Zapomniany obraz bitwy pod Orszą 1514 roku

/
Józef Męcina-Krzesz w latach 1877 – 1884 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1882 roku był uczniem Jana Matejki. W roku 1884 za obraz „Bitwa pod Orszą” otrzymał stypendium, dzięki któremu w 1885 roku wyjechał na dalsze studia do Paryża. O samym obrazie praktycznie zapomniano. Podróżując z Radosławem Szleszyńskim po Ukrainie w 2013 roku, wizytując Muzeum Historyczno – Krajoznawcze w Równem, ze zdumieniem odkryliśmy sporej wielkości batalistyczne płótno. Niestety jest uszkodzone i wymaga renowacji. Muzeum nie wiedziało, co ów obraz przedstawia. Wiadomo jedynie było, iż namalował go Józef Męcina-Krzesz w 1884 roku, gdyż jego podpis, wraz z datą, widnieją na płótnie. Po powrocie do domu udało mi się ustalić, iż to zapomniane dzieło przedstawia bitwę pod Orszą 1514 roku. Dla porównania, ilustracja „Bitwy pod Orszą” według tego obrazu – wycinek z „Kłosów” 1885 (2) 168–169. http://katalog.muzeum.krakow.pl/pl/work/MNK-III-ryc-36361-Bitwa-pod-Orsz%C4%85-wg-obrazu-J%C3%B3zefa-Krze dr Radosław Sikora

Jacek Malczewski

/
Jacek Malczewski ( Radom 1854 - Kraków 1929 ) Jeden z głównych przedstawicieli Młodej Polski. Studiował w Krakowie w Szkole Sztuk Pięknych (m.in. u Jana Matejki) oraz w Ecole des Beaux-Arts w Paryżu. Od 1897 członek stowarzyszenia Sztuka. W latach 1897-1900 oraz 1912-21 profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Początkowo tworzył wiejskie sceny rodzajowe. W latach 1882-95, nawiązując do twórczości Juliusza Słowackiego i Artura Grottgera wykonał wiele realistycznych obrazów o tematyce związanej z martyrologią po powstaniu styczniowym (Niedziela w kopalni 1882, Na etapie 1883, Wigilia zesłańców 1892), odznaczających się brunatnym, monochromatycznym kolorytem. Około 1890 roku zwrócił się do symbolizmu, tworząc odrębny styl, łączący baśniowość i realizm, operując żywą gamą barwną o dysonansowych zestawieniach. W obrazach tych, pełnych nastroju smutku i zadumy, powracają metaforycznie ujęte treści patriotyczne i mistyczne, postaciom realnym towarzyszą często fauny, rusałki, aniołowie itp. (Introdukcja 1890, Melancholia 1890-94, Błędne koło 1895-97, szereg wersji tematów Zatruta studnia, Thanatos i Śmierć Ellenai. Malował też świetne portrety (Hamlet polski - portret Aleksandra Wielopolskiego 1903, Władysław Reymont 1905, liczne autoportrety) również o wymowie alegoryczno-symbolicznej, komponowane przeważnie na tle pejzażowym. Twórczość Jacka Malczewskiego zaliczana jest do najwybitniejszych zjawisk nowoczesnej sztuki polskiej. (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1974) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

January Suchodolski

/
January Suchodolski ( Grodno 1797 - Boimie koło Siedlec 1875 ) W Korpusie Kadetów uczył się architektury u Z. Vogla i rysunku u S. Kurczyńskiego. W czynnej służbie wojskowej zajmował się amatorsko malarstwem. Pierwsze obrazy historyczne wystawił w 1825 roku. Brał udział w powstaniu listopadowym. W 1832 wyjechał do Rzymu i uczył się u H. Verneta. Od 1837 przebywał w Warszawie, skąd wyjeżdżał do Petersburga. Obrazy o tematyce napoleońskiej stanowią lepszą część jego spuścizny artystycznej (Bitwa pod Somosierrą - 1860, Przejście armii Napoleona przez Berezynę - 1866). *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa

