USA pokażą Golden Dome w 2028 roku. Laserowa broń ma niszczyć rakiety
Stany Zjednoczone chcą latem 2028 roku zaprezentować elementy systemów energii skierowanej rozwijanych dla tarczy Golden Dome for America.
Amerykański resort obrony przekonuje, że podstawy technologii są już gotowe, a głównym zadaniem pozostaje ich integracja, zwiększenie skali produkcji i dostosowanie do działania w systemie obrony przeciwrakietowej.
Golden Dome ma być wielowarstwową tarczą chroniącą terytorium USA przed rakietami balistycznymi, pociskami hipersonicznymi, zaawansowanymi pociskami manewrującymi oraz innymi nowoczesnymi środkami napadu powietrznego. Biały Dom uznał tego typu uzbrojenie za jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla Stanów Zjednoczonych.
Budowę systemu obronnego formalnie zapowiedziano w styczniu 2025 roku w rozporządzeniu prezydenta Donalda Trumpa.
Jednym z najważniejszych elementów programu mają być systemy energii skierowanej, w tym lasery wysokiej mocy. Ich zadaniem będzie rażenie celu skoncentrowaną wiązką energii, bez użycia klasycznego pocisku przechwytującego. W założeniu broń laserowa ma wykrywać, śledzić i niszczyć wybrane cele powietrzne, przede wszystkim pociski manewrujące, drony i inne środki ataku, zanim dotrą do chronionego obszaru.
Według podsekretarza obrony USA ds. badań i inżynierii Emila Michaela amerykańskie siły zbrojne dysponują już zestawem potrzebnych rozwiązań energii skierowanej, od systemów niższej po wyższej mocy. „Teraz musimy rozwiązać kwestie inżynieryjne i zwiększyć skalę produkcji” – powiedział.
W dokumentach budżetowych Pentagonu pojawia się m.in. Joint Laser Weapon System. To wspólny system laserowy, który ma korzystać z technologii wiązki klasy 300 kW, rozwijanej wcześniej w ramach programów broni laserowej dla sił lądowych i marynarki wojennej. System ma mieć konstrukcję modułową i kontenerową, co ma ułatwić jego rozmieszczenie na różnych platformach oraz integrację z szerszą architekturą Golden Dome.
Pentagon planuje w roku fiskalnym 2027 przeznaczyć 452 mln dolarów na rozwój, integrację i testowanie systemów energii skierowanej w ramach Golden Dome. Cały pakiet finansowania programu na ten rok ma sięgać 17,9 mld dolarów.
Zaletą broni laserowej ma być bardzo niski koszt pojedynczego strzału w porównaniu z rakietami przechwytującymi. Pentagon chce też ograniczyć problem szybkiego zużywania zapasów amunicji, ponieważ laser nie wymaga każdorazowego odpalenia kosztownego pocisku.
Bariery techniczne pozostają jednak poważne. System musi mieć stabilne zasilanie, skuteczne chłodzenie, precyzyjne naprowadzanie i zdolność utrzymania wiązki na szybko poruszającym się celu mimo dymu, pyłu, wilgoci, turbulencji oraz wysokiej temperatury. W warunkach bojowych nie chodzi więc tylko o samą moc lasera, lecz także o odporność całego zestawu na przeciążenia, pogodę i długotrwałą eksploatację.
Problemy te pojawiły się we wcześniejszych amerykańskich programach. System DE M-SHORAD montowany na transporterach Stryker podczas testów w warunkach bliskowschodnich ujawnił trudności z odprowadzaniem ciepła i niezawodnością. Armia USA nie wprowadziła też do stałego programu zakupowego systemu IFPC-HEL o mocy 300 kW. Marynarka wojenna ograniczyła z kolei rozwój okrętowego systemu HELIOS, mimo udanych prób przeciwko dronom, a inne rodzaje sił zbrojnych kończyły lub wygaszały własne projekty laserowe, w tym CLaWS i HELWS.
Słabością wcześniejszych programów laserowych nie była wyłącznie technologia. Część obiecujących projektów utknęła na etapie prototypów, ponieważ nie miała zapewnionej ścieżki przejścia do zakupów i służby liniowej. Brakowało formalnych porozumień, które wiązałyby konstruktorów, wojsko i struktury zakupowe wspólnymi wymaganiami, harmonogramami oraz finansowaniem. Pete Hegseth określił to w Kongresie jako „instytucjonalną inercję”.
Obecny Joint Laser Weapon System ma być odpowiedzią na te problemy. System ma być nie tylko mocniejszy, ale też prostszy do rozmieszczenia, bardziej modułowy i łatwiejszy do zintegrowania z systemami wykrywania, dowodzenia i obrony przeciwrakietowej.
Golden Dome nie jest jeszcze gotową tarczą operacyjną, choć USA zapowiadają, że jej pierwsze zdolności mają zostać pokazane do lata 2028 roku. Jeśli program się powiedzie, Stany Zjednoczone mogą uzyskać nowy model obrony terytorium: system, który nie będzie opierał się wyłącznie na kosztownych pociskach przechwytujących, lecz także na broni laserowej zdolnej do wielokrotnego rażenia celów przy znacznie niższym koszcie pojedynczego strzału.
Czytaj też: Rosja i Chiny krytykują „Złotą Kopułę” Trumpa. Jest oświadczenie Xi i Putina
Kresy.pl / Defence News / Aerospace America / Military Times
