Archive Category: Publicystyka

Neobanderowcy z Czarnego Komitetu postanowili „poprawić”…

Z dr. Nikitą Sokołowem, rosyjskim historykiem, przewodniczącym Rady inicjatywy Wolne Stowarzyszenie Historyczne, rozmawia Piotr Falkowski

Protestujący na Majdanie przeczuwali, musieli przeczuwać, że jest jakaś inna droga. W tym samym czasie, gdy jedni krzyczeli „Smert woroham!", Smert woroham!", Smert woroham!", a potem już tylko „Smert, smert, smert!", inni uczestniczyli w mszy świętej w imię Tego, który daje życie i nawołuje do przebaczenia wrogom. Ta inna, radykalnie inna, odpowiedź cały czas zderzała się z logiką przemocy. Gdy jeden z duchownych pozdrawiał tłum słowami: „Sława Isusu Christu!", odpowiedział mu ryk: „Herojam sława!". W tym momencie na Majdanie zderzały się dwa światy. Naprzeciwko republiki stawał Kościół.

Rozważając przyszłe losy Ukrainy, która niespodziewanie znalazła się na pierwszych stronach światowych gazet, liczni analitycy i eksperci gubią się w prognozach i radach, w jakim kierunku ma podążać to dla wielu nieznane państwo. Który kierunek jest dla niego właściwy i uzasadniony?

Ze względu na wydarzenia na Ukrainie tegoroczne obchody 69. rocznicy zakończenia II Wojny Światowej obchodzone na zachodzie Europy 8 maja, a na jej wschodzie, głównie w Rosji i na Białorusi, 9 maja, są jeszcze bardziej podzielone niż zazwyczaj.

Wielu profesjonalnych analityków i nie tylko, głęboko zastanawia się nad poczynaniami Władimira Putina i nie znajduje sensownej odpowiedzi na to pytanie.

„Gdyby ludzie naprawdę tego chcieli, to do Pieniężna przyjechałoby 100 osób, każda z młotkiem, otoczyłoby ten pomnik i rozbiło go na kawałki” - mówi historyk Leszek Żebrowski w wywiadzie dla portalu Stefczyk.info

„Czy walczyliśmy na Majdanie w Kijowie o to, żeby władze Lwowa nadal poniżały nas, katolików i mniejszość polską?” – pytali wierni.

Kraje NATO zagrożone bezpośrednio rosyjską ekspansją muszą w większym stopniu polegać na własnych wysiłkach, w tym na rozbudowie klasycznych zdolności wojskowych.

Z prof. Władimirem Jakuszewem z Moskiewskiego Państwowego Uniwersytetu Ropy i Gazu im. Iwana Gubkina rozmawia Piotr Falkowski z "Naszego Dziennika".

No bo jak to? Potomkowie „ciemiężonego ludu” chcą odwoływać się do staropolskiej ciemnoty, która ich dziadów rozpijała, wyzyskiwała i batożyła kiedy chciała? Która dorobiła się na niewolniczej pracy antenatów? „Czy wyście powariowali? Czy wam nie wstyd?”. Mamy więc do czynienia z początkami kolejnej odsłony największej w III RP akcji edukacyjnej, określanej mianem „pedagogiki wstydu”.

Mariusz Max Kolonko: porozumienie genewskie nie jest warte papieru, na którym zostało napisane.

W czasie kiedy obywatele państw Europy Środkowej zostali oszukani przez cynicznych krajowych polityków, Viktor Orbán miał odwagę powiedzieć, co myślą obywatele: Bruksela stała się „przystanią dla tego samego oszustwa”.

Ja jestem „ruski człowiek” i muszę występować za swoje – mówi jeden z mitygujących, który przyjechał z nieodległego Alczewska. Spracowane dłonie i twarz zniszczona przez używki sporo mówią o proweniencji rozmówcy.

„Byłam świadkiem tej masakry – stwierdza pani Ksej. – Rozstrzelali ludzi z karabinów maszynowych. Po trzy osoby stawiali. Mąż patrzył, jak rozstrzeliwują żony, a żona jak strzelają do męża i dzieci. Siostra została, a brata zabili. Nawet zabili takie dziecko co miało miesiąc. Część rozstrzeliwała Polaków, reszta rabowała i paliła domy Polaków. Zabierali krowy. Krew popłynęła tą rzeką. Woda była czerwona od krwi. Oj, tak było... Oby się nie powtórzyło już nigdy. Niestety, nie mogłam wtedy w żaden sposób pomóc czy kogoś uratować. Miałam ausweis i dzięki temu uratowałam się sama. Moich rodziców ukrył Ukrainiec, miał na nazwisko Sokoł”.

Konflikt na linii Ukraina-Rosja, z zaangażowaniem III RP w tle, pisze właśnie kolejny rozdział w dość pokaźnej księdze dziejów polskiej dyplomacji, którą niestety, nie można postawić na półce tych pozycji, którymi lubimy się chwalić i szczycić. Obecnie zaś pisany rozdział ,,ukraiński'', z pewnością umocni jedynie obraz głupoty polskiej polityki zagranicznej. Skąd tak mocne wnioski?

Po tym gdy Jarosław Kaczyński pozdrowił zgromadzonych na Majdanie organizacyjnym pozdrowieniem OUN-UPA, ktoś napisał, że teraz dziennikarze skupieni w „niezależnych” mediach ruszą udowadniać, jak słuszny i potrzebny był to gest, i że Polska powinna wspierać na Ukrainie nawet siły postbanderowskie.

Z ks. dr. Michałem Bajcarem, sędzią Sądu Arcybiskupiego we Lwowie, proboszczem parafii rzymskokatolickiej pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gródku Jagiellońskim na Ukrainie, rozmawia Mariusz Kamieniecki z "Naszego Dziennika".