Archive Category: Publicystyka

Najprawdopodobniej w marcu podpisana zostanie umowa na dostawy…

Polityka Władimira Putina w dłuższym okresie jest skazana na klęskę - przekonuje rosyjski historyk prof. Andriej Zubow w wywiadzie dla Katolickiej Agencji Informacyjnej.

Czytelnicy Fronda.pl przecierają oczy ze zdumienia. Od kilku tygodni na „portalu poświęconym” ukazują się teksty insynuujące agenturalność publicystom myślącym o polityce zagranicznej inaczej niż Tomasz Terlikowski. I Jarosław Kaczyński.

Cudowne dziecko „Gazety Polskiej” po raz kolejny wzięło na celownik portal Kresy.pl. Dawid Wildstein, znany chyba najbardziej z tego, że był nieobecny w jakiejkolwiek debacie o Kresach Wschodnich aż do czasu tzw. rewolucji na Majdanie, znowu dał upust swojej obsesji na punkcie naszego skromnego medium.

Dopiero dwa tygodnie temu po raz pierwszy usłyszałem z ust parlamentarzysty racjonalne słowa w sprawie Ukrainy. W jednym z programów publicystycznych, w którym gościli posłowie raczej z dalszych ław sejmowych, członek Twojego Ruchu napomknął coś o autonomii dla wschodniej części państwa ukraińskiego, za co jednak z miejsca został nieprawdopodobnie zrugany przez przedstawicieli Solidarnej Polski oraz Prawa i Sprawiedliwości. „Co pan w ogóle opowiada?!! Pan jest politykiem proputinowskim!!!” – grzmiał reprezentant SP. „Niech się pan nie kompromituje, zasada integralności jest wartością!!!” – wtórowała mu posłanka PiS. Posłowi Twojego Ruchu nie pozostało nic innego, jak po prostu zamilknąć.

Gdyby właśnie w tym momencie na Kremlu postanowiono o przeprowadzeniu inwazji na Polskę, to rosyjskim wojskom uprzednie zajęcie Ukrainy nie byłoby wcale potrzebne.

"Doprowadzenie separatystów do stołu rokowań jest niewątpliwie sukcesem Włodzimierza Putina, który właśnie w ten sposób dąży – po pierwsze – do uzyskania przez separatystów namiastki międzynarodowego uznania, a po drugie – do ustanowienia we wschodnich, uprzemysłowionych obwodach Ukrainy szerokiej autonomii, której gwarantem byłby również, a może nawet przede wszystkim, Kreml".

W trzeciej części kultowego Ojca Chrzestnego Don Corleone zwraca się do swojego bratanka z tymi słowami: „Nigdy nie miej w nienawiści swoich wrogów. To źle wpływa na osąd.”

Wczoraj wieczorem wielu telewidzów o mało nie pospadało z krzeseł i kanap, gdy redaktor Maria Stepan ogłosiła w głównym wydaniu "Wiadomości" w TVP 1 wybuch wojny - uwaga! - polsko-rosyjskiej.

Analogie historyczne pokazują, że nawet w przypadku zaangażowania się po którejś stronie konfliktu oddziałów innego państwa, można nadal mówić o wojnie domowej. Przykładem może być hiszpańska wojna domowa, w której po stronie nacjonalistów gen. Franco walczyły oddziały niemieckie (Legion Kondor) oraz włoskie (Aviazione Legionaria, Corpo Truppe Volontarie). Z kolei po stronie rządowej walczyły Brygady Międzynarodowe, zorganizowane przez Komintern, a także ochotnicy (m.in. z ZSRS). Podobne sytuacje miały miejsce także podczas powstań. Dla przykładu, w Powstaniach Śląskich walczyli tak ochotnicy z Polski (pełniący nieraz funkcje dowódcze), jak i ściągani przez Niemców mieszkańcy innych landów (dowodzeni przez dawnych oficerów Reichswery).

Zasadniczym motywem działań dyplomacji niemieckiej jest obawa przed implozją Rosji, co mogłoby nastąpić, gdyby w wyniku porażki prezydent Putin zupełnie stracił twarz - pisze prof. Włodzimierz Marciniak w nowym numerze tygodnika "Nowa Konfederacja".

Dopóki Polska nie stawia żadnych zdecydowanych warunków, dopóty głoszenie przyjaźni polsko-ukraińskiej przez ukraińskich nacjonalistów nic ich realnie nie kosztuje.

Cztery dni po śmierci męczenników Powstania Styczniowego na stokach warszawskiej Cytadeli, 9 sierpnia 1864 r. – po drugiej stronie Wisły, na praskim Kamionku, godzinę drogi pieszo od rosyjskiej szubienicy, na której umierał Romuald Traugutt i jego współtowarzysze – urodził się człowiek, który odegra wielką rolę w historii Polski i zostanie uznany za jednego z architektów Polonia Restituta roku 1918. Jego droga do niepodległego bytu Narodu Polskiego i restytucji naszego państwa była jednak inna niż „mus” walki zbrojnej za świętą sprawę Traugutta i powstańców styczniowych. Może dlatego, że wyrastał w cieniu klęski powstania (tak się przynajmniej wydawało w czasach jego młodości) i dotkliwych represji rosyjskich?

Burmistrz Westerlandu Petra Reiber poprosiła wczoraj o przebaczenie za krzywdy wyrządzone Polakom przez gen. Heinza Reinefartha, tzw. kata Woli, oraz innych zbrodniarzy nazistowskich. Niewątpliwie jest to gest współczucia wobec cierpienia, jakiego doznali nasi rodacy z rąk zachodnich sąsiadów. Jednak czy jest on wystarczającą rekompensatą za wyrządzone nam zło? Wyrażenie skruchy za popełnione winy bynajmniej nie zastąpi zadośćuczynienia.

Prawo i Sprawiedliwość złożyło w Sejmie projekt uchwały, która obarcza Władimira Putina winą za zestrzelenie samolotu przez separatystów na Ukrainie. Z logiki autorów tego przedsięwzięcia wynika, że Rosja jest mocarstwem i właśnie dlatego należy ją koniecznie zwalczać. Nie trzeba dodawać, iż w hipotetycznym konflikcie militarnym z Moskwą bylibyśmy zupełnie bez szans, jednak politycy PiS-u zachowują się tak, jakby chcieli umierać za „wolność waszą i naszą”. Pytanie czy na pewno za „naszą”?

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że na terenie Ukrainy działają zawodowe i dobrze zorganizowane jednostki specjalne Federacji Rosyjskie – mówi w rozmowie z portalem Stefczyk.info prof. Romuald Szeremietiew, były wiceminister obrony narodowej.

26 czerwca br. na frontonie kościoła Zwiastowania NMP w Sumach została odsłonięta pamiątkowa tablica, ku czci żołnierzy 4. Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego 1 Armii Ludowego Wojska Polskiego. Dlaczego tablica pamiątkowa powstała w Sumach? 1 kwietnia 1944 roku w Sumach rozpoczęto tworzenie 4. Dywizji Piechoty, której nadano imię Jana Kilińskiego. Dowódcą dywizji od 1 kwietnia 1944 do końca wojny był gen. bryg. Bolesław Kieniewicz.

Z kmdr. por. rez. Maksymilianem Durą rozmawia Piotr Falkowski z "Naszego Dziennika".