„Rzeczpospolita”: Patrioty na finiszu - umowa już w marcu?

3 Komentarze
/
Najprawdopodobniej w marcu podpisana zostanie umowa na dostawy…

„Czyż Piłsudski to nie k**wa?”. W Winnicy neobanderowcy „poprawili” tablicę ku czci Piłsudskiego [+VIDEO/+FOTO]

12 Komentarze
/
Neobanderowcy z Czarnego Komitetu postanowili „poprawić”…

Pieśń żołnierska o Najświętszej Marii Pannie (konfederacja barska)

0 Komentarze
/
Nagranie pochodzi z płyty: Niezbędnik Sarmaty, Jacek Kowalski…

Salve Regina, wg zapisu dokonanego we wsi Kiwiszki k. Wilna

0 Komentarze
/
Anonim. Salve Regina, wg zapisu audio, dokonanego przez Waldemara…

Bagno Postrzeskie

0 Komentarze
/
Rezerwat Berezyński, utworzony w 1925 r. jest najstarszym i jednym z najcenniejszych obszarów chronionych na Białorusi, który od 1979 r., jako jedyny obiekt w tym kraju, ma międzynarodową rangę rezerwatu biosfery. Rezerwat, położony o ok. 100 km na północny wschód od Mińska ma powierzchnię 81 tys. ha i obejmuje rozległe obszary lasów i bagien nad górną Berezyną, z bogatą fauną i florą obfitującą w gatunki rzadkie.

Cmentarz żydowski w Drohobyczu

0 Komentarze
/
...Jest jednak pewne miejsce w Drohobyczu, gdzie turyści nie docierają, nieznane nawet większości współczesnych mieszkańców miasta.

Mir. Kościół św. Mikołaja.

0 Komentarze
/
Wioska Mir została założona przed 1345 r. Jej historia łączy się ściśle z zamkiem, wybudowanym w późnym średniowieczu lub wczesnym renesansie, który był przez wieki celem licznych ataków. Miasto zyskało sławę także dzięki założonej tu instytucji Mir Jesziwa, która działała od 1815 do 1939 r., stanowiąc renomowane międzynarodowe centrum kultury żydowskiej. W Mirze można odnaleźć wiele miejsc upamiętniających historię Żydów. Po II wojnie światowej miejscowość została odebrana Polsce i weszła w skład Białoruskiej SSR.
Wzniesiony przez księcia Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła "Sierotkę" w latach 1599 - 1605. Gotycko-renesansowa trójnawowa bazylika z półkoliście zamkniętym prezbiterium i dwiema półokrągłymi zakrystiami. Od frontu, na osi nawy głównej, znajduje się czworoboczna wieża, z której zachowały się dwie kondygnacje.
W 1865 r. zajęty na cerkiew, następnie przebudowany; rekoncyliowany po 1920 r. Po 1946 r. zamknięty i poważnie zrujnowany. Zwrócony katolikom w 1990 r., odbudowany. Pod kościołem znajduje się krypta grobowa, a obok kościoła groby polskich żołnierzy poległych w latach 1919-1920.
Tekst: Wzniesiony przez księcia Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła "Sierotkę" w latach 1599 - 1605. Gotycko-renesansowa trójnawowa bazylika z półkoliście zamkniętym prezbiterium i dwiema półokrągłymi zakrystiami. Od frontu, na osi nawy głównej, znajduje się czworoboczna wieża, z której zachowały się dwie kondygnacje.
W 1865 r. zajęty na cerkiew, następnie przebudowany; rekoncyliowany po 1920 r. Po 1946 r. zamknięty i poważnie zrujnowany. Zwrócony katolikom w 1990 r., odbudowany. Pod kościołem znajduje się krypta grobowa, a obok kościoła groby polskich żołnierzy poległych w latach 1919-1920.
Tekst: Wzniesiony przez księcia Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła "Sierotkę" w latach 1599 - 1605. Gotycko-renesansowa trójnawowa bazylika z półkoliście zamkniętym prezbiterium i dwiema półokrągłymi zakrystiami. Od frontu, na osi nawy głównej, znajduje się czworoboczna wieża, z której zachowały się dwie kondygnacje.
W 1865 r. zajęty na cerkiew, następnie przebudowany; rekoncyliowany po 1920 r. Po 1946 r. zamknięty i poważnie zrujnowany. Zwrócony katolikom w 1990 r., odbudowany. Pod kościołem znajduje się krypta grobowa, a obok kościoła groby polskich żołnierzy poległych w latach 1919-1920.
Tekst: Agnieszka Homan

