Zostaw odpowiedź
Chcesz przyłączyć się do dyskusji?Nie krępuj się!
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Rosja utrzymuje obecność wojskową w Syrii mimo upadku rządu Baszszara al-Asada. Według doniesień amerykańskich mediów rosyjski statek zaopatrzeniowy dotarł do Tartusu pod eskortą okrętów wojennych. Część przedstawicieli administracji USA liczyła, że zmiana władzy w Damaszku doprowadzi do ograniczenia rosyjskich wpływów w regionie.
W maju w syryjskim porcie Tartus zacumował rosyjski statek towarowy „Sparta”, który dostarczył zaopatrzenie dla rosyjskich instalacji wojskowych w Syrii. Według ustaleń „Wall Street Journal”, opartych na analizie zdjęć satelitarnych i informacjach amerykańskich urzędników, operacja potwierdza zamiar Moskwy utrzymania strategicznej obecności wojskowej w tym kraju mimo zmiany władz w Damaszku.
Pierwsza misja zaopatrzeniowa po upadku Asada
Statek „Sparta” wypłynął z Sankt Petersburga w marcu i po kilku tygodniach dotarł do syryjskiego portu Tartus. Była to pierwsza tego typu operacja od upadku w 2024 roku rządu Baszszara al-Asada, który przez lata pozostawał bliskim sojusznikiem Kremla.
Andrij Mahera, były zastępca szefa Centralnej Komisji Wyborczej Ukrainy, stwierdził, że wzrost nastrojów antyukraińskich w Polsce może doprowadzić do „piątego rozbioru” Polski, jeśli Ukraina przegra wojnę. Wypowiedź padła po zwrocie ukraińskiego orderu przez byłego ambasadora RP w Kijowie Bartosza Cichockiego oraz po zdjęciu ukraińskiej flagi z ratusza w Lublinie. (more…)
Brytyjska wiceminister spraw wewnętrznych przyznała, że sformułowanie zobowiązania policji do walki z rasizmem, sugerujące, że ludzie powinni być traktowani inaczej ze względu na pochodzenie etniczne, jest „błędne”.
W poniedziałek skazano Sikha, który zamordował w grudniu nożem Brytyjczyka polskiego pochodzenia, Henry'ego Nowaka. Społeczne oburzenie wywołał fakt, że po przybyciu na miejsce, policjanci wysłuchując skarg Sikha na "rasizm" Nowaka, obezwładnili i skuli kajdankami ranną ofiarę mimo, iż skarżyła się ona na obrażenia. Pojawiły się oskarżenia o opóźnienie przez to pomocy medycznej dla Nowaka, co miało przyczynić się do jego śmierci, a zachowanie policjantów było spowodowane antyrasistowskimi procedurami działania brytyjskiej policji.
W środowym wywiadzie telewizyjnym odniosła się do kwestii instrukcji policyjnych sekretarz stanu ds. policji i przestępczości w brytyjskim ministerstwie spraw wewnętrznych, Sarah Jones. Przypuściła ona, że sformułowania, którymi mają się kierować brytyjscy policjanci są "błędne", jak zacytował "The Independent".
W środę Rosja poinformowała o zestrzeleniu 50 dronów nad obwodem leningradzkim, w dniu rozpoczęcia Międzynarodowego Forum Ekonomicznego w Petersburgu. W związku z zagrożeniem czasowo ograniczono pracę lotniska Pułkowo, a według Reutersa ponad 30 lotów zostało opóźnionych lub odwołanych. Informacje podawane w sieci sugerują, że na skutek ataku ukraińskich dronów doszło do pożaru na terminala naftowego w Petersburgu.
W środę 3 czerwca nad ranem rosyjska obrona powietrzna zestrzeliła 50 dronów nad obwodem leningradzkim — poinformował gubernator regionu Aleksandr Drozdenko. Do ataku doszło w dniu rozpoczęcia w Petersburgu Międzynarodowego Forum Ekonomicznego, określanego jako „rosyjskie Davos”.
W maju do sądów Unii Europejskiej trafiły kolejne pozwy składane przez przedstawicieli rosyjskich elit objętych sankcjami po rozpoczęciu pełnoskalowej wojny na Ukrainie. Wśród osób domagających się zniesienia ograniczeń znajdują się członkowie rodzin najwyższych urzędników Kremla, znani rosyjscy artyści oraz osoby powiązane z rosyjskim przemysłem zbrojeniowym.
Jedną z osób, które skierowały sprawę do sądu, jest Tatiana Nawka, mistrzyni olimpijska w łyżwiarstwie figurowym i żona rzecznika Kremla Dmitrija Pieskowa. Z dokumentów, do których dotarła agencja TASS, wynika, że zaskarżyła ona nałożone na nią sankcje do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Nawka została objęta ograniczeniami w czerwcu 2022 roku w ramach szóstego pakietu sankcji wobec Rosji.
