Święta Klotylda, królowa Franków
3 czerwca Kościół wspomina św. Klotyldę, królową Franków, żonę Chlodwiga I i jedną z najważniejszych kobiet w dziejach wczesnośredniowiecznej chrystianizacji Europy Zachodniej.
Klotylda urodziła się około 470 lub 474 roku, najprawdopodobniej w Lyonie. Pochodziła z burgundzkiego rodu królewskiego. Była córką Chilperyka II, króla Burgundów. Jej młodość przypadła na czas walk dynastycznych w państwie Burgundów. Według tradycji jej ojciec został zamordowany, a władzę przejął jego brat Gundobad.
Klotylda została wychowana w wierze katolickiej. Miało to szczególne znaczenie, ponieważ wiele germańskich elit tamtego czasu pozostawało przy pogaństwie albo przy arianizmie. Około 493 roku poślubiła Chlodwiga I, merowińskiego króla Franków, który był jeszcze poganinem. Małżeństwo miało znaczenie polityczne, ale z czasem nabrało także wymiaru religijnego.
Klotylda konsekwentnie zabiegała o chrzest swoich dzieci i o nawrócenie męża. Według relacji Grzegorza z Tours, jednego z najważniejszych źródeł do dziejów Franków, królowa namawiała Chlodwiga do porzucenia dawnych wierzeń i przyjęcia wiary katolickiej. Przełom miał nastąpić po bitwie pod Tolbiac, gdy Chlodwig, stojąc wobec groźby klęski, miał wezwać Boga czczonego przez Klotyldę.
Chrzest Chlodwiga, udzielony przez św. Remigiusza, biskupa Reims, otworzył drogę do chrystianizacji Franków i wzmocnił związek monarchii frankijskiej z Kościołem rzymskim.
Po śmierci Chlodwiga w 511 roku Klotylda musiała patrzeć na konflikty między synami, którzy podzielili między siebie państwo Franków. Tradycja podkreśla, że próbowała łagodzić spory rodzinne. Ostatnie lata życia spędziła w Tours, przy grobie św. Marcina, oddając się modlitwie, jałmużnie i dziełom miłosierdzia.
Święta Klotylda zmarła 3 czerwca 545 roku w Tours. Została pochowana w Paryżu, obok Chlodwiga, w bazylice Świętych Apostołów, później związanej z kultem św. Genowefy. Część tradycji wskazuje, że jej relikwie, po burzliwych losach w czasie rewolucji francuskiej, znalazły się w kościele Saint-Leu-Saint-Gilles w Paryżu. Jej kult rozwinął się przede wszystkim we Francji. W ikonografii przedstawiana jest zwykle jako królowa, często z koroną, krzyżem lub modelem kościoła.
Czytaj też:
Był następcą tronu w Polsce, miał władać Węgrami. Został świętym
Kresy.pl
