Ukraiński portal pisze o „agresywnej polonizacji Lwowa” w okresie Austro-Węgier
Ukraiński portal zaxid.net opublikował tekst, w którym napisano o „agresywnej polonizacji” Lwowa w czasach Austro-Węgier. W materiale stwierdzono, że władze austriackie „milcząco uznały polskość Lwowa”.
Ukraiński portal zaxid.net opublikował w poniedziałek materiał historyczny poświęcony funkcjonowaniu samorządu Lwowa w okresie austro-węgierskim. Autor tekstu określił przemiany w miejskiej przestrzeni publicznej po 1871 roku mianem „agresywnej polonizacji”.
W artykule stwierdzono, że po wprowadzeniu tzw. systemu orientacyjnego większość ulic Lwowa otrzymała nazwy upamiętniające polskich działaczy, „z których wielu nie miało żadnego związku z miastem”. Dodano, że w stolicy prowincji państwa Habsburgów nie było ulic nazwanych na cześć austriackich cesarzy ani innych wybitnych postaci austriackich. W tekście napisano, że był to „fenomen”, który „wciąż czeka na swoich badaczy”.
Portal napisał, że władze austriackie „milcząco uznały polskość Lwowa” i nie przeszkadzały w umacnianiu w mieście polskiego ducha patriotycznego. Lwów przedstawiono jako potencjalny „polski Piemont”, do którego po klęskach powstań w Królestwie Polskim miały kierować się nadzieje polskich elit politycznych.
W materiale skrytykowano, że władze miejskie były zdominowane przez Polaków, a udział Ukraińców w radzie miejskiej był znikomy. Przywołano dane ze spisów ludności: w 1857 roku Ukraińcy (grekokatolicy) mieli stanowić 7,48 proc. mieszkańców Lwowa, a w 1890 roku 17,1 proc.
Osobny fragment poświęcono projektowi statutu samorządu miejskiego. Według relacji portalu przewidywał on ograniczenie liczby radnych żydowskiego pochodzenia do 12 z 72 miejsc, mimo że w 1857 roku Żydzi stanowili 40,6 proc. mieszkańców miasta. W tekście przytoczono argumentację komisji, która miała uzasadniać te ograniczenia historycznym charakterem majątku miejskiego jako własności wspólnoty chrześcijańskiej. Portal zaznaczył, że cesarz trzykrotnie odrzucał statut w latach 1866–1870 z powodu – jego zdaniem – naruszenia praw społeczności żydowskiej oraz niezgodności z konstytucją z 1867 roku, a ostatecznie zatwierdził go po wprowadzeniu poprawek w październiku 1870 roku.
Przeczytaj: Ukraiński portal: Chełmszczyzna i Podlasie to „ukraińskie ziemie” odebrane Ukrainie na rzecz Polski
Autor materiału opisał również pierwsze wybory do Rady Miejskiej Lwowa w styczniu 1871 roku oraz wybór prezydenta miasta. Wspomniano, że w powtórzonych wyborach lwowska prasa prowadziła ostrą kampanię przeciwko Franciszkowi Smolce, przypominając mu m.in. nieudane przedsięwzięcia finansowe i próbę samobójczą. Ostatecznie pierwszym wybranym prezydentem miasta został Florian Ziemiałkowski.
W dalszej części tekstu przedstawiono zakres kompetencji rady miejskiej, obejmujący budżet, administrację, budownictwo, opiekę społeczną i oświatę. Portal stwierdził, że choć wydatki na edukację rosły, sukcesy szkolnictwa dotyczyły przede wszystkim społeczności polskiej, a Ukraińcy przez długi czas nie posiadali szkół finansowanych z budżetu miasta. Nawet po otwarciu ukraińskich placówek na początku lat 80. XIX wieku społeczność ukraińska miała – według portalu – utrzymywać własne szkoły prywatne z powodu „dyskryminacyjnej polityki oświatowej” władz miejskich.
Artykuł kończy się opisem funkcjonowania magistratu i zadań miejskich władz w zakresie porządku publicznego, finansów oraz walki z epidemiami. Całość utrzymana jest w tonie krytykującym dominację polskiego żywiołu w życiu publicznym Lwowa.
Zobacz też: Ukrainiec w polskim rządzie krytykuje profesora za nazwanie akcji „Wisła” polską racją stanu
Czytaj: Polski Przemyśl i Chełm w granicach Ukrainy. Szeptycki broni banderowskiej propagandy [+FOTO]
zaxid.net / Kresy.pl
