117. rocznica urodzin Stepana Bandery. Na Ukrainie odbyły się uroczystości [+WIDEO]
1 stycznia 2026 roku na Ukrainie odbyły się szeroko zakrojone obchody 117. rocznicy urodzin Stepana Bandery. W relacjach ukraińskich mediów głównego nurtu oraz organów państwowych wydarzenie to zostało przedstawione jako ważny element współczesnej tożsamości narodowej oraz symbol walki o niepodległość państwa ukraińskiego. Przekaz ten – co znamienne – był w dużej mierze jednolity i zasadniczo pozbawiony krytycznej refleksji nad historycznym bilansem działalności przywódcy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
Największe obchody odbyły się we Lwowie, który od lat pełni rolę symbolicznego centrum ukraińskiego nacjonalizmu. Jak informowały m.in. 24tv.ua i Zaxid.net, o godzinie 14:00 przy pomniku Stepana Bandery na placu Kropywnyckiego zgromadziły się liczne tłumy. Uczestnicy nieśli zarówno flagi państwowe Ukrainy, jak i czerwono-czarne sztandary OUN-UPA.
Centralnym elementem uroczystości był wieczorny marsz z pochodniami. Pod pomnikiem Stepana Bandery złożono kwiaty, odmówiono modlitwy „za Ukrainę”, a podczas zgromadzenia przemawiali przedstawiciele organizacji nacjonalistycznych. W wystąpieniach podkreślano rolę Bandery jako ideowego przywódcy walki o „ukraińską państwowość”.
UNN oraz Zaxid.net podkreślały, że uroczystości odbyły się nie tylko na zachodniej Ukrainie, ale również w miastach południowych i wschodnich, takich jak Odessa czy Charków. Świadczy to o celowym, ogólnokrajowym charakterze przekazu i konsekwentnym budowaniu kultu Bandery jako figury ogólnonarodowej. Media informowały również o wręczaniu nagród im. Stepana Bandery za działalność „naukowo-edukacyjną”.
Oficjalne portale państwowe, w tym np. dn.gov.ua, przedstawiły Stepana Banderę jako „symbol bezkompromisowej i nieśmiertelnej walki o prawo narodu ukraińskiego do samostanowienia”. W tej narracji akcentowano jego aresztowanie przez Niemców w 1941 roku, uwięzienie w obozie Sachsenhausen oraz odmowę wycofania aktu proklamacji niepodległości Ukrainy, co miało świadczyć o jego niezłomnym patriotyzmie.
Jednocześnie w relacjach tych pomijano lub marginalizowano kwestie współpracy części struktur OUN z III Rzeszą oraz odpowiedzialność OUN-UPA za zbrodnie na ludności cywilnej, w tym ludobójstwo Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej. Przekaz medialny skupiał się niemal wyłącznie na walce z bolszewizmem i represjach ze strony Związku Sowieckiego.
CZYTAJ TAKŻE: Zamach w Monachium. Agent KGB zabił Stepana Banderę
