Najstarszy naród chrześcijański znika z Bliskiego Wschodu
Asyryjczycy, czasem określający się również Chaldejczykami, lub Syriakami stanowią najstarszy etnos wyznający chrześcijaństwo. Etnos ten gwałtownie kurczy się na terenie historycznej macierzy na Bliskim Wschodzie.
Opinię taką przedstawiła reprezentantka Asyryjskczyków, jaka wystąpiła na VI Międzynarodowym Kongresie Woleności Religijnej, który odbywał się w dniach 1-3 lutego w Waszyngtonie. Podczas panelu dyskusyjnego zatytułowanego „Głosy niedocenianych społeczności religijnych w obliczu konfliktu” Karmella Borashan z Asyryjskiej Rady Międzynarodowej opisała sytuację chrześcijan Bliskiego Wschodu, wiążąc ich trudny los z następstwami upadku Saddama Husajna w 2003 roku i wybuchem wojny w Syrii.
„Od tamtej pory Asyryjczycy doświadczają systematycznych, subtelnych prześladowań zarówno ze strony dżihadystów, jak i sił kurdyjskich, stosujących odmienne taktyki. W Syrii brak bezpieczeństwa i załamanie gospodarcze dotykają wszystkich Syryjczyków, a zwłaszcza asyryjskich chrześcijan jako mniejszości” – oceniła Borashan, której słowa zacytowała związana z asyryjską diasporą w USA agencja AINA. Jak stwierdziła działaczka – „Wiele wiosek, które kiedyś bardzo prosperowały, pozostaje w dużej mierze pustych”.
„W Iraku mieszkańcy padają ofiarą brutalnych ataków ze strony islamistycznych ekstremistów” – utrzymywała Borashan – „Asyryjskie stanowiska archeologiczne sprzed ponad 3000 lat są dewastowane”.
„Asyryjscy chrześcijanie byli niegdyś kwitnącą i integralną częścią Iraku, Iranu, Syrii i Turcji, szanowanymi członkami społeczeństwa, wyznającymi wiarę chrześcijańską od ponad 2000 lat, kiedy przyszedł Jezus” – AINA zacytowała wystąpienie – „Mają historię ponad sześciu tysięcy lat”. Tymczasem według Borashan – „Chrześcijaństwo zanika na Bliskim Wschodzie, […] Kiedyś mieliśmy 1,5 miliona chrześcijan, teraz zostało nam ich niecałe 300 tysięcy”.
Asyryjska mówiła o geopolitycznym kontekście erozji chrześcijaństwa na Bliskim Wschodzie – “Zachód wielokrotnie zawiódł asyryjskich chrześcijan na Bliskim Wschodzie”.
Grupa etniczna Asyryjczyków, z których część określa się chętniej jako Chaldejczycy bądź Aramejczycy czy Syriacy, to prawdopodobni potomkowie starożytnego ludu, który od XX do VII wieku przed naszą erą tworzył na Bliskim Wschodzie jedno z najpotężniejszych starożytnych imperiów. W kolejnych epokach historycznych podbijani kolejno przez Persów, Macedończyków, Rzymian i Arabów.
Ulegli chrystianizacji, w różnych rejonach Bliskiego wschodu, w okresie od I do III wieku naszej ery, tworzą więc, obok Palestyńczyków, najstarsze nieprzerwanie chrześciańskie społeczności świata.
Zamieszkują dziś w Iraku, Syrii, Turcji, Iranie i Libanie, gdzie stanowią nieliczne mniejszości. Prześladowani, ofiary ludobójstwa ze strony Turków i Arabów w XX wieku, a także w XXI wieku ze strony tak zwanego “Państwa Islamskiego”, Asyryjczycy emigrują masowo z bliskowschodniej macierzy i liczniej żyją dziś w diasporze w państwach zachodnich.
W Iraku żyje dziś około 140-200 tys. Asyryjczyków-Chaldejczyków-Syriaków, choć przed 2003 r. mogło ich być w kraju nawet 1 milion. Rdzennie zamieszkują tak zwaną równinę Niniwy, na północy Iraku, czyli kolebkę starożytnego imperium asyryjskiego. Wśród części działaczy asyryjskich jest podnoszona idea powołania w tym kraju autonomicznej jednostki terytorialnej.
W Syrii szacunki ich liczby sprzed rozpoczęcia wojny wahałay się od 400 tys. do ponad 800 tys. osób, żyjących zwarcie w dolinie rzeki Chabur, w północno-wschodniej części kraju oraz w rozprowszeniu w prowincji Hasaka oraz dużych miastach. Także tu konflikt spowodował redukację tej społeczności.
Zróżnicowanie ich społeczności wiąże się ze zróżnicowaniem konfesyjnym. Ludzie tego etnosu są wiernymi różnych kościołów: Asyryjskiego Kościoła Wschodu, Syriackiego Kościoła Prawosławnego, Starożytnego Kościoła Wschodu, Chaldejskiego Kościoła Katolickiego i Syriackiego Kościoła Katolickiego, z czego dwa ostatnie uznają zwierzchnictwo papieża.
aina.org/kresy.pl