Leon Wyczółkowski

/
Leon Wyczółkowski ( Huta Miastkowska k. Garwolina 1852 - Warszawa 1936 ) W latach 1869-73 studiował w Warszawskiej Klasie Rysunkowej (m.in. u Wojciecha Gersona), 1875-77 w akademii w Monachium oraz w 1877-79 w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie (u Jana Matejki), w której w 1893-1911 był profesorem. Współzałożyciel towarzystwa Sztuka. Od 1934 profesor ASP w Warszawie. Wyjeżdżał za granicę, m.in. do Paryża, gdzie zetknął się z impresjonizmem. Początkowo malowal obrazy historyczno-rodzajowe, później realistyczne portrety i modne sceny salonowe (Ujrzałem raz... 1884). Podczas pobytu na Ukrainie (1883-93) tworzył sceny kopania buraków, orki, przedstawienia rybaków i chłopów; podejmując w nich problematykę światła i koloru, zbliżył się do impresjonizmu. Po 1895 uległ na krótko wpływowi symbolizmu, po czym zwrócił się w kierunku swoistego koloryzmu. Posługując się głównie pastelem, akwarelą i tuszem, malował nastrojowe pejzaże (zwłaszcza tatrzańskie), zabytki architektury, pamiątki historyczne (cykl Skarbiec wawelski), martwe natury, zwłaszcza kwiaty. Tworzył także zróżnicowane stylistycznie, wnikliwe portrety. Od ok. 1918 zajął się głównie grafiką (techniki trawione, autolitografia). Prace graficzne Leona Wyczółkowskiego mają charakter malarski i odznaczają się wielką skalą rozwiązań formalnych (Tatry 1900, Teka Huculska 1910, Stara Warszawa 1916, Gościeradz 1924). Twórczość Leona Wyczółkowskiego jest zaliczana do najwybitniejszych zjawisk artystycznych w sztuce polskiej przełomu XIX i XX wieku. (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1976) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa

Anna Bilińska-Bohdanowicz

/
Anna Bilińska-Bohdanowicz ( Złotopole na Ukrainie 1857 - Warszawa 1893 ) Dzieciństwo spędziła na Ukrainie a pierwszych lekcji rysunku (1869-71) udzielał jej Michał Elwiro Andriolli przebywający na zesłaniu w Wiatce. Uzdolniona muzycznie uczyła się równocześnie gry na fortepianie a w 1875 roku rozpoczęła studia w Konserwatorium warszawskim. Od 1877 roku uczęszczała do Klasy Rysunkowej Wojciecha Gersona a po wyjeździe zagranicę (1882) uczyła sie w Paryskiej Academie Julian i w pracowni Oliviera Mersona. Była zdecydowaną zwolenniczką realizmu, krytyczną wobec impresjonizmu. Malowała przede wszystkim portrety ale interesowała sie także tematyką rodzajową i pejzażami. Pracowała w oparciu o solidny warsztat akademicki o bezbłednym rysunku, przemyślanej kompozycji i dbałości o perfekcyjny realizm. Pod koniec lat 80-tych zaczęła zdobywać uznanie, medale na wystawach, zbierac pochwały i otrzymywać zamówienia. Zaczęła też interesować się problemem swiatła w malarstwie, bezwiednie zbliżając sie do impresjonizmu. W 1892 roku poślubiła lekarza Antoniego Bohdanowicza i z nim wróciła do Warszawy, gdzie chciała założyć własną szkołę malarstwa dla kobiet. Śmiertelna choroba serca uniemożliwiła te plany. Anna Bilińska była kobietą wspaniałego charakteru, dzielnie walczącą z wielką biedą, zachowującą imponującą osobistą godność, choć los ją ciężko doświadczał. Kazimierz Walewski pisał o niej: "Dusza niepospolicie szlachetna i harda, gardząca reklamą". *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa

Józef Oleszkiewicz

/
Józef Oleszkiewicz ( Szydłów na Żmudzi 1777 - Petersburg 1830 ) Kształcił się na Uniwersytecie Wileńskim u Franciszka Smuglewicza i (dzięki protekcji A. Chodkiewicza) w Paryżu (lata 1803-1806) m.in. u Jacquesa Louisa Davida. Przez kilka lat przebywał na litewskich dworach malując portrety oraz obrazy o tematyce historycznej (np. Obrona Trembowli). W 1810 osiadł na stałe w Petersburgu, gdzie jego klasycystyczna twórczość spotkała się z dużym uznaniem. W 1812 roku został członkiem Akademii Petersburskiej. W Petersburgu malował obrazy sławiące rodzinę carską, ale portretował także znajdujących się tam Polaków m.in. Adama Mickiewicza, z którym się przyjaźnił. Oleszkiewicz, jako propagator idei mistycznych, odegrał ważną rolę w życiu Mickiewicza. W Petersburgu był przełożonym loży masońskiej "Orzeł Biały", mając najwyższy stopień wtajemniczenia mistrza katedry. *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Kazimierz Sichulski

