Zostaw odpowiedź
Chcesz przyłączyć się do dyskusji?Nie krępuj się!
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Kreml potwierdził, że zapoznał się z listem Wołodymyra Zełenskiego do Władimira Putina w sprawie bezpośredniego spotkania dotyczącego zakończenia wojny. Dmitrij Pieskow stwierdził, że Putin zostanie poinformowany o piśmie, ale dodał, że jeśli prezydent Ukrainy chce spotkać się z rosyjskim przywódcą, „może przyjechać do Moskwy”. (more…)
W środę w Petersburgu rozpoczyna się Międzynarodowe Forum Ekonomiczne, określane jako rosyjski odpowiednik Davos. Według Reutersa w wydarzeniu wezmą udział także Amerykanie, w tym przedstawiciel oficjalnej delegacji USA Rodney Mims Cook Jr., a także osoby kojarzone z amerykańską prawicą.
Podczas Międzynarodowego Forum Ekonomicznego w Petersburgu część rosyjskich urzędników i przedstawicieli elit biznesowych zaczęła publicznie mówić o problemach gospodarki. Bloomberg wskazuje na krytykę rosnącej ingerencji państwa, presji na firmy i powrotu do praktyk z czasów sowieckich. Jednocześnie rosyjski PKB w pierwszym kwartale zmniejszył się o 0,2 proc. rok do roku.
Uczestnicy debat krytykowali rosnącą ingerencję państwa w gospodarkę, presję wywieraną na biznes przez aparat państwowy oraz powrót do części rozwiązań z czasów sowieckich. Lojalni wobec władz przedstawiciele rosyjskiego establishmentu ostrzegali, że Rosja ryzykuje osłabienie innowacyjności, przedsiębiorczości i wzrostu gospodarczego, choć unikali bezpośredniej krytyki Władimira Putina – informuje Bloomberg.
„Wszyscy mówimy o przywództwie technologicznym, ale przywództwo technologiczne opiera się na wolności, a nie na całkowitym kierownictwie państwowym. Negatywna polityka dosłownie nas zabija” — powiedział Igor Szuwałow, były pierwszy wicepremier Rosji i obecny szef państwowej korporacji rozwojowej WEB.RF.
Władimir Putin oświadczył, że Rosja użyła pocisku Oriesznik przeciwko Ukrainie, aby obserwować rozproszenie jego głowic. Według rosyjskiego przywódcy dane te mają posłużyć do podejmowania decyzji o przyszłym „pełnoskalowym” wykorzystaniu tego systemu.
W rumuńskim porcie Konstanca nad Morzem Czarnym eksplodował morski dron używany w wojnie na Ukrainie. Rumuńskie władze poinformowały, że teren został wcześniej zabezpieczony, a w zdarzeniu nikt nie ucierpiał. (more…)
Donald Trump ocenił, że mimo irańskiego ataku na lotnisko w Kuwejcie zawieszenie broni z Iranem pozostaje w mocy. W ataku zginęła jedna osoba, a co najmniej 63 zostały ranne. Dowództwo Centralne USA nazwało uderzenie Teheranu celowym i nieuzasadnionym.
W środę po południu w Gabinecie Owalnym prezydent USA Donald Trump odniósł się do irańskiego ataku na międzynarodowe lotnisko w Kuwejcie oraz amerykańskich uderzeń na tankowiec zmierzający do Iranu. Ocenił, że rozejm z Teheranem nadal obowiązuje, mimo kolejnej wymiany ognia.
Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej oświadczył, że atak ten „powinien służyć jako lekcja” dla wrogów Iranu, a każdy „akt agresji” w Cieśninie Ormuz spotka się nawet z „surowszą reakcją”.
Ot i łzy do oczu napłynęły. Nareszcie słowa odpowiednie, spod serca. Trzeba zrobić co tylko jest możliwe aby wesprzeć tą akcję i WYMÓC rzeczywistą akcję pomocy w powrocie naszych Polonusów do Macierzy. Są szansą dla Polski, uformowani i zahartowani dla służby tej jedynej Najjaśniejszej.
