Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM.

12 listopada 2008/0 Komentarze/w Architektura, Kresopedia, Świątynie /Przez Weclawek

Mohylew. Obwód mohylewski
Miasto wzmiankowane w XI w. Rozwój w XVI w. – centrum handlowe, fabryki broni.
Dawniej karmelicki kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Po ustanowieniu archidiecezji mohylewskiej w 1783 r. podniesiony do godności katedry i przebudowany w stylu klasycystycznym. W 1917 r. zamieniony w archiwum. Od r. 1986 remontowany, od 1991 r. ponownie pełni funkcję katedry. Charakterystyczna fasada z potężnym czterokolumnowym portykiem. Wewnątrz freski z II połowy XVIII i XIX w.
Tekst: Agnieszka Homan.

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM.

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Mohylew. Katedra św. Stanisława BM. (fot.globus.tut.by)

Newsletter Skomentuj Udostępnij Wyłącz reklamy

Dodaj komentarz

Zbrodnia w Dominopolu: UPA zlikwidowała wioskę szlachty zagrodowej, potem urządziła tam miejsce egzekucji

Sześć minut, które rozpoczęły historię polskiego futbolu. Pierwszy mecz rozegrano we Lwowie

Jak powstał GROM. Sławomir Petelicki zbudował elitarną jednostkę od podstaw

Kontynuacja „krwawej niedzieli”. W Kołodnie 14 lipca 1943 roku UPA zamordowała około 500 osób

Obrona Warszawy – jeden z największych sukcesów insurekcji kościuszkowskiej

Grunwald: zwycięstwo przygotowane strategią, rozstrzygnięte na polu bitwy

Aleksander Fredro. Żołnierz Napoleona i mistrz polskiej komedii, dziadek polskiego generała i ukraińskiego metropolity

Bitwa pod Mątwami. Bratobójcza rzeź, która pogrzebała plany reform Jana Kazimierza

Terka, Wołkowyja i spirala odwetu. Ilu Ukraińców zginęło z polskich rąk?

Terka, Wołkowyja i spirala odwetu. Ilu Ukraińców zginęło z polskich rąk?

W nocy z 14 na 15 lipca 1946 roku UPA zaatakowała Wołkowyję w powiecie leskim, mordując polskich mieszkańców wsi.

Liczba ofiar pozostaje sporna. Baza IPN podaje 36 zamordowanych mieszkańców i dwóch zabitych żołnierzy, natomiast według innych ustaleń zginęło 15 cywilów oraz oficer WOP.

Zbrodnia była kolejnym ogniwem spirali odwetu. W maju żołnierze uczestniczący w akcji wysiedleńczej mieli zabić w Terce trzech Ukraińców; następnie UPA uprowadziła pięciu mieszkańców pod zarzutem współpracy z polskimi władzami i zamordowała czterech z nich. W odpowiedzi 8 lipca żołnierze Wojsk Ochrony Pogranicza dokonali w Terce masakry 31 ukraińskich cywilów. Ofiarami WOP byli mężczyźni, kobiety i dzieci. Część osób zapędzono do domu, ostrzelano, obrzucono granatami, a budynek podpalono.

Czytaj dalej

Zbrodnia w Dominopolu: UPA zlikwidowała wioskę szlachty zagrodowej, potem urządziła tam miejsce egzekucji

W dniach 10–13 lipca 1943 roku we wsi Dominopol, położonej wówczas w powiecie włodzimierskim województwa wołyńskiego, oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii zamordowały ponad 250 Polaków – mężczyzn, kobiet i dzieci.

Ofiarami byli mieszkańcy Dominopola, członkowie miejscowego polskiego oddziału partyzanckiego oraz osoby schwytane w okolicy i przywożone do wsi na egzekucję. Polska miejscowość została zniszczona i przestała istnieć. Zbrodnia była częścią ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Polakach na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej w latach 1943–1945.

Czytaj dalej

Bitwa pod Mątwami. Bratobójcza rzeź, która pogrzebała plany reform Jana Kazimierza

13 lipca 1666 roku pod Mątwami, dziś będącymi częścią Inowrocławia, wojska króla Jana II Kazimierza Wazy starły się z oddziałami rokoszan Jerzego Sebastiana Lubomirskiego.

Jedna z najkrwawszych bitew bratobójczych w dziejach Rzeczypospolitej zakończyła się klęską armii królewskiej.

Starcie było kulminacją konfliktu między dworem a częścią szlachty. Spór dotyczył planów przebudowy ustroju Rzeczypospolitej, które dwór królewski zaczął przygotowywać po wyniszczających wojnach połowy XVII wieku.

Czytaj dalej

Jak powstał GROM. Sławomir Petelicki zbudował elitarną jednostkę od podstaw

13 lipca 1990 roku minister spraw wewnętrznych Krzysztof Kozłowski wydał rozkaz o utworzeniu Jednostki Wojskowej nr 2305 – Wojskowej Formacji Specjalnej GROM.

Twórcą koncepcji i pierwszym dowódcą jednostki został ppłk Sławomir Petelicki, późniejszy generał brygady. GROM osiągnął pełną gotowość bojową w 1992 roku.

„Choleryk z wizją”

Nazwa formacji była rozwijana jako Grupa Reagowania Operacyjno-Manewrowego. Jednostkę przygotowywano do zwalczania terroryzmu, uwalniania zakładników, ochrony polskich obywateli i placówek poza granicami kraju oraz wykonywania operacji specjalnych na lądzie, wodzie i w powietrzu.

Czytaj dalej

Sześć minut, które rozpoczęły historię polskiego futbolu. Pierwszy mecz rozegrano we Lwowie

14 lipca 1894 roku we Lwowie reprezentacje miejscowych i krakowskich sokolników rozegrały pierwszy udokumentowany międzymiastowy mecz piłki nożnej na ziemiach polskich.

Spotkanie trwało zaledwie sześć minut i zakończyło się po bramce 16-letniego Włodzimierza Chomickiego.

Czytaj dalej

Obrona Warszawy – jeden z największych sukcesów insurekcji kościuszkowskiej

13 lipca 1794 roku rozpoczęło się oblężenie Warszawy przez połączone wojska rosyjskie i pruskie.

Stolica, będąca głównym ośrodkiem insurekcji kościuszkowskiej, przez niemal dwa miesiące odpierała ataki przeciwnika dysponującego przewagą w regularnych wojskach i silną artylerią.

Po klęsce wojsk powstańczych pod Szczekocinami Tadeusz Kościuszko wycofał się w kierunku Warszawy. Walki na przedpolach miasta trwały już od początku lipca, jednak 13 lipca nieprzyjaciel rozpoczął regularne oblężenie. Armią pruską dowodził osobiście król Fryderyk Wilhelm II, natomiast korpusem rosyjskim – generał Iwan Fersen.

Czytaj dalej

Wspieraj Kresy i czytaj bez reklam.
1 zł = 1 dzień dostępu.

Pomóż nam dziś dopłynąć do brzegu! Nasz Dzienny koszt wynosi 723 PLN. Do Tej Pory zebraliśmy 312 PLN.

Załoga portalu Kresy.pl