/
Kazimierz Sichulski ( Lwów 1879 - Lwów 1942 ) studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego, następnie w Wiedniu, Monachium, Dreźnie, Florencji i w Paryżu. W 1920-30 był profesorem Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie, a w 1930-39 Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Byl członkiem Towarzystwa Sztuka i wiedeńskiego Hagenbundu. Wraz z Fryderykiem Pautschem i Władysławem Jarockim szukał inspiracji na Huculszczyznie (Pochód weselny Hucułów, 1909). W późniejszej fazie twórczości skłaniał się ku silnie stylizowanym kompozycjom religijnym i symbolicznym. Był świetnym karykaturzystą. *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda - rysunki i akwarele Ukrainy. Akwarelista i rysownik amator. Po 1831 przebywał we Włoszech, Szwajcarii a głównie w Paryżu, gdzie uczył się rysunku. Przyjaźnił się z Chopinem. Od 1856 w Polsce, w licznych wędrówkach po kraju zgromadził wiele rysunków przedstawiających widoki miast i zabytków architektury. Wydał je w Albumie widoków Polski... (1873-83). (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1975) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -rysunki i akwarele Ziemi Witebskiej. Akwarelista i rysownik amator. Po 1831 przebywał we Włoszech, Szwajcarii a głównie w Paryżu, gdzie uczył się rysunku. Przyjaźnił się z Chopinem. Od 1856 w Polsce, w licznych wędrówkach po kraju zgromadził wiele rysunków przedstawiających widoki miast i zabytków architektury. Wydał je w Albumie widoków Polski... (1873-83). (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1975) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -rysunki i akwarele Ziemi Mohylewskiej. Akwarelista i rysownik amator. Po 1831 przebywał we Włoszech, Szwajcarii a głównie w Paryżu, gdzie uczył się rysunku. Przyjaźnił się z Chopinem. Od 1856 w Polsce, w licznych wędrówkach po kraju zgromadził wiele rysunków przedstawiających widoki miast i zabytków architektury. Wydał je w Albumie widoków Polski... (1873-83). (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1975) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -litografie, rysunki i akwarele Żmudzi /Akwarelista i rysownik amator. Po 1831 przebywał we Włoszech, Szwajcarii a głównie w Paryżu, gdzie uczył się rysunku. Przyjaźnił się z Chopinem. Od 1856 w Polsce, w licznych wędrówkach po kraju zgromadził wiele rysunków przedstawiających widoki miast i zabytków architektury. Wydał je w Albumie widoków Polski... (1873-83). (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1975) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -litografie, rysunki i akwarele Ziemi Mińskiej. Akwarelista i rysownik amator. Po 1831 przebywał we Włoszech, Szwajcarii a głównie w Paryżu, gdzie uczył się rysunku. Przyjaźnił się z Chopinem. Od 1856 w Polsce, w licznych wędrówkach po kraju zgromadził wiele rysunków przedstawiających widoki miast i zabytków architektury. Wydał je w Albumie widoków Polski... (1873-83). (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1975) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -litografie, rysunki i akwarele Ziemi Grodzieńskiej. Akwarelista i rysownik amator. Po 1831 przebywał we Włoszech, Szwajcarii a głównie w Paryżu, gdzie uczył się rysunku. Przyjaźnił się z Chopinem. Od 1856 w Polsce, w licznych wędrówkach po kraju zgromadził wiele rysunków przedstawiających widoki miast i zabytków architektury. Wydał je w Albumie widoków Polski... (1873-83). (Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1975) *Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony: http://www.pinakoteka.zascianek.pl/ i umieszczone zostały dzięki uprzejmości pana Witolda Raczunasa.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -litografie, rysunki i akwarele Wołynia i Podola.

Napoleon Orda

/
Napoleon Orda -litografie, rysunki i akwarele Wileńszczyzny.

Jerzy Siemiginowski-Eleuter

/
Jerzy Siemiginowski-Eleuter Lwów ok. 1660 - Lwów 1711

Zygmunt Vogel

/
Zygmunt Vogel Warszawa 1764 - Warszawa 1826

Stanisław Kaczor Batowski

/
Stanisław Kaczor Batowski Lwów 1866 - Lwów 1946

Henryk Rodakowski

/
Henryk Rodakowski Lwów 1823 - Kraków 1894

Julian Fałat

/
Julian Fałat Tuligłowy w pobliżu Lwowa 1853 - Bystra na Śląsku 1929

Zygmunt Sidorowicz

/
Zygmunt Sidorowicz Lwów 1846 - Wiedeń 1881

Stanisław Masłowski

/
Stanisław Masłowski Włodawa 1853 - Warszawa 1926

Fryderyk Pautsch

/
Fryderyk Pautsch Delatyń k. Stanisławowa 1877 - Kraków 1950

Józef Peszka

/
Józef Peszka Kraków 1767 - Kraków 1831

Witold Pruszkowski

/
Witold Pruszkowski Berszad koło Odessy 1846 - Budapeszt 1896

Jan Stanisławski

/
Jan Stanisławski Olszana na Ukrainie 1860 - Kraków 1907

Ferdynand Ruszczyc

/
Ferdynand Ruszczyc Bohdanów 1870 - Bohdanów 1936

Przyczynki do etnografji Litwy

/
"Rocznik Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie", R. 1907, s. 133-143.

Tkaniny ludowe wileńszczyzny

/
"Bluszcz", nr 23, 1930 r., s. 18-19.

Dudy

/

Dudy

/

Dudy

/

Braslaw

/

Braslaw

/

Giry

/

Giry

/

Bielica

/

Bielica

/

Bielica

/