Minister sprawiedliwości Litwy zapowiada działania na rzecz legalizacji polskich liter
Rita Tamašunienė, polityk Akcji Wyborczej Polaków na Litwie-Związku Chrześcijańskich Rodzin, która weszła w skład nowego rządu zapowiedziała walkę o możliwość użycia polskich znaków diakrytycznych w oficjalnej pisowni imion i nazwisk.
Deklarację taką nominowana na nowego ministra polityk złożyła na spotkaniu z posłami wspólnej frakcji parlamentarnej AWPL-ZChR i Związek Chłopów i Zielonych (LVŽS). Oświadczyła ona, iż dążyć będzie do tego, aby „największa mniejszość narodowa w Litwie mogła zapisywać swe imiona i nazwiska w wersji oryginalnej” – jak zacytował w sobotę portal Wilnoteka.
„Istnieje również projekt zarejestrowany przez kolegów socjaldemokratów” – mówiła Tamašunienė – “trzeba szukać kompromisów, ponieważ kwestia ta, jak wielokrotnie doświadczyłam, wywołuje napięcia i bardzo różne oceny w społeczeństwie”.
Polityk podkreśliła, że umożliwienie miejscowym Polakom na oryginalny zapis ich imion i nazwisk nie podważy państwowego statusu języka litewskiego, a polskie znaki diakrytyczne „nie będą miały wpływu na żadne inne słowo”.
Jednocześnie minister spodziewała się, że wprowadzenie do oficjalnego zapisu imion i nazwisk znaków diakrytycznych nie występujących w języku litewskim “będzie to trudne do uzgodnienia”, jak przytoczyła, za BNS, Wilnoteka.
Niewielkie zmiany wprowdziła w zakresie pisowni imion i naziwsk ustawa przyjęta w 2022 r. dopuszczająca używanie w urzędowym zapisie imion i nazwisk nie występujących w alfabecie litewskim liter “w”, “x” i “q” oraz dwuznaków, takich jak “sz” lub “cz”.
Zakazane pozostało jednak użycie w tym celu typowych dla polskiego języka znaków diakrytcznych, takich jak “ć”, “ż”, czy “ł”. 13 lutego Sąd Najwyższy Litwy rozstrzygnął sprawę obywatela polskiej narodowości odmawiając mu prawa do użycia w dokumentach tej ostatniej litery.
15 proc. obywateli Litwy stanowią osoby innej niż litewska narodowości. Największą mniejszością narodową – 6,5 proc. ludności, są na Litwie Polacy stanowiący większość na całych połaciach historycznej Wileńszczyzyny.
wilnoteka.lt/kresy.pl
