Święty Stanisław Papczyński – założyciel marianów i „ojciec ubogich”
18 maja Kościół wspomina św. Stanisława Papczyńskiego. Był kapłanem, zakonnikiem, kaznodzieją, pisarzem religijnym i założycielem Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny — pierwszego męskiego zgromadzenia zakonnego założonego przez Polaka na ziemiach Rzeczypospolitej.
Przyszedł na świat 18 maja 1631 roku w Podegrodziu koło Starego Sącza jako Jan Papczyński. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Jego ojciec Tomasz był kowalem, a matka Zofia zajmowała się domem i wychowaniem dzieci. Już w młodości wyróżniał się pobożnością i zamiłowaniem do nauki. Kształcił się w szkołach parafialnych oraz kolegiach jezuickich i pijarskich, m.in. w Jarosławiu, Lwowie, Podolińcu i Rawie Mazowieckiej.
W 1654 roku wstąpił do zakonu pijarów, przyjmując imię Stanisław od Jezusa i Maryi. Po święceniach kapłańskich dał się poznać jako ceniony kaznodzieja, spowiednik i nauczyciel retoryki. Jego podręczniki służyły kolejnym pokoleniom uczniów, a pisma duchowe podejmowały temat życia chrześcijańskiego nie tylko osób duchownych, ale także świeckich. W dziele „Mistyczna świątynia Boga” podkreślał, że każdy chrześcijanin jest powołany do świętości.
Jako kaznodzieja i spowiednik oddziaływał nie tylko na duchowieństwo, ale także na elity Rzeczypospolitej. Pod jego wpływem był m.in. Jan Sobieski czy nuncjusz apostolski Antonio Pignatelli, późniejszy papież Innocenty XII.
Szczególne miejsce w duchowości Papczyńskiego zajmowało Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny. Powtarzał: „Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy niech nam będzie zbawieniem i obroną”.
W 1670 roku, po odejściu od pijarów, rozpoczął tworzenie nowej wspólnoty zakonnej, której zadaniem miało być szerzenie czci Maryi w tej tajemnicy. Mimo licznych trudności doprowadził do uformowania marianów, którzy w 1699 roku uzyskali aprobatę Stolicy Apostolskiej.
Papczyński był także duszpasterzem ubogich i ludzi zaniedbanych religijnie. Z tego powodu nazywano go „ojcem ubogich”. Dużą wagę przywiązywał do modlitwy za zmarłych, zwłaszcza ofiary wojen, epidemii i nędzy. Troska o dusze cierpiące w czyśćcu stała się jednym z głównych celów założonego przez niego zgromadzenia.
Ostatnie lata życia spędził w Nowej Jerozolimie, dzisiejszej Górze Kalwarii, gdzie marianie objęli kościół Wieczerzy Pańskiej. Zmarł 17 września 1701 roku. Został pochowany w świątyni, która do dziś pozostaje miejscem związanym z jego kultem. Papież Franciszek kanonizował go 5 czerwca 2016 roku.
Czytaj też:
Śmierć, która rozsławiła Polskę. 23 kwietnia 997 roku zginął święty Wojciech
Był następcą tronu w Polsce, miał władać Węgrami. Został świętym
Kresy.pl / Sanktuarium O. Stanisława Papczyńskiego
