W Odessie władze zadecydowały o usunięciu z miejsca publicznego pomnika znanego rosyjskojęzycznego poety, piosenkarza i aktora Władimira Wysockiego, który zdobył popularność w czasach Związku Radzieckiego.
Pomnik znajdował się przy Bulwarze Francuskim, przed siedzibą Odeskiego Studia Filmowego. Lokalny portal Dumskaya.net podał, że usunięto go w nocy z poniedziałku na wtorek. Stało się tak na podstawie decyzji władz wydanej jeszcze we wrześniu. Pomnik nie będzie zniszczony. Został przekazany Studiu Filmowego. Jego administracja chce ustawić go już na terenie swojej instytucji, przed jednym z pawilonów.
Pomnik został ustawiony w 2012 r. Jego autorami są Aleksandr Kniazik o Władimir Głazyrin, którzy wygrali konkurs na uhonorowanie barda czasów radzieckich. Inicjatorem jego ustawienia był polityk Igor Markow, radny miejski, lider partii “Ojczyzna” i późniejszy parlamentarzysta, który w 2014 r. zbiegł do Rosji wobec postępowań karnych przeciwko niemu.
Pomnik jeszcze przed ustawieniem wzbudził w lokalnej społeczności kontrowersje, ale nie polityczne, lecz estetyczne. Część odesytów uznała go za nieudany. Powstała nawet petycja o nie instalowanie pomnika Wysockiego o takim wyglądzie. Mimo tego został on odsłonięty 29 września 2012 r.
W odsłonięciu wzięli udział syn artysty Nikita Wysocki, ówczesny gubernator obwodu odeskiego Eduard Matwijchuk, ówczesny burmistrz Odessy Ołeksij Kostusew, aktor Michaił Poreczenkow i Igor Markow.
Żyjący w latach 1938-1980 Władimir Wysocki był jednym z najbardziej znanych bardów czasów radzieckich. Od młodych był aktywnym poetą, grał na kilku instrumentach, znany był jednak także ze sprawności fizycznej. Choć ukończył szkołę teatralna i początkowo grywał epizody w Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Puszkina w Moskwie, nie zrobił kariery na jego deskach ze względu na uchybianie dyscyplinie pracy, związane z używaniem alkoholu. Przystań znalazł dopiero w Teatrze na Tagence w połowie lat 60 XX w., w tym czasie zaczął też tworzyć teksty do pieśni.
Zasłynął właśnie jako autor i wykonawca piosenek. Teksty jego twórczości były apolityczne, bądź nawet zawierały elementy krytyki społecznej, toteż nie był promowany w oficjalnych mediach, spotykał się z krytyką elity kulturalnej ZSRR, a okresowo podlegał cenzurze.
Jako bard zdobył popularność w całym ZSRR. Koncertował także poza jego granicami, w tym w Polsce.
Czytaj także: Władze Lwowa planują postawienia pomnika Szuchewycza. Ma stanąć w centrum miasta
dumskaya.net/kresy.pl
































