Turcją stacjonowały w Skale wojska podczaszego koronnego Stanisława Lubomirskiego, po ich odejściu w okolicach parokrotnie pojawiali się Turcy. W 1641 roku Skałę objął we władanie hetman wielki koronny i wojewoda ruski Stanisław Lanckoroński. Mimo jego sprawnych rządów, w 1648 roku Skała nie obroniła się przed Kozakami Krzywonosa, którzy korzystając z pomocy zdrajcy ukrywającego się wśród mieszczan, podeszli pod zamek, zdobyli go z zaskoczenia i splądrowali. W 1657 roku Skała Podolska wpadła w ręce siedmiogrodzkich oddziałów Jerzego Rakoczego, który w czasie szwedzkiego Potopu rabował i palił miasta na południu Rzeczpospolitej.Kolejna katastrofa nadeszła w 1672 roku, kiedy całe Podole znalazło się pod osmańską okupacją. Rok później zamek z rąk tureckich odbili Polacy, którzy odnieśli zwycięstwo w bitwie pod Chocimiem. W kolejnych latach Skała była parokrotnie przejmowana przez polskie i tureckie wojska. Dopiero w 1699 roku, po zawarciu traktatu karłowickiego, jako królewski obszar, ponownie znalazła się w granicach Rzeczpospolitej. W 1706 roku zmarł ostatni ze starostów Lanckorońskich - Michał. Skała Podolska znalazła się później w rękach Mikołaja Mierzejewskiego - męża Agnieszki Lanckorońskiej. W 1708 roku ponownie zmienił się starosta. Został nim Adam Tarło herbu Topór, który zbudował na dziedzińcu dawnego zamku nowy barokowy pałac, oparty na planie czworoboku i usytuowany nad piwnicami zamkowymi. Wokół nowego pałacu biegły stare mury, a od północy na wysuniętym cyplu znajdowała się stopniowo popadająca w ruinę najstarsza część zamku. Pałac Tarłów, piękna na owe czasy budowla, okazał się pechowy. Spłonął od uderzenia pioruna w 1765 roku. Syn i bratanek Adma Tarły, Kazimierz i Jan Tarło, przejęli Skałę w pełne władanie w 1772 roku. Wówczas Skała Podolska znalazła się w obszarze zaboru austriackiego, jako miasteczko położone na granicy Austrii i Rzeczpospolitej. Od tego momentu do 1793 roku starostwo funkcjonowało jedynie na wschodnim brzegu rzeki. Po drugim rozbiorze na Zbruczu pojawiła się granica galicyjsko-carska, która przedzieliła Podole na część wschodnią i Galicję, a Skałę przecięła na zachodnią część miejską i wschodnią ? wiejską. W 1795 roku w Skale zaczęła działać graniczna komora celna, a dobra przejęło państwo austriackie, od którego pod koniec XVIII wieku odkupił je Józef Wincenty Gołuchowski. Do 1939 roku skalskim majątkiem władali znani w całej Galicji Gołuchowscy. W Skale znajdowała się siedziba ordynacji galicyjskich dóbr tej rodziny. Ordynat stworzył Namiestnik Galicji Agenor Romuald Gołuchowski, a jego wnuk Agenor Maria Adam zapisał się w historii jako minister spraw zagranicznych Austro-Węgier. Ostatnim ordynatem skalskim był Agenor Maria Joachim Gołuchowski, który zarządzał dobrami do 17 września 1939 roku. Gołuchowscy nigdy nie podnieśli z ruin pałacu Tarłów, ani nie remontowali miejskich murów. Na południowym krańcu miasteczka, przy drodze na Borszczów, wybudowali własny pałac otoczony parkiem. W czasie zaboru austriackiego ludność Skała wzrosła do 7 tysięcy, w tym ponad połowę stanowili Żydzi. W trakcie XIX wieku wybudowano połączenie kolejowe z pobliskim Czortkowem, a zabudowania miasteczka zyskały charakterystyczny, galicyjski styl. Na początku I wojny światowej przez Skałę przeszedł front. Wiele tamtejszych zabytków uległo zniszczeniu, wśród nich Pałac Gołuchowskich, który spłonął po ostrzale artyleryjskim. W okresie międzywojnia już go nie odbudowano. Po II wojnie światowej resztki pałacowych murów zostały rozebrane. Zachował się jedynie park, zabytkowa kuta brama wjazdowa, neorenesansowa kordegarda i ruiny zabudowań gospodarczych. Skała Podolska, częściowo zniszczona w trakcie działań wojennych w latach 1919-1920, weszła w skład polskiego województwa tarnopolskiego jako Skała nad Zbruczem. W połowie lat 20. zaczęła stacjonować tam kompania Korpusu Ochrony Pogranicza. Miasteczko liczyło nieco ponad 5 tysięcy mieszkańców. Od połowy lat 20. XX wieku przebiegającej na Zbruczu granicy II RP ze Związkiem Sowieckim w okolicach Skały szczelnie pilnowano. Próba przedostania się przez rzekę z terytorium sowieckiego na stronę polską, przed 1924 rokiem dość łatwa, później najczęściej kończyła się ostrzałem z karabinów maszynowych czerwonoarmistów, którzy pilnowali by nikt z