USA brakuje sprzętu? Trwają rozmowy o przerzucie Patriotów z Korei Połduniowej na wojnę z Iranem

Seul potwierdził rozmowy z Waszyngtonem o możliwym przerzuceniu części amerykańskiego sprzętu wojskowego z Półwyspu Koreańskiego na potrzeby wojny z Iranem. Wśród rozważanych systemów znajdują się rakiety Patriot, a według doniesień także THAAD. Zełenski twierdzi, że w ciągu trzech dni walk na Bliskim Wschodzie wykorzystano ponad 800 pocisków systemu obrony powietrznej Patriot. Według niego jest to liczba większa niż ta, którą Ukraina otrzymała od sojuszników przez cały okres wojny z Rosją.

6 marca w Seulu minister spraw zagranicznych Korei Południowej Czo Hjun potwierdził, że Korea Południowa i Stany Zjednoczone prowadzą rozmowy o przekierowaniu części amerykańskiego sprzętu wojskowego z Półwyspu Koreańskiego na potrzeby wojny z Iranem, co wywołało pytania o zakres osłony przeciwlotniczej na południowokoreańskim terytorium.

Podczas przesłuchania parlamentarnego szef południowokoreańskiej dyplomacji przyznał, że wojskowi obu państw współpracują w sprawie zarządzania zasobami strategicznymi. „To prawda” — powiedział minister spraw zagranicznych Korei Południowej Czo Hjun, odpowiadając na pytanie o negocjacje dotyczące relokacji uzbrojenia.

Minister odmówił ujawnienia szczegółów operacyjnych i zaznaczył, że decyzje będą podejmowane indywidualnie dla każdego przypadku. Jednocześnie podkreślił, że operacje sił Stanów Zjednoczonych stacjonujących w Korei Południowej pozostają przedmiotem ścisłych konsultacji wojskowych między władzami obu państw.

W czwartek w Korei Południowej dziennik „DongA Ilbo” ujawnił, że Waszyngton rozważa przemieszczenie na Bliski Wschód systemów obrony powietrznej, w tym THAAD i Patriot, w związku z eskalacją konfliktu z Teheranem. Następnie pojawiły się informacje, że jednostki amerykańskiego mobilnego systemu przechwytywania rakiet zostały przeniesione z innych lokalizacji w kraju do bazy lotniczej Osan.

W piątek Reuters podał, że do Osanu przyleciały ciężkie amerykańskie samoloty transportowe, które miały przewieźć Patrioty.

Po ogłoszeniu tych informacji Dowództwo Sił USA w Korei odmówiło komentarza w sprawie ruchów wojsk. „Ze względów bezpieczeństwa operacyjnego nie komentujemy przemieszczania, relokacji ani potencjalnej relokacji konkretnych zdolności lub zasobów wojskowych” — oświadczyły Siły USA w Korei.

W Korei Południowej stacjonuje na stałe około 28 500 amerykańskich żołnierzy, a głównym celem tej obecności pozostaje odstraszanie reżimu w Pjongjangu. Sojusznik USA ma 8 własnych baterii Patriot, a dodatkowo na jej terytorium stacjonują amerykańskie baterie Patriot USFK.

Rosja korzysta na wojnie z Iranem. USA wyczerpują zasoby, których potrzebuje Ukraina

W pierwszych dniach kolejnej wojny na Bliskim Wschodzie Stany Zjednoczone i państwa Zatoki Perskiej użyły setek pocisków przechwytujących, aby odeprzeć irański ostrzał rakietowy i ataki dronów. W tym samym czasie analitycy oceniali, że państwa Zatoki Perskiej dysponują zapasami przechwytujących na kilka dni w warunkach utrzymujących się ataków, co zwiększa ryzyko sięgania przez Waszyngton po zasoby przeznaczone dla Indo-Pacyfiku i innych regionów. Iran od początku kampanii do 5 marca wystrzelił ponad 500 pocisków balistycznych i 2 tys. dronów, co mocno testuje amerykańską obronę.

W tym samym okresie na Ukrainie kluczową potrzebą pozostają pociski PAC-3, które stanowią podstawowy środek zwalczania zagrożeń balistycznych. „Dla nas to kwestia życia” — powiedział prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski. 2 marca ukraiński przywódca podjął rozmowy z europejskimi partnerami finansującymi dostawy broni na Ukrainę, aby ustalić, czy konflikt z Iranem ograniczy dalsze dostawy.

Zełenski twierdzi, że w ciągu trzech dni walk na Bliskim Wschodzie wykorzystano ponad 800 pocisków systemu obrony powietrznej Patriot. Według niego jest to liczba większa niż ta, którą Ukraina otrzymała od sojuszników przez cały okres wojny z Rosją.

„Największym zagrożeniem dla Ukrainy są rosyjskie ataki rakietowe, a jedynym rozwiązaniem jest system Patriot” — powiedział zastępca dowódcy Sił Powietrznych Ukrainy płk Pawło Jelizarow. W tej samej analizie rosyjskie możliwości produkcyjne oceniono na ok. 80 rakiet balistycznych miesięcznie, a potrzeby ukraińskie określono na co najmniej 60 pocisków PAC-3 miesięcznie dla utrzymania tempa przechwyceń.

W środę prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski potwierdził, że Stany Zjednoczone i ich sojusznicy na Bliskim Wschodzie zabiegają o ukraińską wiedzę w zakresie zwalczania irańskich dronów Shahed. Ukraiński prezydent jest skłonny przystać prośby sojuszników, pod warunkiem wymiany na pociski PAC-3

„Tak, mamy deficyt PAC-3. Na przykład, jeśli mówimy o broni, której nam brakuje w czasie wojny, to o pociskach PAC-3 – jeśli nam je dadzą, damy im nasze pociski przechwytujące. To jest równoważna wymiana” — powiedział prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski podczas briefingu.

Na opóźnienia zwraca również Szwajcaria. Szef tamtejszego resortu obrony Urs Loher, który przebywał w USA w zeszłym tygodniu, poinformował, że dostawa systemu rakietowego Patriot może potrwać nawet pięć lat. Federalny Departament Obrony spodziewa się, że po wybuchu wojny z Iranem dostawa zamówionych jednostek będzie opóźniona jeszcze bardziej. Pierwotnie dostawa systemu Patriot do Szwajcarii miała nastąpić w tym roku.

Ograniczona produkcja

Presję na rynek zwiększają ograniczenia przemysłowe w USA. Łączna produkcja najnowocześniejszego pocisku przechwytującego PAC-3 w 2025 roku wyniosła nieco ponad 600 sztuk, a do zniszczenia pojedynczego pocisku balistycznego zazwyczaj potrzeba co najmniej dwóch przechwytujących, przy czym zdarzają się kolejne odpalenia w razie niepowodzenia. W tym samym czasie wytwarzanie pojedynczego, wielomilionowego pocisku jest czasochłonne, a komponenty pochodzą z wielu lokalizacji w USA i z zagranicy, co utrudnia szybkie zwiększanie podaży.

W tym kontekście pojawiły się sygnały o napięciu produkcyjnym także na szczeblu politycznym w Waszyngtonie. Sekretarz stanu USA Marco Rubio wskazał ograniczenia tempa produkcji, mówiąc, że USA wytwarzają jedynie „sześć lub siedem” pocisków przechwytujących miesięcznie, przy równoczesnym tempie produkcji irańskich pocisków przekraczającym 100 miesięcznie.

Kresy.pl/Reuters