Mir. Zamek Radziwiłłów.

0 Komentarze
/
Wioska Mir została założona przed 1345 r. Jej historia łączy się ściśle z zamkiem, wybudowanym w późnym średniowieczu lub wczesnym renesansie, który był przez wieki celem licznych ataków. Miasto zyskało sławę także dzięki założonej tu instytucji Mir Jesziwa, która działała od 1815 do 1939 r., stanowiąc renomowane międzynarodowe centrum kultury żydowskiej. W Mirze można odnaleźć wiele miejsc upamiętniających historię Żydów. Po II wojnie światowej miejscowość została odebrana Polsce i weszła w skład Białoruskiej SSR.
Jedyny na Białorusi zespół zamkowy figurujący na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Wzniesiony na rzucie czworoboku zbliżonego do kwadratu, z pięcioma masywnymi pięcio- i siedmiokondygnacyjnymi wieżami jest wyjątkowym połączeniem stylu gotyckiego, renesansowego i barokowego.
Budowę zamku rozpoczął pod koniec wieku XV w stylu gotyckim starosta brzeski i kowieński Jerzy Illinicz. Na początku XVI w. były to tylko mury obwodowe, baszty i nieistniejący dziś budynek jednopiętrowy w południowo-zachodnim narożniku dziedzińca. Pierwotne ściany miały u podstawy grubość 3 m i do 13 m wysokości. W połowie XVI w. powstał parterowy, podpiwniczony budynek wzdłuż murów północnych i wschodnich. Około 1568 r. mirski zamek przeszedł w ręce książąt Radziwiłłów, którzy przebudowali go w stylu renesansowym. Istniejący budynek został podwyższony do trzech kondygnacji i zmienił charakter z obronnego na pałacowy. Zamurowano strzelnice, przebito okna i przekształcono średniowieczne korony murów. W pierwszej połowie XVII wieku zamek otoczono bastionowymi fortyfikacjami ziemnymi. Obszar o powierzchni 25 ha, otaczający zamek został zaadaptowany na park.
Zamek był niszczony przez Szwedów w 1655 i 1706 r. Odbudowany stał się rezydencją m.in. wojewody wileńskiego Karola Stanisława Radziwiłła ?Panie Kochanku?, który słynął z wystawnych uczt.
Zamek został znacznie uszkodzony w czasie walk polsko-rosyjskich w 1794 r. W epoce napoleońskiej (1812 r.) został spalony i częściowo wysadzony w powietrze. Od 1813 r. drogą dziedziczenia dwukrotnie zmienił właścicieli. W 1895 r. zakupiony został przez książęcą rodzinę Światopełk-Mirskich. Budowla została ponownie odnowiona i zamieszkana. Rodzina Świętopełk-Mirskich była właścicielami zespołu obiektów do 1939 r. Od 1991 r. w zespole zamkowym prowadzone są prace konserwatorsko-rekonstrukcyjne.
Tekst: Agnieszka Homan

Mińsk. Cerkiew św. Marii Magdaleny.

