Kościół ekskomunikował lefebrystów po konsekracjach biskupich
Dykasteria Nauki Wiary uznała konsekracje biskupie dokonane przez Bractwo św. Piusa X za czyn o charakterze schizmatyckim. Ekskomunika objęła biskupów udzielających sakry, nowo konsekrowanych biskupów, duchownych Bractwa oraz świeckich formalnie przystępujących do tej wspólnoty.
Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X wyświęciło 1 lipca w Écône w Szwajcarii czterech biskupów bez mandatu papieskiego, mimo apelu papieża Leona XIV i wcześniejszych ostrzeżeń Stolicy Apostolskiej przed aktem schizmatyckim. Ostatecznie doprowadziło to do ogłoszenia przez Watykan ekskomuniki.
Dekret w tej sprawie podpisał kardynał Víctor Manuel Fernández, prefekt Dykasterii Nauki Wiary, a kontrasygnowali go arcybiskup John Kennedy, sekretarz sekcji dyscyplinarnej Dykasterii, oraz ksiądz Armando Matteo, sekretarz sekcji doktrynalnej.
Dekret po konsekracjach
Zgodnie z dekretem Dykasterii Nauki Wiary biskupi Alfonso de Galarreta i Bernard Fellay, a także nowo konsekrowani biskupi Pascal Schreiber, Michael Goldade, Michel Poinsinet de Sivry i Marc Hanappier, zaciągnęli ekskomunikę „latae sententiae”, zarezerwowaną Stolicy Apostolskiej.
Dykasteria określiła konsekrację biskupią czterech prezbiterów bez papieskiego zlecenia i wbrew woli papieża jako „czyn o naturze schizmatyckiej”. Od czasów św. Pawła VI podejmowano liczne próby doprowadzenia środowiska zapoczątkowanego przez abp. Marcela Lefebvre’a do pełnej komunii z Kościołem katolickim.
Skutki dla duchownych i wiernych
Dykasteria stwierdziła, że duchowni należący do Bractwa znajdują się w schizmie i należy uważać ich za schizmatyków.
W odniesieniu do wiernych świeckich za schizmatyków i ekskomunikowanych należy uznać tych, którzy formalnie przystępują do Bractwa.
Dykasteria poinformowała także, że duchowni Bractwa sprawują sakramenty w sposób niegodziwy, a sakrament pokuty udzielany przez nich oraz małżeństwa, przy których asystują, są nieważne.
W dokumencie wezwano wiernych do trwania w jedności z Biskupem Rzymu, biskupami pozostającymi z nim w komunii oraz całym Kościołem. Wierni zostali także zachęceni do powstrzymywania się od uczestnictwa w celebracjach liturgicznych i działalności organizowanej przez Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X.
Dykasteria Nauki Wiary zaznaczyła w nocie, że Kościół przyjmie tych, którzy będą chcieli powrócić do pełnej komunii.
Uzasadnienie Bractwa
Bractwo św. Piusa X, określane potocznie jako lefebryści od nazwiska swojego założyciela abp. Marcela Lefebvre’a, uzasadniało decyzję koniecznością zapewnienia ciągłości własnej działalności duszpasterskiej. Przed obrzędem odczytano oświadczenie, w którym FSSPX przekonywało, że po II Soborze Watykańskim władze Kościoła działają w sposób sprzeczny z Tradycją. Bractwo określiło konsekracje jako „święty obowiązek” wobec Kościoła i wiernych.
W homilii wygłoszonej podczas święceń przełożony generalny FSSPX przekonywał, że Bractwo podejmuje środki „proporcjonalne” do sytuacji, w której — jego zdaniem — konieczne jest dalsze przekazywanie wiary nauczanej przez Kościół. Odrzucił zarzut, że Bractwo wybiera wiarę kosztem jedności z Kościołem, nazywając to „fałszywym dylematem”. Według ks. Pagliaraniego Bóg nie opuści Bractwa, ponieważ kieruje się ono pierwszeństwem zbawienia dusz.
Podobny kryzys miał miejsce w 1988 roku, gdy abp Marcel Lefebvre, przy udziale bp. Antônia de Castro Mayera, wyświęcił czterech biskupów bez zgody Jana Pawła II. Papież uznał wówczas ten czyn za akt schizmatycki. Ekskomunikę latae sententiae, czyli zaciąganą z mocy samego prawa, Stolica Apostolska stwierdziła wobec abp. Lefebvre’a, bp. de Castro Mayera oraz czterech wyświęconych biskupów. Zdjął ją dopiero Benedykt XVI w 2009 roku; nie zmieniło to jednak statusu kanonicznego Bractwa św. Piusa X, które nadal nie uzyskało pełnego uznania w Kościele.
Może Cię zainteresować: Leon XIV utrzyma ograniczenia Mszy trydenckiej, ale dopuści dyspensy
Kresy.pl/vaticannews.va
