Sporadyczne walki w Syrii mimo zawieszenia broni [+MAPA]
Pomimo niedawnego przedłużenia zawieszenia broni między Syryjską Armią Arabską a siłami kurdyjskimi w północno-wschodniej Syrii nadal dochodzi od starć.
Informacje takie podał w środę wieczorem iracko-kurdyjski portal Rudaw.net. Donosi on o walkach w prowincji Hasaka, czyli tej, w której etniczni Kurdowie stanowią dużą część mieszkańców. Portal donosi o manifestacjach w samej prowincjonalnej stolicy, które mają podnieść morale kurdyjskich oddziałów występujących jako Syryjskie Siły Demokratyczne (SDF). Portal napisał o starciach w okolicy miejscowości Al-Melabija, oddalonej kilka kilometrów na południe od miasta Hasaka.
Jednak według portal Syria.livemap.com w czwartek był w regionie Hasaka stosunkowo spokojnie. Siły kurdyjskie utrzymują godzinę policyjną w mieście od 18 do 8 rano.
Spokojnie było również we wschodniej części prowincji Aleppo, gdzie siły kurdyjskie nadal utrzymują rejon Ajn al-Arab (kurd. Kobane).
W prowincji Rakka rząd tymczasowy skierował środki i ekipy w celu naprawy mostu przez Eufrat, uszkodzonego przez wycofujące się w SDF, podała agencja informacyjna SANA.
W toku syryjskiej wojny YPG stały się rdzeniem Syryjskich Sił Demokratycznych (SDF) – sił zbrojnych, które wchłonęły w siebie takie lokalne oddziały arabskie, które znalazły się w kręgu oddziaływania PYD. W efekcie Krudowie syryjscy ustanowili w północno-wschodniej Syrii parapaństwo wdrażające lewicowy program partii. Oficjalnie zawsze deklarowali jednak, że ich celem jest autonomia w ramach państwa syryjskiego, nie formalna państwowość. Do grudnia SDF kontrolowały ponad 46 tys. km kw. terytorium na północnym-wschodzie Syrii, to jest około jednej czwartej jej obszaru.
Początkowo Kurdowie usunęli w większości instytucje władz Baszara al-Asada. Potem zachowywały przez większość wojny domowej relacje zimnego pokoju z władzami baasistowskimi.
Kurdowie odegrali dużą rolę w zwalczaniu i likwidacji tak zwanego “Państwa Islamskiego” w drugiej połowie ubiegłej dekady, nawiązują w tamtym okresie współpracę z USA. Pozwolił to Amerykanom obsadzić i eksploatować syryjskie złoża ropy w opanowanej przez Kurdów lewobrzeżnej części prowincji Dajr az-Zaur, co trwa do dziś. Zarazem jednak Amerykanie nie osłonili Kurdów przed turecką ofensywą z 2019 roku, która odebrała im pas terytorium przy granicy Turcji.
Po rozkładzie baasistowskich struktur państwowych i ucieczce al-Asada, władzę w stolicy przechwyciły struktury islamistycznego Hajat Tahrir asz-Szam. Proklamowały one swojego przywódcę asz-Szarę prezydentem tymczasowym o szerokich komptencjach, proklamowały również rząd tymczasowy.
10 marca przywódca Syryjskich Sił Demokratycznych (SDF), Mazlum Abdi, i tymczasowy prezydent Syrii Ahmed asz-Shara podpisali porozumienie o integracji „wszystkich instytucji cywilnych i wojskowych” w ramach nowego państwa syryjskiego. Porozumienie to nigdy nie weszło w życie. Strony nadal spierają się o interpretację terminu „integracja”. Podczas gdy PYD-SDF dąży do zachowania autonomii, obóz asz-Szary nie chce o tym słyszeć.
Relacje między stronami uległy jednak ponownemu zaognieniu. Pod koniec sierpnia pięciu bojowników SDF zostało rannych w ataku rzekomo przeprowadzonym przez grupy powiązane z Damaszkiem we wschodniej prowincji Dajr az-Zaur. Siły dowodzone przez Kurdów uznały wówczas syryjski rząd tymczasowy za „bezpośrednio odpowiedzialny” za atak. Do kolejnych starć doszło we wrześniu, a także w grudniu zeszłego roku.
W styczniu starcia w Aleppo przerodziły się ofensywę sił tymczasowych władz Syrii, która doprowadziła do wyparcia SDF z całości prowincji Rakk i Dajr az-Zaur oraz części prowincji Hasaka.
Sytuacja militarno-polityczna w Syrii: kolor zielony – tereny pod kontrolą władz tymczasowych Syrii; kolor cyjanowy – tereny pod kontrolą druzów w prowincji Suwajda; kolor żółty – tereny pod kontrolą struktur kurdyjskich i Syryjskich Sił Demokratycznych; kolor granatowy – tereny pod okupacją Izraela.
rudaw.net/syria.livemap.com/sana.sy/kresy.pl
