Liderzy polskiej partii na Litwie uczcili rotmistrza Pileckiego
Przewodniczący Akcji Wyborczej Polaków na Litwie-Związku Chrześcijańskich Rodzin Waldemar Tomaszewski oraz wiceprezes Związku Polaków na Litwie, wicemer miasta Wilna Edyta Tamošiūnaitė pamiętali o rocznicy egzekucji polskiego bohatera.
Polityczni liderzy społeczności Polaków na Wileńszczyźnie w rocznicę śmierci Witolda Pileckiego pojawili się pod domem przy ulicy Užupio 7 w dzielnicy Zarzecze. W budynku tym bohater polskiego ruchu oporu przeciw Niemcom i komunistom mieszkał w latach 1910-1915. Na gmachu umieszczono planszę przypominającą postać Pileckiego i właśnie pod nią wieniec złożyli w poniedziałek Tomaszewski i Tamošiūnaitė.
W tym samym miejscu pojawiła się także ambasador RP w Wilnie Urszula Doroszewska. Zdecydowała się ona uczcić polskiego bohatera w towarzystwie deputowanych do Parlamentu Europejskiego z litewskich partii – Rasy Juknevičienė i Andriusa Kubiliusa, a także litewskich posłów miejscowego parlamentu Mantasema Adomėnasema, Gabrieliusa Landsbergisa, Ingridy Šimonytė i Emanuelisa Zingerisa. Także ta delegacja złożyła kwiaty pod tablicą upamiętniającą rotmistrza Pileckiego.
Sam Pilecki był związany z Kresami Wschodnimi II Rzeczpospolitej. Urodził się w Karelii na północy Rosji. W 1910 r. jego rodzina przeprowadziła się do Wilna. Po zajęciu miasta przez Niemców w 1915 r. Pilecki przebywał w rodzinnym majątku pod Witebskiem, a następnie w rosyjskim Orle, gdzie zaangażował się konspirację. W grudniu 1918 r. Pilecki dołączył do zbrojnej Samoobrony powołanej przez Polaków w Wilnie i brał udział w wyzwoleniu miasta na kilka dni na początku roku 1919 r. Następnie był członkiem partyzanckiego oddziału Jerzego Dąbrowskiego „Łupaszki” działającego na tyłach Armii Czerwonej. W 1920 r. brał udział w bronie Grodna przed bolszewikami. Natomiast w październiku tegoż roku jako ochotnik znalazł się oddziałach gen. Lucjana Żeligowskiego, które dokonały wyzwolenia Wilna i Wileńszczyzny z rąk Litwinów.
Po odejście ze służby Pilecki pozostał na Kresach Wschodnich. Przed drugą wojną światową mieszkał wraz z rodziną w majątku Sukurcze niedaleko Lidy.