lewego brzegu rzeki nie mógł nawet spoglądać w stronę Polski. W 1924 roku na sowieckim brzegu rzeki zaczęto stawiać drewniany płot i zasieki z drutu kolczastego. Zbliżenie się do rzeki po sowieckiej stronie karano śmiercią. Zamknięcie granicy przez sowietów wywołało dramat ludności Skały. Wiele rodzin miało bliskich na lewym brzegu rzeki i jeszcze na początku lat 20. utrzymywało kontakty. W miasteczku od najstarszych mieszkańców wciąż można usłyszeć opowieści o tym, jak w 1924 roku po raz ostatni widzieli swych krewnych, którzy mieszkali na wschodnim brzegu Zbrucza. Wielu mieszkańców Skały nie widziało swych bliskich do początku lat 40. Do niedawna żyli tam jeszcze potomkowie Polaków, którzy po 1924 roku nigdy więcej nie ujrzeli bliskich pozostawionych na sowieckiej stronie. 17 września 1939 roku licząca wtedy 8 tysięcy mieszkańców Skała została zaatakowana przez armię czerwoną. Miejscowa kompania KOP stawiła opór i została rozbita. Miasteczko zajęli komuniści i aresztowali przedstawicieli polskiej administracji. W czasie sowieckiej okupacji Skała była siedzibą regionu. Latem 1941 roku Skałę zajęli hitlerowcy. Zorganizowali w miasteczku getto, do którego spędzili okolicznych Żydów. Większość z nich zginęła wywieziona we wrześniu 1942 roku do obozu zagłady w Bełżcu. W 1943 roku pod Skałą Niemcy wymordowali prawie 800 Żydów. Jedynie kilku skalskich Żydów przeżyło Holocaust. W trakcie II wojny światowej walki i zniszczenia ominęły Skałę. Dzięki temu w miasteczku, mimo zupełnej wymiany struktury ludnościowej, wyczuwa się dawny kresowy nastrój galicyjskiego, sennego pogranicza. Większość Polaków wypędzono ze Skały Podolskiej w latach 1944-1945. Deportacje w głąb Związku Sowieckiego spotkały część miejscowych Ukraińców sympatyzujących z UPA. W Skale osiedlali się natomiast Ukraińcy deportowani przez władze komunistyczne z polskiej części Bieszczad i Rosjanie, którzy migrowali z głębi ZSRS. W miasteczku zachowało się kilka interesujących zabytków. Przetrwała oryginalna siatka dawnego układu urbanistycznego oraz część domów i kamienic z okresu austriackiego. Do dziś w Skałe dostojnie królują ruiny pałacu Tarłów, a obok na wysokim i stromym cyplu, otoczonym z trzech stron wąwozami, stoją stare ruiny zamku Stanisława Lanckorońskiego. Przy północnym wjeździe do miasteczka zachowała się Wieża Prochowa, obok której niegdyś była brama wjazdowa do zamku. W pobliżu można jeszcze znaleźć pozarastane krzakami fragmenty murów miejskich. Wśród ruin znajdują się stare podpiwniczenia zamkowe, na których centralnej części stoi szkielet spalonego pałacu Tarłów. W jego elewacji można zobaczyć resztki barokowych wykończeń. W miasteczku jest kilka szarych i zapyziałych uliczek. Wiele kamienic pamięta czasy austriackie i II RP. Jest też plac, przy którym stał pomnik Adama Mickiewicza, a w pobliżu centrum zachował się teren, gdzie do II wojny światowej odbywał się żydowski bazar. Dziś mieści się tam regionalne targowisko. W Skale zachował się jednonawowy kościół katolicki, w którym komuniści składowali materiały budowlane i zainstalowali urządzenia elektrowni spalinowej. Wejście do tej świątyni zdobi ciekawy renesansowy portal, a w pobliżu zachowały się mury z fragmentami XVII-wiecznych fortyfikacji. Jest cerkiew św. Mikołaja z 1882 roku, którą postawiono na miejscu starej ruskiej cerkwi obronnej. Na terenie fabryki można znaleźć pozostałości ścian starej synagogi. Nowsza synagoga, przebudowana po 1945 roku na dom mieszkalny, ma charakterystyczną fasadę i mieści się w centrum miasteczka, podobnie jak dawna siedziba i koszary KOP, apteka, magistrat, budynek poczty z 1809 roku, karczma i zabudowania urzędnicze. Na południu miasteczka zachował się park Gołuchowskich, gdzie widoczne jest miejsce po pałacu. W parku straszą zabudowania wozowni, stajni i oranżerii, oszpeconych sowieckimi przeróbkami. W pobliżu jest cmentarz katolicki, żydowski i kaplica grobowa rodziny Gołuchowskich. Przez Zbrucz w Skale można dziś przejść po drewnianej kładce zawieszonej nad rzeką dokładnie tam, gdzie przez wiele lat od sowieckiej strony nie wolno było zbliżyć się do granicy.( Tekst autorstwa M.Falkowskiego za polskieradio.pl) Fotografie wykonano dzięki współpracy ze Stowarzyszeniem Kultury Chrześcijańskiej im. ks. Piotra Skargi w Krakowie.

