Działacze i sympatycy opozycji zebrali się w Mińsku na tak zwanym “Kongresie Narodowym”. Ponieważ władze odmówiły organizatorom sali przybrał on formę demonstrację na otwartej przestrzeni.
Komitet Organizacyjny “Kongresu Narodowego” stanowili czołowi opozycjoniści białoruscy – Mikoła Statkiewicz, Uładzimir Niaklajeu, Andriej Sannikau, ale też Stanisłau Szuszkiewicz historyczny przewodniczący Rady Najwyższej Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, która w 1991 r. przegłosowała deklarację niepodległości i faktyczny pierwszy przywódca niezależnej Białorusi.
W związku z trudnościami organizacyjnymi zwołali oni zwolenników na Plac Janki Kupały w centrum Mińska. Przybyło około 150 osób. Niaklajeu wezwał permenentnie rozbitą opozycję do zjednoczenia. Szuszkiewicz żądał dymisji ministra spraw wewnętrznych i domagał się zmniejszenia liczby funkcjonariuszy, która według niego w proporcji do liczby ludności jest największa na świecie. Przewodniczący niezależnej organizacji związków zawodowych Giennadij Fiedynicz mówił o pogarszającej się sytuacji ekonomicznej i socjalnej mieszkańców Białorusi.
Główny lider Mikoła Stakiewicz wzywał organizacje opozycyjne do zjednoczenia jednocześnie sam ogłosił właśnie Kongres Narodowy reprezentacja opozycji demokratycznej kraju. Wzywał do stworzenia jednej listy opozycji w tegorocznych wyborach do białoruskiej parlamentu. Zebrani przegłosowali powierzenie uprawnień Konresu jego Radzie.
charter97.org/kresy.pl
