Prezydent będzie miał własną radę zajmującą się Polakami za granicą
Prezydent Polski Karol Nawrocki zapowiedział we wtorek, że powoła Radę do spraw Polonii i Polaków za granicą. Rozważa też nadanie im reprezentacji parlamentarnej.
Przypominając, że w swojej kancelarii prezydent ma ministra ds. Polaków i Polonii za granicą Agnieszkę Jędrzak, Nawrocki zadeklarował – ” już niebawem powołam Radę ds. Polonii i Polaków za granicą” – jak zrelacjonowała PAP. W ten sposób zareagował w czasie konferencji prasowej przeprowadzonej po spotkaniu z kanclerzem Niemiec na pytania dziennikarzy o wsparcie dla Polonii.
Jeden z dziennikarzy zapytał o to, czy prezydent jest zwolennikiem zapewnienia specjalne puli reprezentantów Polaków spoza granicy w parlamencie. Nawrocki uznał koncept za “bardzo ciekawy”, dodając – “Nigdy nie byłem z całą pewnością jego przeciwnikiem”.
Prezydent zapewnił, że poruszał kwestię interesów Polonii w czasie rozmów z kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem.
144 tys. etnicznych Niemców w Polsce posiada oficjalny status mniejszości narodowej i wynikające z takiego statusu przywileje. 864 tys. Polaków w RFN nie jest traktowanych jako mniejszość narodowa.
Niemiecka Polonia ma zróżnicowaną genezę. Oprócz posiadającej niemieckie obywatelstwo „starej” Polonii, której korzenie sięgają XIX wieku, w RFN przybyło w ostatnich dekadach kilkuset tysięcy Polaków z „nowej emigracji”.
Pierwszą jej falę stanowili wyjeżdżający z Polski Ślązacy, głównie w latach 70. i 80. deklarujący niemiecką tożsamość narodową. Kolejne masowe fale migracji są już związane z integracją Polski z Unią Europejską i atrkacyjnością ekonomiczną Niemiec.
Powołując się na to władze Niemiec twierdzą, że nie mogą traktować takiej diaspory jak autochtonicznej mniejszości narodowej.
Tymczasem Polonia zamieszkująca Zagłębie Ruhry miała w rewpublice weimarskiej status mniejszości. Było tak nawet w pierwszym okresie rządów Adolfa Hitlera. Związek Polaków w Niemczech został zdelegalizowany dopiero w 1940 roku. Wielu jego działaczy zostało rozstrzelanych, a około 1,2 tys. członków umieszczono w obozach koncentracyjnych. Skonfiskowano również majątek polskiej mniejszości, wyceniany na co najmniej 8,45 mln reichsmarek.
Chociaż Związek Polaków w Niemczech został ponownie zalegalizowany w 1950 roku, to władze RFN nie przywróciły diasporze polskiej statusu mniejszości.
Czytaj także: Senat odrzuca finansowanie inicjatyw Związku Polaków na Litwie
pap.pl/kresy.pl