0 Komentarze
/
Zbudowana w 1847 r.

Cmentarz Kalwaryjski w Mińsku

0 Komentarze
/

Czarny Las

0 Komentarze
/
Czarny Las to duży kompleks leśny położony o kilka kilometrów na zachód od Stanisławowa, (czyli obecnego Iwano-Frankowska na Ukrainie), który w okresie okupacji hitlerowskiej był miejscem masowych egzekucji mieszkańców tego miasta.

Od Raszkowa do Jahorlika

0 Komentarze
/
Niewielu polskich turystów odwiedza Raszków i Jahorlik nad Dniestrem. Rzadko czynią to nawet miłośnicy "Trylogii" Henryka Sienkiewicza mimo, ze pisarz umieścił w nich część akcji "Ogniem i mieczem" i "Pana Wołodyjowskiego".

Zarwanica - narodowe sanktuarium Ukrainy

0 Komentarze
/
Zarwanica to największe sanktuarium Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie. Znajduje się na Zachodnim Podolu w zakolu rzeki Strypy, w miejscowości tak małej, że nie ma jej nawet na mapach.

Przesłuchanie anioła

0 Komentarze
/
W środę, 15 października w Filharmonii Lwowskiej odbył się koncert "Przesłuchanie Anioła", na który złożyły się piosenki poznańskiego kwartetu "Pro Forma", wykonującego poezję Zbigniewa Herberta w aranżacji Przemysława Gintrowskiego. Salę filharmonii wypełnili zarówno polscy jak i ukraińscy wielbiciele utworów poety. Wśród nich obecni byli m.in. Rafał Żebrowski - siostrzeniec Herberta, oraz ukraiński wydawca dzieł poety Dmytro Kaminiar. Koncert zorganizowała Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie, która w ten sposób zapoczątkowała cykl imprez upamiętniających wielkiego Lwowianina w jego rodzinnym mieście. Koncert jest tym samym symbolicznym powrotem poety do miasta nad Pełtwią. "Przesłuchanie Anioła" będą mieli okazję usłyszeć również mieszkańcy, Kowla, Łucka i Żytomierza - największego skupiska Polaków na Ukrainie.

Biełokuzminowka

0 Komentarze
/
Jeśli ktoś chce zobaczyć prawdziwe stepy ukraińskie, musi udać się w okolice miast Donieck i Łuhańsk, które są głównymi centrami największego na Ukrainie okręgu górniczo-przemysłowego, zwanego Donbasem, znajdującego się w najdalej na wschód wysuniętej części tego kraju.

Podhorce (Підгірці) k. Stryja

0 Komentarze
/
Nazwa Podhorce kojarzy nam się przede wszystkim ze słynnym zamkiem Koniecpolskich, Rzewuskich i Sanguszków, uznawanym za jedną z najpiękniejszych rezydencji na Kresach, malowniczo usytuowanym na krawędzi wzgórz Woroniaków w odległości kilku kilometrów od Oleska. Mało kto wie jednak, że w Galicji Wschodniej istnieją jeszcze inne Podhorce, położone niedaleko Stryja, gdzie także znajduje się dawna ziemiańska rezydencja, wprawdzie nie tak wspaniała, ale mająca za to urok obiektu zupełnie nieznanego i nieodwiedzanego przez turystów.

Szlakiem Żółkiewskiego i Jana III

0 Komentarze
/
Turyści z Polski zwiedzający opisane w "Trylogii" przez Henryka Sienkiewicza Środkowe Naddniestrze rzadko zapuszczają się do Mołdawii.

Żyrowice łask krynice

0 Komentarze
/
"Żyrowice łask krynice"- tak walory Żyrowic w dewocyjnej piosence zachwalał miejscowy mnich unicki w czasach , gdy kult Matki Boskiej Żyrowickiej łączył Polaków, Litwinów i Białorusinów, rzymskich katolików i unitów.

Mińsk. Cerkiew św. Aleksandra Newskiego.

0 Komentarze
/
Zbudowana w 1898 r.

Mińsk. Dwór Adadurowa.