O decyzji Trybunału poinformował w czwartek wiceminister spraw zagranicznych Maciej Szpunar. - Sprawa zbrodni katyńskiej będzie rozpatrywana przez Wielką Izbę Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Uwzględniono wniosek skarżących - poparty przez rząd RP - napisał wiceszef MSZ na Twitterze.

Radni Miasta Przemyśla podjęli uchwałę nadającą jednemu z nowo wybudowanych rond nazwę im. Ofiar Wołynia. Podpisy pod uchwałą zbierały lokalne organizacje pozarządowe: Przemyskie Stowarzyszenie Rekonstrukcji Historycznej X DOK oraz Stowarzyszenie Wspólnoty Samorządowej Doliny Sanu.

29 września w Krakowie zostaną odtworzone epizody z kampanii moskiewskiej polskiej armii dowodzonej przez hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Event jest elementem projektu Pola Chwały realizowanego od 28 do 30 września w Niepołomicach.

Warto zwrócić uwagę na artykuł Michała Bronowickiego o korekcie wschodnich granic komunistycznej Polski i ZSRR. W zasadzie równie dobrze mógłby on nosić tytuł "Zamienił stryjek siekierkę na kijek, czyli, jak sowieci okradli nas z węgla".

Sejm RL odrzucił poprawki w ustawach dotyczących głosowania drogą internetową podczas wyborów parlamentarnych, prezydenckich i wyborów do Parlamentu Europejskiego. Głosowanie przez Internet jest sprzeczne z Konstytucją Litwy.

Ruscy, jak uciekali "Zisem", którym przyjechali, to walnęli w betonowy mostek na rzece i pospadali z auta. Co się stało później z UB-owcami, nie wiem. Żołnierzy KBW odprowadzono na najbliższą stację kolejową. Każdy dostał po pół bochenka chleba i miał kupiony bilet na drogę.

Zagraniczni obserwatorzy będą gwarantem uczciwości i demokratyczności wyborów parlamentarnych w Gruzji. Na cztery dni przed zaplanowanym na 1 października głosowaniem takie opinie wyraża większość komentatorów i politologów.

Siarhiej Kawalenka, białoruski więzień polityczny został wypuszczony przedterminowo z kolonii karnej w Mohylewie. Kawalenka wystąpił do prezydenta Aleksandra Łukaszenki z prośbą o ułaskawienie. Wcześniej opozycjonista kilkakrotnie przeprowadzał głodówki.

Dziś w czterechsetną rocznicę śmierci księdza Piotra Skargi, który spoczywa w krypcie kościoła św. Piotra i Pawła w Krakowie, zostanie uroczyście otwarta pierwsza część Panteonu Narodowego w podziemiach tej świątyni.

Jak informuje "Nasz Dziennik" Prezydent Ryszard Kaczorowski to jedna z czterech osób, które jeszcze w tym roku ekshumuje prokuratura wojskowa.

Spotkanie z tym cmentarzem było też pierwszym moim spotkaniem z Białorusią. Lat temu 12 wraz z grupą studentów udaliśmy się do Brześcia dzięki uprzejmości wójta gminy Terespol i ówczesnego konsula RP w tym mieście. Wizyta na odnowionym (dziś rzeklibyśmy - rewitalizowanym) cmentarzu była oczywiście jednym z najważniejszych punktów programu. Złożyliśmy kwiaty pod krzyżem w jego centrum i zapalili znicze ku pamięci spoczywających tam obrońców