Nie żyje Jan Mincewicz – wybitny polski działacz kulturalny Wileńszczyzny [+VIDEO]
Jak informują polskie media na Wileńszczyźnie zmarł Jan Gabriel Mincewicz, jeszcze w czasach ZSRR czołowy animator polskiej kultury w tym zamieszkanym przez Polaków regionie. Miał 78 lat.
Jan Gabriel Mincewicz urodził się 25 marca 1938 r. w Sużanach w województwie wileńskim. W 1968 r. ukończył Wileńskie Konserwatorium, czołową uczelnię muzyczną republiki. Po jej ukończeniu podjął pracę w Wileńskiej Szkole Średniej nr 26 jako nauczyciel muzyki. Stracił pracę po 13 latach za to, że prowadził dla uczniów tajną katechezę. Od 1975 roku pracował jako nauczyciel muzyki już w Szkole Średniej Nr 1 w Niemenczynie w rejonie wileńskim, do 1992 roku. Od tego roku zaangażował się w działalność polityczną. Zdobył mandat w litewskim Sejmie z ramienia Związku Polaków na Litwie. Już z ramienia Akcji Wyborczej Polaków na Litwie Mincewicz jeszcze dwukrotnie, w 1996 i 2000 roku zdobywał miejsce w parlamencie z jednomandatowego okręgu Wilno-Szyrwinty. Od 2004 poza parlamentem. W 2007 roku został radnym rejonu wileńskiego. Kilkukrotnie sprawował w tym rejonie funkcję wicemera.
Postać Mincewicz jest jednak Polakom Wileńszczyzny najbardziej znana z ofiarnej działalności kulturalnej. W 1981 roku na bazie chóru szkolnego Mincewicz założył Zespół Pieśni i Tańca “Wileńszczyzna”, który stał się w swoim czasie jedną z głównych inicjatyw, która pozwoliła na przetrwanie polskiego folkloru w regionie. “Wykonał ogromną pracę dokumentacyjną, jeżdżąc po wsiach, nagrywając melodie i zapisując słowa utworów” – pisze o ówczesnych działaniach Mincewicza redakcja portalu Wilnoteka. Zebrany materiał kierownik “Wileńszczyzny” wykorzystywał w widowiskach przygotowywanych przez zespół takich jak: “Zaloty”, “Wesele wileńskie”, “Noc Świętojańska na Wileńszczyźnie”, “Kaziuki Wileńskie” ,”Wieczorynka w Skrobuciszkach”. Mincewicz sam napisał dla zespołu 30 utworów, w tym muzykę i tekst pieśni “Wileńszczyzny drogi kraj”, która obok “Roty” stała się w prkatyce hymnem miejscowych Polaków. Mincewicz był również autorem książek o folklorze Wileńszczyzny (“Pieśni Wileńszczyzny”, “Nasze pieśni”) oraz podręczników do nauczania muzyki dla miejscowych szkół polskich. Zainicjował też Festiwal “Kwiaty Polskie” w Niemenczynie oraz Festiwal Pieśni i Poezji Religijnej “Ciebie, Boże, wysławiamy”. Pod kierownictwem Mincewicza “Wileńszczyzna” występowała w Australii, Belgii, Holandii, Francji, Niemczech, Anglii, Austrii, Włoszech, Watykanie, Stanach Zjednoczonych Ameryki. Z jego dorobku korzystały także inne zespoły folklorystyczne tworzone przez miejscowych Polaków.
Za swoją działalność Jan Mincewicz był odznaczany przez Polskę i miejscową społeczność medalami i tytułami: Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP, Złotym Pucharem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP, nagrodą im. Brata Alberta, tytułem Zasłużony dla Kultury Polskiej, a także tytułem “Polaka Roku 1998” w plebiscycie “Kuriera Wileńskiego”. Śmierć zasłużonego animatora kultury odnotowały wszystkie media polskie na Wileńszczyźnie. W komunikacie na stronie Akcji Wyborczej Polaków na Litwie-Związku Chrześcijańskich Rodzin określono Mincewicza jako “wspaniałego wychowawcę pokoleń powojennych młodzieży polskiej na Litwie, wielkiego człowieka i patriotę Ziemi Wileńskiej”. Portal Wilnoteka przypomniał odcinek tworzonego przez redakcję magazynu telewizyjnego poświęcony trzydziestoleciu powstania “Wileńszczyzny”.
wilnoteka.lt/awpl.lt/l24.lt/kresy.pl