0 Komentarze
/
Zbudowany w 1850 r. neoklasycystyczny budynek otoczony parkiem krajobrazowym. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Miejski dwór Wańkowiczów.

0 Komentarze
/
Klasycystyczny, zbudowany na przełomie XVIII i XIX wieku w historycznym centrum Mińska – Górnym Mieście dwór pełnił w XIX wieku funkcję swego rodzaju salonu artystycznego. Bywali tu m.in. Stanisław Moniuszko i Władysław Syrokomla. Budynek parterowy, drewniany, z otynkowanymi ścianami, na kamiennej podmurówce, nakryty wysokim czterospadowym dachem. Główne wejście do budynku prowadzi przez ośmiokolumnowy portyk zwieńczony trójkątnym frontonem z półokrągłym oknem. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Ślepianka Wielka, dwór Wańkowiczów.

0 Komentarze
/
Dawny majątek Radziwiłłów, od połowy XVIII wieku do I wojny światowej należący do Wańkowiczów. Prawdopodobnie dawny zameczek obronny Radziwiłłów (o czym świadczą mury budowli, przekraczające metr grubości), w drugiej połowie XVIII w. przebudowany w stylu klasycystycznym. Na tyłach domu park krajobrazowy w stylu angielskim. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża.

0 Komentarze
/
Kaplica zbudowana na Cmentarzu Kalwaryjskim w stylu neogotyckim w latach 1839 - 41 w miejscu dawnej drewnianej kaplicy. W podziemiach spoczywają wybitni obywatele Mińska. Na zewnętrznych ścianach liczne epitafia. Decyzją władz od lat trzydziestych do końca roku 1980 kościół był zamknięty. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Cmentarz Kalwaryjski.

0 Komentarze
/
Najstarsza nekropolia w Mińsku. Użytkowanie terenu jako cmentarza katolickiego rozpoczęło się w 1800 roku. Rozciąga się na powierzchni 14 ha. Jako nekropolia był użytkowany do roku 1976. Od 1945 roku przestał być wyłącznie cmentarzem katolickim, jego część południowa jest przeważnie prawosławna. Katolicka część cmentarza, od bramy wotywnej wzdłuż głównej alei i po bokach kościółka, obejmująca pochówki wielu polskich rodów, została odnowiona przez tutejszą parafię i mińską Polonię. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Kościół katolicki św. Szymona i Heleny.

0 Komentarze
/
Tzw. czerwony kościół ufundowany 1908 r. przez Edwarda Wojniłłowicza (1847–1927), mińszczanina, wybitnego działacza ziemiańskiego, założyciela wielu polskich instytucji o charakterze gospodarczym na Mińszczyźnie i Wileńszczyźnie. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Kościół pojezuicki NMP.

0 Komentarze
/
Wybudowany w latach 1700 – 1710. Po 1820 r. pełnił funkcję katedry, następnie zamknięty, a w 1951 r. przebudowany na halę sportową. W 1994 r. zwrócony wiernym. Obecnie archikatedra katolicka. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Klasztor bernardynów i kościół św. Józefa.

0 Komentarze
/
Wybudowany w latach 1644 – 52 barokowy zespół klasztorny bernardynów mieści się naprzeciw klasztoru bernardynek. Wielokrotnie przebudowywany, w 1752 uzyskał wystrój późnobarokowy. Świątynia w typie bazyliki bezwieżowej. W 1864 r. skonfiskowany przez władze rosyjskie w ramach represji za poparcie, jakiego udzielili bernardyni powstaniu styczniowemu na Białorusi. Obecnie archiwum. (Agnieszka Homan)

Mińsk. Sobór katedralny św. Ducha.

