Białoruś zgłosi placki ziemniaczane do UNESCO
Prezydium Rady Ministrów Białorusi zdecydowało o zgłoszeniu do UNESCO tradycji przygotowywania i spożywania potraw z tartych ziemniaków jako elementu niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Informację przekazała 4 marca białoruska agencja rządowa BELTA.
Proponowany element nosi nazwę „Potrawy z tartych ziemniaków – tradycje przygotowywania i spożywania na Białorusi”. Obejmuje on m.in. draniki (placki ziemniaczane), bliny ziemniaczane oraz babkę ziemniaczaną. Jak poinformowała służba prasowa rządu, tradycja przygotowywania tych potraw występuje we wszystkich sześciu obwodach kraju i od 2022 roku znajduje się w Państwowym
Wykazie Wartości Historyczno-Kulturowych Białorusi.
Wniosek Republiki Białorusi ma zostać przekazany do UNESCO przez Ministerstwo Kultury do końca marca 2026 roku. Według władz w Mińsku wpis miałby objąć tradycje kulinarne związane z potrawami przygotowywanymi z tartych ziemniaków, które są powszechnie obecne w kuchni białoruskiej i przekazywane w praktyce domowej oraz lokalnej.
Obecnie na listach niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO znajduje się siedem elementów z Białorusi, m.in. tradycja bartnictwa, plecionkarstwo ze słomy oraz wycinanka papierowa.
Zobacz także: Polskie tradycje plecionkarskie trafią na listę UNESCO
Placki ziemniaczane należą do tradycyjnych potraw kuchni środkowo- i wschodnioeuropejskiej, których geneza wiąże się z rozpowszechnieniem ziemniaka w Europie po jego sprowadzeniu z Ameryki Południowej w XVI wieku. Początkowo ziemniaki traktowano z nieufnością, jednak w XVIII i XIX stuleciu stały się podstawowym składnikiem pożywienia ludności wiejskiej, szczególnie na terenach dzisiejszej Polski, Niemiec, Białorusi czy Ukrainy. Z prostych, łatwo dostępnych produktów zaczęto przygotowywać różne potrawy mączne i smażone, w tym właśnie placki z tartych ziemniaków. Ich popularność wynikała z taniości składników oraz dużej sytości dania. Z czasem potrawa zakorzeniła się w regionalnych tradycjach kulinarnych, przybierając różne nazwy i odmiany, jednak podstawowa metoda przygotowania – tarte ziemniaki smażone na tłuszczu – pozostała niezmieniona do dziś.
Placki ziemniaczane znane są w wielu krajach pod różnymi nazwami: draniki (nazwa białoruska, od „drzeć”, „trzeć” ziemniaki)), deruny (ukraińska, od ”derty”, „tarty”), plince (litewska od ‘bulviniai blynai’, które pochodzi od „blin” czyli placek, naleśnik), placki ziemniaczanie (polska nazwa opisowa). Różnią się proporcjami, dodatkami, sposobem tarcia ziemniaków czy techniką.
Zobacz także: Placki ziemniaczane po żmudzku
Helena Górnicka/Belta/Kresy.pl
