Dokładnie 100 lat temu przyszedł na świat legendarny dowódca partyzanckich i dywersyjnych zgrupowań walczących w Górach Świętokrzyskich, Cichociemny i szef Kedywu Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK Jan Piwnik ps. “Ponury”.
Jan Piwnik urodził się 31 sierpnia 1912 r. w rodzinie chłopskiej w Janowicach niedaleko Opatowa. Po maturze wstąpił do Szkoły Podchorążych Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Ukończył ją w 1933 r. Rok później uzyskał stopień ppor. rezerwy. W latach 1935-1939 służył w policji. W wojnie obronnej 1939 r. uczestniczył jako dowódca kompanii w zmotoryzowanym batalionie polowym policji.
W 1942 r. został aresztowany przez Niemców w Zwiahlu, jednak zdołał uciec z więzienia i przedostał się do Warszawy.18 stycznia 1943 r. wsławił się brawurową akcją rozbicia więzienia w Pińsku, skąd uwolnił m.in. cichociemnego – Alfreda Paczkowskiego „Wanię”. W czerwcu 1943 został dowódcą Zgrupowań Partyzanckich i pełnił funkcję szefa Kedywu Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK. Następnie w 1944 r. „Ponury” został przeniesiony na obszar Nowogródzkiego Okręgu AK, gdzie w maju 1944 r. i dowodził VII batalionem 77 pułku piechoty AK. Poległ 16 czerwca 1944 r. pod Jewłaszami nad Niemnem w ataku na niemieckie bunkry. Pośmiertnie został mianowany majorem.
Przez wiele lat po wojnie, w PRL starano się zabić pamięć o jednym z najsłynniejszych polskich partyzantów. Jeszcze w latach 60. i 70. jego podkomendni byli przez UB, a później SB wielokrotnie wzywani na przesłuchania i szykanowani.




























