15 maja 1891 roku papież Leon XIII ogłosił encyklikę Rerum novarum, zapoczątkowując katolicką naukę społeczną.
Dokument ten był odpowiedzią na dramatyczne skutki rewolucji przemysłowej: wyzysk robotników, ubóstwo i napięcia społeczne. Papież stanowczo odrzucił zarówno bezwzględny kapitalizm, jak i marksistowski socjalizm. Opowiedział się za godnością pracy, prawem do własności prywatnej, sprawiedliwą płacą oraz możliwością zrzeszania się pracowników.
Czytaj też: Imię „Leon” to program pontyfikatu. Kim byli poprzedni Leonowie?
Leon XIII, który był papieżem w latach 1878–1903, żył w czasach gwałtownych przemian. W dobie urbanizacji i przemysłowego wyzysku robotników, Kościół potrzebował odpowiedzi na wyzwania społeczne. Rerum novarum stała się tą odpowiedzią – fundamentem chrześcijańskiej etyki społecznej i punktem odniesienia dla kolejnych papieży. Papież zwrócił uwagę na konieczność współpracy państwa i Kościoła w trosce o wspólne dobro. Zgodnie z encykliką państwo powinno m.in. zapewniać niedzielny odpoczynek, godziwe wynagrodzenie i trwałość zatrudnienia.
„Ustawiając człowieka w bezpośredniej relacji z Bogiem, zaczynamy dostrzegać znaczenie takich rzeczy, na które zwracał uwagę Leon XIII: godziwego wynagrodzenia, prawa do tworzenia związków zawodowych, prawa do pracy godnej i uczciwej — z uwagi na godność, jaką ona nadaje osobie i potrzebę utrzymania rodziny” – wyjaśnia historyk dr Donald Prudlo w rozmowie z Vatican News.
Leon XIII został nazwany „papieżem robotników”. W jego nauczaniu kluczowe było podkreślenie, że godność osoby ludzkiej, szczególnie w kontekście pracy i rodziny, ma charakter nienaruszalny. Rerum novarum potępiła zarówno wyzysk, jak i utopijne ideologie, stając się chrześcijańską alternatywą między „bezbożnym socjalizmem” a „krwiożerczym liberalizmem”.
Kresy.pl / Vatican News
Czytaj Też: Kard. Ryś: Leon XIV to pierwszy papież, którego numer mam w komórce
