twierdzy brzeskiej. W słoneczny wrześniowy poniedziałek A.D. 2012 poszedłem tam znów. Złota białorusko/polska jesień malowała miodową barwą trawę na mogiłach żołnierskich. Tylko złotymi dukatami liści ich nie przystroiła, bo ... wycięto na nim wszystkie drzewa, nawet te nieliczne, które jeszcze w 2000 roku na nim rosły ... Cmentarz ów, mimo, że odnowiony jest trochę jakby zapomniany. "Nowy ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi" Z. Hausera nie wspomina o nim w ogóle. Grzegorz Rąkowski w swym "Czarze Polesia", pisze tylko: "Na zewnątrz wałów Fortyfikacji Kobryńskiej znajduje się dawny cmentarz forteczny (dziś cmentarz żołnierzy radzieckich) z nielicznymi grobami z czasów carskich oraz polskimi z okresu międzywojennego." I to wszystko. Jednak cmentarz ten kojarzy się głównie z grobami polskich żołnierzy broniących twierdzy przed Niemcami w 1939 r. Ale jego metryka jest o wiele starsza. Sięga XIX wieku, okresu w którym budowano wielką twierdzę. Prawda, z tego czasu zachował się chyba tylko jeden nagrobek, zmarłego w 1884 roku generała-lejtnanta Iwana Andrejewicza Kaczałowa. O ćwierć wieku starszy (1901 r.) jest grób innego carskiego generała: inżyniera i generała-majora Konstantina Ławrientiewicza Duchonina. Oba groby usytuowane są przy głównej alei polskiej części cmentarza. Pomiędzy jednakowymi cementowymi krzyżami na mogiłach obrońców twierdzy Brześć w 1939 roku można jeszcze znaleźć nagrobki z okresu międzywojennego, w tym pochówki nie tylko wojskowych, żołnierzy twierdzy, ale nawet kobiet. Gros nagrobków stanowią jednak owe bliźniaczo podobne, bezimienne wojskowe krzyże. W centrum polskiej części cmentarza stoi krzyż na kamiennym kopcu a obok tablica z napisem po polsku i białorusku "Pamięci żołnierzy Wojska Polskiego garnizonu brzeskiego z lat 1921-1939 i obrońców twierdzy Brześć poległych we wrześniu 1939 r. spoczywających na tym cmentarzu. Rodacy. 2000". Znacznie większą część cmentarza stanowią groby tych, którzy zginęli w 1941 r. broniąc twierdzy zajadle przed tymi, z którymi jeszcze bez mała dwa lata wcześniej paradowali "na trupie pańskiej Polski" ulicami Brześcia - żołnierzy Armii Czerwonej. Jakże ironicznie gorzka bywa nieraz historia. Zginęli okrutną śmiercią z ręki tych, z którymi się bratali, śpią zaś snem wiecznym wespół z tymi, na których napadli. I jeden Pan Bóg wszystkich ich teraz sądzi... Będąc w Brześciu warto pójść na cmentarz garnizonowy i oddać hołd naszym dzielnym rodakom. To niedaleko, nie dalej niż 2 km, z Dworca Kolejowego Brześć Centralny można dojść tam pieszo w pół godziny (patrz mapa). Ale jeśli komuś ciężko, to niech przejdzie kładką nad torami na Stare Miasto, a tam na ulicy Mickiewicza złapie "marszrutkę" nr 5 (w stronę do ulicy Bohaterów Obrony Twierdzy Brzeskiej). Kierowcy są tak uprzejmi, że jeśli ich poprosić wysadzą naprzeciw samego cmentarza. Krzysztof Wojciechowski

