Bandera bohaterem uroczystości. Podczas obchodów padły słowa o polskim imperium rozrywającym Ukrainę
W Drohobyczu upamiętniono 117. rocznicę urodzin Stepana Bandery. Uczestnicy wydarzenia modlili się przy pomniku przywódcy OUN, a w wystąpieniach pojawiły się odniesienia do historii, w której – jak przekonywano – ukraińskie ziemie miały być rozrywane przez imperia, w tym polskie.
Na początku stycznia, w rocznicę urodzin przywódcy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, w Drohobyczu zorganizowano uroczystości poświęcone Stepanowi Banderze. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli władz lokalnych, duchowieństwo, organizacje społeczne, młodzież oraz członków bractwa OUN–UPA.
W wystąpieniach przypominano biografię Bandery. Przekaz ten – co znamienne – był w dużej mierze jednolity i zasadniczo pozbawiony krytycznej refleksji nad historycznym bilansem działalności przywódcy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
„Przez dziesięciolecia państwo ukraińskie było rozdzierane przez imperia – polskie, niemieckie i moskiewskie. Wszystko dlatego, że poszliśmy na ustępstwa i tolerowaliśmy wiele rzeczy, nie zauważając, jak odebrano nam nasz język, kulturę, tradycje – lista jest długa. Dziś nie mamy prawa zapominać, kim jesteśmy i jaka jest nasza ziemia, wielka od Sjan po Don. Musimy dumnie podnieść głowy i, jak powiedział Bandera: „Jestem Ukraińcem, a cały świat jest w moim sercu, w moich myślach i moich czynach”. Kto lepiej niż my może bronić, budować i odbudowywać nasze ojczyste państwo?” – powiedział mer Taras Kuczma.
1 stycznia 2026 roku na Ukrainie odbyły się szeroko zakrojone obchody 117. rocznicy urodzin Stepana Bandery. W relacjach ukraińskich mediów głównego nurtu oraz organów państwowych wydarzenie to zostało przedstawione jako ważny element współczesnej tożsamości narodowej oraz symbol walki o niepodległość państwa ukraińskiego.
Oficjalne portale państwowe, w tym np. dn.gov.ua, przedstawiły Stepana Banderę jako „symbol bezkompromisowej i nieśmiertelnej walki o prawo narodu ukraińskiego do samostanowienia”. W tej narracji akcentowano jego aresztowanie przez Niemców w 1941 roku, uwięzienie w obozie Sachsenhausen oraz odmowę wycofania aktu proklamacji niepodległości Ukrainy, co miało świadczyć o jego niezłomnym patriotyzmie.
Jednocześnie w relacjach tych pomijano lub marginalizowano kwestie współpracy części struktur OUN z III Rzeszą oraz odpowiedzialność OUN-UPA za zbrodnie na ludności cywilnej, w tym ludobójstwo Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej. Przekaz medialny skupiał się niemal wyłącznie na walce z bolszewizmem i represjach ze strony Związku Sowieckiego.
Kresy.pl/drohobych-rada.gov.ua
