Archeolodzy pracujący w szwajcarskim Windisch natrafili na wyjątkowe znalezisko z czasów rzymskich. Odkrycia dokonano w trakcie badań ratowniczych poprzedzających budowę osiedla mieszkaniowego, położonego tuż przy dawnym obozie legionowym Vindonissa.
Vindonissa była jednym z najważniejszych rzymskich obozów wojskowych na obszarze dzisiejszej Szwajcarii. Funkcjonowała od I wieku n.e. jako stała baza legionów, kontrolująca strategiczne skrzyżowanie szlaków w rejonie rzek Aare, Reuss i Limmat.
Stacjonowały tu tysiące żołnierzy, a infrastruktura obejmowała koszary, warsztaty, łaźnie i zaplecze logistyczne. Obóz odgrywał kluczową rolę w zabezpieczaniu północnych granic Imperium Rzymskiego, zanim linia obrony przesunęła się w stronę Renu.
Prace rozpoczęte w sierpniu 2025 roku prowadzi Kantonsarchäologie Aargau. Celem badań jest udokumentowanie i zabezpieczenie reliktów, które w przeciwnym razie zostałyby zniszczone przez inwestycję budowlaną.
Najbardziej przykuwającym uwagę artefaktem znalezionym podczas wykopalisk okazał się zwęglony, okrągły obiekt, który początkowo przypominał badaczom kawałek skały lub węgla drzewnego. Po jego ostrożnym wydobyciu wraz z otaczającą ziemią i przewiezieniu do laboratorium ustalono, że jest to rzymski chleb.
Obiekt ma około dziesięciu centymetrów średnicy i trzy centymetry grubości. Był to niewielki podpłomyk, przypominający większą bułkę. Tego rodzaju znaleziska należą do rzadkości, ponieważ pieczywo może przetrwać tysiące lat jedynie w wyniku zwęglenia, które zatrzymuje proces rozkładu.
Dotychczas podobne artefakty odkrywano głównie w Pompejach, co czyni znalezisko ze Szwajcarii szczególnie istotnym.
Równolegle odsłonięto elementy infrastruktury militarnej starszej niż dotąd znane konstrukcje z I wieku n.e. Archeolodzy odkryli dwa równoległe rowy ze śladami po słupach, wskazujące na istnienie umocnień o konstrukcji drewniano-ziemnej. W ich pobliżu zidentyfikowano także V-kształtny rów obronny.
Znaleziska pozwalają lepiej określić zasięg najwcześniejszej fazy obozu w Vindonissa. Szacuje się, że jego długość w osi północ–południe wynosiła około 400 metrów. Odkrycia z Windisch dostarczają nowych danych o organizacji rzymskiej infrastruktury wojskowej oraz codziennym funkcjonowaniu żołnierzy na obrzeżach Imperium.
Czytaj też:
Największy „kontenerowiec” średniowiecza. Zbudowano go z polskiego drewna [+FOTO]
Genetyczna „wyspa” na Peloponezie. Czy starożytność przetrwała tam do IX wieku?