0 Komentarze
/
Dawniej był to kościół i klasztor bernardynek, które powstały w połowie XVII w. w stylu wileńskiego baroku. Kościół ma układ bazylikowy na planie prostokąta 23x18 m., przy czym środkowa nawa jest znacznie wyższa i szersza od naw bocznych. Po likwidacji klasztoru w 1852 r. w zabudowaniach mieściło się więzienie śledcze, w którym przetrzymywano powstańców styczniowych. Obecnie kościół jest prawosławną katedrą. (Agnieszka Homan)

Cerkiew Św. Proroka Eliasza, 1910.

0 Komentarze
/
Cerkiew zbudowana z cegły na planie krzyża, w tradycyjnym stylu rosyjskich budowli sakralnych końca XIX wieku.

Lubcz. Zamek Radziwiłłów.

0 Komentarze
/
Zbudowany przez Radziwiłłów pod koniec XVI w. obronny zamek na planie czworoboku był położony na lewym brzegu Niemna, z trzech stron otoczony fosą, a z czwartej wodami rzeki. Został zniszczony w czasie wojen w 2. połowie XVII w. Na ruinach powstał w XIX w. nowy pałac w stylu neogotyckim, zburzony podczas I wojny światowej. W dwudziestoleciu częściowo odbudowany, został za czasów sowieckich przerobiony na szkołę. Z czterech istniejących wież zachowały się dwie, w tym jedna główna, gotycko-renesansowa, z bramą wjazdową. Wieża bramna o podstawie kwadratu ok. 10 x 10 m, w połowie wysokości zmienia się w ośmioboczną.

Lida. Cmentarz wojskowy.

0 Komentarze
/
Lida, obwód grodzieński
Miasto zostało założone w 1323 r. przez wielkiego księcia litewskiego Giedymina. Lida była stolicą księstwa lidzkiego, którym władał książę Giedymin a po jego śmierci syn Olgierd i jego synowie Jagiełło i Witold.

Lida. Sobór katedralny św. Michała.

0 Komentarze
/
Lida, obwód grodzieński
Miasto zostało założone w 1323 r. przez wielkiego księcia litewskiego Giedymina. Lida była stolicą księstwa lidzkiego, którym władał książę Giedymin a po jego śmierci syn Olgierd i jego synowie Jagiełło i Witold.
Dawniej klasztor i kościół pijarów, obecnie prawosławny sobór katedralny św. Michała. Klasycystyczny, w kształcie rotundy. Zbudowany w latach 1797-1825. Spalony w 1842 r. W 1863 r. w ramach represji po powstaniu styczniowym zamieniony na cerkiew prawosławną. W 1922 r. wrócił do pijarów. Zamknięty w 1958 r. Kolejno znajdowały się w nim hala sportowa, planetarium, muzeum i kino. W 1995 r. został przekazany z powrotem prawosławnym. Obok klasztor Pijarów z kolegium pijarskim, zamknięty w 1843 r.

Lida. Kościół Krzyża Świętego.

0 Komentarze
/
Lida, obwód grodzieński
Miasto zostało założone w 1323 r. przez wielkiego księcia litewskiego Giedymina. Lida była stolicą księstwa lidzkiego, którym władał książę Giedymin a po jego śmierci syn Olgierd i jego synowie Jagiełło i Witold.
Katolicki kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, barokowy, zbudowany w latach 1747 - 70, nieprzerwanie czynny. Trójnawowa świątynia, z niskim trójdzielnym przedsionkiem, czworobocznym prezbiterium i niskimi zakrystiami. Fasadę zdobi barokowy szczyt. Flankujące ją niegdyś dwie wieże rozebrano po pożarze w 1821 r. Bogato ozdobiony rzeźbami, ornamentami stiukowymi i freskami. Wewnątrz ozdobiony kolumnami i pilastrami ołtarz główny z drewnianymi rzeźbami NMP, św. Jana oraz świętych Piotra i Pawła. W jednym z ołtarzy bocznych lewej nawy barokowy cudowny obraz MB z Dzieciątkiem, zwanej MB Różańcową lub MB Lidzką.