Sposób przygotowania: Dużą łyżkę masła utrzeć na śmietanę,…

O ostatniej konferencji Ewy Kopacz oraz śledztwie smoleńskim portal Stefczyk.info rozmawia z Andrzejem Melakiem, który w Smoleńsku stracił brata.

Sytuacja polityczna w Gruzji cały czas się zmienia. Niedawne skandale z więzieniami tylko skomplikowały położenie przed wyborami parlamentarnymi wyznaczonymi na 1 października 2012 roku. Po aferze z torturami, która wprawiła w szok całą ludność kraju, przedstawiciele ekipy Saakaszwilego stali się bardziej agresywni w walce o utrzymanie władzy.

Pod patronatem ambasady RP w Wilnie w czwartek, 27 września, naukowcy w wileńskim Pałacu Paców będą rozmawiać o historycznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych uwarunkowaniach kształtowania się tożsamości narodowej Polaków mieszkających na Litwie.

"Na wschodzie Europy jest teraz w modzie nie demokracja i udział obywateli w kierowaniu państwem, lecz kontrola państwowa i władza autokratów" - pisze "Süddeutsche Zeitung".

"Naród może być tak przez swego ministra pchnięty, że śmierć i pożar przebiegną nad jego miastami i wsią, że niewola na długo stanie się jego udziałem. Na szachownicy polityki zagranicznej gra się bogactwem i nędzą, życiem i śmiercią milionów ludzi. Biada narodom, które się oddają w niezręczne lub nieumiejętne ręce".

W kolonii karnej na Białorusi 50 urodziny obchodzi Aleś Bialacki. Ten znany białoruski obrońca praw człowieka odbywa wyrok 4 i pół roku pozbawienia wolności. Sąd w Mińsku w roku ubiegłym uznał go winnym niezapłacenia podatków od pieniędzy otrzymanych na konta w zagranicznych bankach.