Może Cię zainteresować: UE może objąć sankcjami patriarchę Cyryla
Ukraińskie służby ujawniły schemat przywłaszczenia środków obronnych w obwodzie czernihowskim. Według śledczych dowódca jednostki wojskowej, jego zastępca oraz przedsiębiorcy mieli zawyżać ceny generatorów kupowanych dla Sił Zbrojnych Ukrainy. (more…)
PORTUGALCZYCY JEŚLI ODPUŚCICIE TO CZEKA WAS TO SAMO CO GRECJE…
ZA https://www.wsws.org/img/title.png ======= Kapitulacja ZDRAJCY TSIPRIASA – lekcja dla klasy robotniczej.========
Wystarczył niecały miesiąc, aby rząd Syrizy w Grecji pod przewództwem premiera Aleksisa Tsiprasa wyparł się swojego anty-oszczędnościowego programu wyborczego i całkowicie zdradził doprowadzonych do ubóstwa ludzi pracy, dzięki którym doszedł do władzy
W całej plugawej historii „lewicowej” polityki drobnomieszczańskiej trudno znaleźć przykład oszustwa, cynizmu i prawdziwie odrażającego tchórzostwa równy premiera Tsiprasa. Jeśli chodzi o czas, jaki upłynął między wyborami a zdradą, rząd Syrizy z pewnością ustanowił nowy rekord świata.
Kilka godzin po zawarciu porozumienia, które nie jest niczym innym jak całkowitą kapitulacją wobec Unii Europejskiej, z ust Tsiprasa popłynął kolejny potok demagogicznych kłamstw, które stanowiły żałosną próbę negowania ogromu bezsilności Syrizy i zatuszowania swego własnego bankructwa.
„Dzięki nam Grecja wyszła z podniesioną głową i godnością”, oświadczył Tsipras w telewizyjnej wypowiedzi dającej wrażenie braku kontaktu z rzeczywistością. Swierdził on, że ugoda z ministrami finansów Eurogrupy „anuluje program oszczędnościowy”. „W kilka dni osiągnęliśmy wiele, ale przed nami wciąż długa droga. Podjęliśmy przełomowe kroki w kierunku zmiany kursu w strefie euro.”
Żadne słowo nie zgadza się tu z prawdą. Podpisane przez Syrizę oświadczenie Eurogrupy zmusza rząd grecki do „powstrzymania się od cofnięcia podjętych kroków i jednostronnych zmian w obecnej polityce i reformach strukturalnych.” Innymi słowy gabinet Tsiprasa będzie kontynuował wdrażanie obecnych, przyjętych przez poprzedni rząd środków oszczędnościowych.
Ponadto Syriza ma przygotować dalsze „plany reform w oparciu o obecne porozumienie” określone w znienawidzonym Memorandum, które przedtem Tsipras przyrzekł odrzucić. I choć Syriza wcześniej zapewniała, że będzie ubiegać się o anulowanie olbrzymiego długu Grecji, obecna umowa z państwami Eurogrupy nakłada na kraj obowiązek „wypełnienia w całości i w przewidzianym terminie swoich zobowiązań finansowych wobec wszystkich wierzycieli.”
Daleki od zamiarów zerwania więzi z “trojką”, rząd Tsiprasa obiecuje obecnie „działać w ścisłym porozumieniu z europejskimi i międzynarodowymi instytucjami oraz partnerami”, robiąc w szczególności wzmiankę o Europejskim Banku Centralnym i MFW, które razem z UE tworzą trójkę. Jak poprzednio, „jakiekolwiek wydatkowanie z zaległej transzy obecnego programu [Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej] zależy od weryfikacji dokonanej przez „te instytucje”. Grecja ma więc pozostać w szponach trojki.
Ani Tsiprasowi, ani jego partnerowi w negocjacjach, ministrowi finansów Janisowi Warufakisowi, nie udało się uzyskać od Unii Europejskiej żadnych ustępstw poza drobnymi zmianami w słownictwie umowy, które nie mają żadnego praktycznego znaczenia.
Podczas gdy Tsipras i apologeci Syrizy usiłują przedstawić nędzny akt zdrady ze strony rządu jako bohaterskie zwycięstwo, prasa kapitalistyczna w Europie i Stanach Zjednoczonych mówi prosto z mostu o skali kapitulacji premiera.
„Jeśli miało to być wyzwanie rzucone niemieckiej ortodoksji gospodarczej, to poniosło ono klęskę”, pisze londyński Financial Times. „Niemcy zwyciężyli we wszystkich kluczowych kwestiach.”
Frankfurter Allgemeine Zeitung stwierdza: „Z nowym rządem, któremu przewodzi lewicowa partia Syrizy, Grecja będzie kontynuować dotychczasowy program oddłużania. Fundusze zostaną przekazane o ile kraj podejmie się reform.”
