Żona, matka i mistyczka, która upominała papieży. Kościół wspomina św. Brygidę

23 lipca Kościół katolicki obchodzi święto św. Brygidy Szwedzkiej – średniowiecznej mistyczki, założycielki zakonu brygidek i jednej z patronek Europy. Zanim rozpoczęła działalność religijną, przez blisko trzy dekady była żoną, matką ośmiorga dzieci i osobą zaangażowaną w pomoc ubogim.

Brygida urodziła się w 1303 roku w Finsta, w szwedzkiej prowincji Uppland, w rodzinie arystokratycznej spokrewnionej z dynastią panującą. Od najmłodszych lat wychowywano ją w głębokiej wierze. Jako młoda dziewczyna poślubiła Ulfa, zarządcę jednego z okręgów Królestwa Szwecji.

Małżeństwo jako droga do świętości

Małżeństwo Brygidy trwało 28 lat. Urodziło się w nim ośmioro dzieci, wśród nich późniejsza święta Katarzyna Szwedzka. Brygida troszczyła się nie tylko o wychowanie potomstwa, lecz także o rozwój religijny całego domu. Benedykt XVI przedstawiał jej rodzinę jako przykład prawdziwego „Kościoła domowego”.

Wraz z mężem przyjęła regułę franciszkańskiego trzeciego zakonu. Małżonkowie poświęcali czas modlitwie, lekturze Pisma Świętego i działalności dobroczynnej. Założyli niewielki szpital, w którym osobiście opiekowali się chorymi. Brygida pomagała również ubogim i potrzebującym, nie ograniczając się jedynie do przekazywania im pieniędzy.

W 1341 roku małżonkowie odbyli pielgrzymkę do grobu św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela. Po powrocie postanowili prowadzić jeszcze bardziej ascetyczne życie. Niedługo później Ulf zamieszkał w klasztorze, gdzie zmarł.

Widzenia i powstanie zakonu brygidek

Po śmierci męża Brygida rozdała znaczną część swojego majątku ubogim i zamieszkała w pobliżu cysterskiego klasztoru w Alvastrze. Nie złożyła jednak ślubów zakonnych. Prowadziła życie wdowy poświęcone modlitwie, pokucie i działalności charytatywnej.

W tym czasie zaczęła doświadczać przeżyć mistycznych. Swoje widzenia dyktowała spowiednikom, którzy tłumaczyli je ze szwedzkiego na łacinę. Zebrano je później w ośmiu księgach znanych jako „Objawienia”. Szczególne miejsce zajmowały w nich męka Chrystusa, życie Matki Bożej oraz wezwania do moralnej odnowy Kościoła.

Kościół uznał świętość Brygidy, nie rozstrzygając jednak o nadprzyrodzonym pochodzeniu każdego z przypisywanych jej objawień. Jan Paweł II podkreślał, że zaakceptowana została ogólna autentyczność jej doświadczenia duchowego.

Brygida zamierzała powołać nową wspólnotę zakonną – Zakon Najświętszego Zbawiciela, nazywany później zakonem brygidek. Jego główną siedzibą miał zostać klasztor w Vadstenie. Wspólnota obejmowała część żeńską i męską, a na jej czele miała stać ksieni.

Upominała władców i duchownych

W 1349 roku Brygida opuściła Szwecję i udała się do Rzymu. Chciała uczestniczyć w obchodach Roku Jubileuszowego 1350 oraz uzyskać papieską aprobatę dla reguły swojego zakonu. W Wiecznym Mieście prowadziła życie modlitwy, pomagała biednym i pielgrzymom oraz zabiegała o reformę życia chrześcijańskiego.

Nie obawiała się kierować ostrych napomnień do europejskich monarchów, możnych, duchownych, biskupów, a nawet papieży. Wzywała ich do porzucenia sporów, uczciwego sprawowania władzy i życia zgodnego z Ewangelią. Szczególnie stanowczo domagała się powrotu papieży z Awinionu do Rzymu, który uważała za właściwą siedzibę następców św. Piotra.

Odbywała także liczne pielgrzymki do włoskich sanktuariów. Pod koniec życia wyruszyła do Ziemi Świętej, gdzie nawiedziła miejsca związane z ziemskim życiem i męką Chrystusa.

Patronka Europy

Święta Brygida zmarła 23 lipca 1373 roku w Rzymie. Początkowo pochowano ją w kościele San Lorenzo in Panisperna. Rok później jej dzieci przewiozły ciało do Szwecji i złożyły w klasztorze w Vadstenie, który stał się głównym ośrodkiem założonego przez nią zakonu.

W 1391 roku papież Bonifacy IX ogłosił Brygidę świętą. 1 października 1999 roku Jan Paweł II ustanowił ją – obok św. Katarzyny ze Sieny i św. Teresy Benedykty od Krzyża – współpatronką Europy. Papież wskazywał, że jej życie pozostaje wzorem zarówno dla osób konsekrowanych, jak i świeckich, szczególnie małżonków oraz rodziców powołanych do budowania chrześcijańskiej rodziny.

Święta Brygida łączyła obowiązki żony i matki z modlitwą, służbą potrzebującym oraz troską o Kościół. Jej działalność przypomina również o chrześcijańskich korzeniach Europy i o odpowiedzialności rządzących za dobro wspólnoty.

Czytaj też:

Święta Jadwiga Królowa. Władczyni, która połączyła Polskę z Litwą

Maria Magdalena – pierwsza zwiastunka Zmartwychwstania i „apostołka Apostołów”

Kresy.pl / Vatican