Wszystko pięknie, ale sprawa nie jest taka prosta. Już teraz, gdy potomkowie Polaków wysiedlonych przed, w trakcie i po II Wojnie Światowej przez Stalina, podlegają procesowi repatriacji, są de facto pozostawiani sami sobie. Skoro struktury samorządowe mają problem ze skoordynowaniem działań, które mają pomóc w adaptacji, to co dopiero się stanie, gdy będzie to centralnie sterowane? Repatrianci mają zmitologizowany obraz Polski, jeszcze z przekazów dawnego pokolenia. Przyjeżdżając tutaj doznają zawodu, są odbierani jako obcy (najczęściej Rosjanie), kursy z kultury i języka polskiego są za krótkie, ale to kropla w morzu skarg. Zanim na masową skalę Polacy mieliby powracać, trzeba by było stworzyć szereg udogodnień dla nich, przede wszystkim z zakresu prawa. Potrzeba także dokonać zmiany mentalności urzędników, bo najczęściej przez nich wydłużają się procedury wydawania niezbędnych dokumentów do podjęcia pracy oraz korzystania z opieki zdrowotnej. Także nostryfikacja dyplomów czy innych uprawnień do wykonywania zawodu prezentuje się tragicznie. Ludzie Ci najczęściej nie są w stanie podjąć pracy w Polsce, frustrują się, popadają w depresję, często postanawiają wrócić na wschód. Nie ma sensu ich tutaj ściągać i mamić mitem lepszego życia, zanim nie stworzy się warunków, w których mogliby godnie bytować w naszym kraju. Nie jestem przeciw pomysłowi “Powrotu do Polski”, ale uważam, że bez podjęcia właściwych kroków prawnych oraz zmodernizowania programu adaptacji, ludziom tym Państwo Polskie wyrządzi jedynie krzywdę, a nie zapewni pomoc.
Ma Pan rację, Panie Edwinie. Ale trzeba od czegoś zacząć, czas ucieka. Jest konieczna potrzeba podjęcia intensywnych działań w tym kierunku. Nie mam pojęcia w jaki rozsądny sposób rozpocząć to dzieło. Ale od czego są młodzi ludzie, może ta idea chwyci w naszym społeczeństwie, zarazi się nią młodzież. Przechodziłem proces “adaptacji” na własnym ciele i psychice, teraz wydaje się to całkiem niewinne.
Ale trzeba zrobić pierwszy krok i potem rytmicznie i energicznie maszerować, chciał bym tego dożyć. Pozdrawiam serdecznie Pana.
Szanowny Panie Zbigniewie. To pocieszające, że Panu się udało przejść ten proces i teraz nie wydaje się Panu straszny. Wracając do samego pomysłu, który został przedstawiony w artykule, to mam mieszane odczucia. Brzmi on nie jak chęć pomocy Polakom z byłych republik ZSRS, ale jak wysłużenie się nimi. Wychodzi na to, że gdyby nie było pesymistycznych prognoz demograficznych, to nie byłoby potrzeby zintensyfikowania procesu repatriacji. Smutne, że traktuje się ich jako produkt rodem z “Agencji Rezerw Materiałowych”.
A żeby coś się zmieniło u nas w kraju, to trzeba by było zaorać administrację i obsadzić w niej ludzi, którzy mają elementarną wiedzę z dziedziny historii Polski oraz którzy mają wykształcony elementarny kręgosłup moralny.
Przykład z roku 2012. Kobieta w wieku bodaj 78 lat. Kiedy miała 2 lata zabili jej ojca, matkę wywieźli bodaj do jednej z republik, ją i jej starszą siostrę na rok lub dwa umieścili w ukraińskim domu dziecka. Potem też wywieźli do tej samej republiki co matkę, jednak w inne miejsce. Dziewczynie uniemożliwiono kontakt z matką. W 1985 roku dostała tylko pisemne zawiadomienie, że zmarła (w 1937, jak w ramach czystki etnicznej zastrzelili jej Ojca, było oczywiście pisemne zawiadomienie o śmierci na skutek choroby). Bohaterka historii już po 2000 roku została repatriowana do Polski. Złożyła wniosek do polskich władz o przyznanie statusu osoby represjonowanej. Owszem, otrzymała taki status. Wydano go z adnotacją, że była osobą represjonowaną przez…jeden miesiąc i przysługuje jej najniższa stawka pieniężna rekompensaty z tytułu bycia osobą represjonowaną. Wg urzędników orzeczenie jest poprawne, bo “gdy nie ma możliwości ustalenia dokładnego okresu podlegania represjom, z urzędu określa się, że osoba była represjonowana przez miesiąc”. Zostało wysłane odwołanie od decyzji, w którym argumentowano, że była represjonowana nie miesiąc, ale 16 lat, gdyż dopiero po tym okresie mogła osiągnąć dorosłość i nie być zależną od “prawnych opiekunów”. Nie wiem, co było dalej, ale fragment tej historii wydaje mi się wystarczający do zobrazowania problemu.
Witam Pana. Prognoza demograficzna czy też faktyczny trend wymierania społeczeństwa Polski jest dobrym argumentem dla rozpoczęcia realizacji naszych podstawowych obowiązków wobec obywateli RP. Ja nie oceniam tego w kategoriach moralnych tylko zgodności stanu faktycznego z konstytucją. Z obecną ekipą nic się nie da raczej zrobić, to nie ich interes, z tym się nie utożsamiają. Chyba żeby ta akcja społeczna, Radio Maryja i mohery, może TV_Trwam, TV_Niezależna i inne tego typu media. Może to rozpali ognisko pod tyłkiem naszych możnych i ruszą w dobrym kierunku. Nie zawsze interes narodowy jest interesem decydentów, czasami mają inne kryteria. Aby do wyborów. Pozdrawiam.