Le Monde opisuje porozumienie bez ogródek: „Ateny zobowiazują się do dokończenia pracy poprzedniego konserwatywnego rządu Andonisa Samarasa poprzez uchwalenie narzuconych przez trójkę wierzycieli (MFW, EBC, UE) reform, które jeszcze nie zostały wprowadzone.”
The Wall Street Journal, uradowany spektaklem aktu kapitulacji Tsiprasa wobec UE, przewiduje dalsze upokorzenia. W artykule zatytułowanym „Tsipras może oczekiwać więcej upokorzeń ”, najbardziej liczący się głos amerykańskiego kapitału finansowego oznajmił: „W ubiegłym tygodniu pan Tsipras skapitulował w wielu kwestiach… Będzie jednak musiał skapitulować w wielu innych, jeśli poważnie podchodzi on do ponownego i niekwestionowanego przywrócenia pozycji Grecji w strefie euro.”
Z punktu widzenia interesów klasy robotniczej, porozumienie podpisane przez rząd Syrizy jest kryminalną zdradą, lecz z perspektywy realnych społecznych i gospodarczych interesów reprezentowanych przez reżim Syrizy – odłamów panujących elit Grecji i wpływowej wyższej warstwy klasy średniej – ugoda ta jest tylko rozczarowaniem. Bez względu na demagogię, która Tsiprasowi służyła głównie do oszukania i zdezorientowania greckich ludzi pracy, strategia negocjacyjna Syrizy była całkowicie dyktowana subordynacją wobec kapitalistycznych interesów.
Grecka klasa panująca oraz wyższe warstwy klasy średniej być może miały nadzieję na złagodzenie warunków, które dotychczas hamowały dostęp greckich firm do kredytów, ale nie miały one ochoty na konfrontację z bankierami UE i były całkowicie przeciwne wszelkim krokom, jakie mogłyby doprowadzić do destabilizacji europejskiego kapitalizmu, czy choćby zagrozić ich własnym korporacyjnym i finansowym interesom w Grecji.
Prawdziwy program gospodarczy i społeczny rządu Syrizy jasno przedstawił Janis Warufakis, który za zamkniętymi drzwiami podczas obrad Eurogrupy 11 lutego stwierdził: „Zobowiązujemy się do głębokich reform strukturalnych”, dodając, że rząd Syrizy „będzie najbardziej zorientowanym na reformy ze wszystkich rządów w nowoczesnej historii Grecji i jednym z najbardziej entuzjastycznych reformatorów w Europie.”
Żeby nie było wątpliwości co do zobowiazania się Syrizy do obrony kapitalistycznych interesów, Warufakis oświadczył: „W sprawie prywatyzacji i zagospodarowania dóbr publicznych rząd ma stanowisko całkowicie niedogmatyczne; jesteśmy gotowi i chętni do oceny każdego projektu tylko w oparciu o jego zalety. Doniesienia prasy, że prywatyzacja portu w Pireusie została cofnięta, nie mogą bardziej mijać się z prawdą.” [podkreślenie kursywą dodane]
Warufakis napiętnował też „kłamliwe doniesienia”, które „przyczyniły się do powstania nieporozumień z naszymi partnerami, insynuując, że wycofaliśmy się z poprzednich reform i powiększyliśmy budżet.”
Minister finansów Grecji, daleki od rozważań na temat wyjścia ze strefy euro, zapewnił swoich „drogich kolegów”, że Syriza uznaje Europę za „niepodzielną całość, a grecki rząd uważa, że jego kraj jest trwałym i nieodłącznym członkiem Unii Europejskiej i naszej unii walutowej.”
Na koniec Warufakis zapewnił ministrów finansów strefy euro, że ze strony Syrizy nie mają się oni absolutnie czego obawiać. Wyraził on ubolewanie, że niektórzy byli niezadowoleni z wyborczego zwycięstwa Syrizy. „Mam im do powiedzenia”, ogłosił, „że upatrywanie w nas przeciwnika równałoby się przegapieniu okazji.”
Warufakis rzeczywiście tak udanie przekonywał ministrów o całkowitym poddaństwie Syrizy wobec trojki, że nie widzieli oni potrzeby pójścia na jakiekolwiek ustępstwa. Nie musząc niczego się obawiać ze strony rządu Syrizy, potraktowali go oni z taką samą mieszanką pogardy i bezwzględności, z jaką duże banki traktują bankrutujące małe przedsiębiorstwa.
Portugalia od pięciu lat nie może wydźwignąć się z kryzysu finansowego i gospodarczego.
xxxxxx Portugalia od pięciu lat nie może wydźwignąć się z kryzysu finansowego i gospodarczego. xxxxxxx
Przypomina mi siȩ, że rząd Tsiprasa przed swą kapitalucją konsultował siȩ z rządem rosyjskim. Pomocy z Moskwy nie otrzymał.