Turcja zamówiła pierwsze krajowe myśliwce piątej generacji
Turecki Sekretariat Przemysłu Obronnego podpisał z Turkish Aerospace Industries umowę na pierwszą partię 20 myśliwców Kaan w wersji Block 10. Dostawy dla tureckich sił powietrznych zaplanowano na lata 2028–2030. Program ma w przyszłości pomóc Ankarze zastąpić flotę amerykańskich F-16 i F-4 oraz wzmocnić krajowy przemysł obronny.
W Turcji Sekretariat Przemysłu Obronnego podpisał z Turkish Aerospace Industries umowę na dostawę pierwszej krajowej partii myśliwców piątej generacji Kaan. Zamówienie obejmuje 20 samolotów w wersji Block 10, które mają trafić do tureckich sił powietrznych w latach 2028–2030.
Zamówienie Ankary nie jest pierwszym kontraktem na turecki myśliwiec. W czerwcu 2025 roku umowę na dostawę 48 samolotów Kaan podpisała Indonezja. Wartość kontraktu szacowano na około 10 mld dolarów, a dostawy mają rozpocząć się w ciągu dwóch lat i potrwać 10 lat.
Decyzja Indonezji była ryzykowna ze względu na wczesny etap zaawansowania tureckiego programu. Zamówienie złożone przez Ankarę wzmacnia jednak wiarygodność całego przedsięwzięcia i wskazuje, że konstrukcja osiągnęła poziom uznany przez tureckie władze za wystarczający do rozpoczęcia zakupów dla własnych sił powietrznych.
Kaan ma w przyszłości zastępować tureckie F-16 Fighting Falcon oraz F-4 Phantom II. Potrzeby Ankary są duże, ponieważ Turcja została usunięta z programu Joint Strike Fighter po zakupie rosyjskich systemów obrony powietrznej S-400 Triumf. Krajowy program myśliwca piątej generacji ma więc dla Ankary znaczenie wojskowe, przemysłowe i strategiczne.
TAI Kaan to dwusilnikowy samolot piątej generacji przeznaczony do zdobywania przewagi powietrznej oraz wykonywania precyzyjnych uderzeń. Konstrukcja ma wykorzystywać cechy obniżonej wykrywalności, zaawansowaną fuzję sensorów oraz zdolności działania w sieciocentrycznym środowisku walki.
Prace nad samolotem rozpoczęły się w 2010 roku. Kaan odbył pierwszy lot w lutym 2024 roku, a integracja systemów uzbrojenia i awioniki prowadzona jest etapami. Wewnętrzne komory uzbrojenia mają przenosić tureckie pociski powietrze-powietrze Gökdoğan, Bozdoğan i Gökhan oraz pociski manewrujące SOM-J.
Pierwsza wersja samolotu ma być napędzana dwoma silnikami General Electric F110-GE-129. W kolejnych wariantach Turcja planuje zastosowanie własnych jednostek napędowych TF35000, ale program ich budowy pozostaje na wczesnym etapie. Produkcja prototypów tych silników ma ruszyć w 2027 roku.
Kresy.pl/
