Zostaw odpowiedź
Chcesz przyłączyć się do dyskusji?Nie krępuj się!
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.
18 lipca 1792 roku pod Dubienką nad Bugiem wojska polskie dowodzone przez gen. Tadeusza Kościuszkę stoczyły zaciętą bitwę z wielokrotnie liczniejszym korpusem rosyjskim gen. Michaiła Kachowskiego.
Starcie było jednym z najważniejszych epizodów wojny w obronie Konstytucji 3 maja.
Wojna rozpoczęła się 18 maja 1792 roku, gdy armia rosyjska wkroczyła na terytorium Rzeczypospolitej. Interwencję podjęto w porozumieniu z przywódcami konfederacji targowickiej, którzy wystąpili przeciwko reformom Sejmu Wielkiego i dążyli do przywrócenia rosyjskiej dominacji nad państwem polskim.
18 lipca 1943 roku na stacji kolejowej w Józefowie pod Warszawą żołnierze Kedywu Armii Krajowej z Oddziału Dyspozycyjnego „Osjan” wykonali wyrok śmierci na volksdeutschu Ernście Sommerze.
Był on odpowiedzialny za zatrzymanie Huberta Lenka ps. „Hubert”, uczestnika przeprowadzonej niespełna cztery miesiące wcześniej akcji pod Arsenałem.
26 marca 1943 roku warszawskie Grupy Szturmowe Szarych Szeregów zaatakowały niemiecką więźniarkę przewożącą więźniów z siedziby Gestapo przy alei Szucha na Pawiak. Głównym celem operacji o kryptonimie „Meksyk II” było odbicie Jana Bytnara ps. „Rudy”, brutalnie torturowanego po aresztowaniu. W wyniku śmiałego uderzenia uwolniono ponad 20 więźniów.
18 lipca 1944 roku oddziały 2. Korpusu Polskiego dowodzonego przez gen. Władysława Andersa wyzwoliły Ankonę – ważne portowe miasto nad Morzem Adriatyckim.
Był to kolejny wielki sukces Polaków, odniesiony zaledwie dwa miesiące po zwycięstwie pod Monte Cassino.
Zdobycie masywu Monte Cassino 18 maja 1944 roku doprowadziło do przełamania niemieckiej linii Gustawa i otworzyło aliantom drogę na Rzym. Po ciężkich walkach 2. Korpus został przeniesiony na adriatycki odcinek frontu, gdzie powierzono mu zadanie prowadzenia pościgu za wycofującymi się Niemcami oraz opanowania Ankony.
Kościół katolicki 19 lipca wspomina błogosławionych Achillesa Puchałę i Hermana Stępnia – polskich franciszkanów konwentualnych posługujących w parafii Pierszaje na Nowogródczyźnie.
W 1943 roku nie opuścili zagrożonych parafian i ponieśli męczeńską śmierć z rąk niemieckich okupantów w pobliskiej Borowikowszczyźnie.
Józef Puchała, późniejszy o. Achilles, urodził się 18 marca 1911 roku w Kosinie koło Łańcuta. Wychowywał się w wielodzietnej rodzinie Franciszka i Zofii z Olbrychtów. Po ukończeniu piątej klasy szkoły powszechnej wyjechał do Lwowa, gdzie kontynuował naukę w prowadzonym przez franciszkanów Małym Seminarium Misyjnym.
18 lipca 1998 roku Sejm uchwalił ustawę wprowadzającą nowy podział administracyjny Polski.
Reforma zastąpiła istniejące od 1975 roku 49 województw systemem opartym na 16 większych regionach oraz przywróciła zlikwidowane w okresie PRL powiaty.
Nowy podział stanowił drugi etap odbudowy samorządu terytorialnego po upadku komunizmu. Pierwsza reforma została przeprowadzona w 1990 roku i doprowadziła do utworzenia samorządowych gmin. Osiem lat później zdecydowano o wprowadzeniu dwóch kolejnych szczebli samorządu – powiatów i województw.
19 lipca 1974 roku o godz. 11:15 uruchomiono zegar na Wieży Zygmuntowskiej odbudowywanego Zamku Królewskiego w Warszawie. Wydarzenie oznaczało zakończenie pierwszego etapu rekonstrukcji gmachu – oddanie jego bryły w stanie surowym.
Zegar był pierwszym całkowicie ukończonym i działającym urządzeniem w powstającym z ruin Zamku.
Godzina uruchomienia nie była przypadkowa. Wskazówki poprzedniego zegara zatrzymały się na godz. 11:15 dnia 17 września 1939 roku, gdy Zamek znalazł się pod intensywnym niemieckim ostrzałem artyleryjskim i bombardowaniem. W płomieniach stanęły wówczas między innymi Wieża Zygmuntowska, Wieża Władysławowska, dach nad Salą Senatorską oraz skrzydło od strony Wisły. Uszkodzony zegar pozostawał nieruchomy aż do ostatecznego zniszczenia budowli.
No co to wy Panie do cholery piszecje: „Wojna polsko-ukraińska 1918-1919 rozpoczęła się 1 listopada 1918 niespodziewanym atakiem ukraińskich oddziałów Strzelców Siczowych pod dowództwem sotnyka Dmytra Witowskiego na Lwów od sześciu wieków „zawsze wierny” Polsce (Ukraińcy stanowili zaledwie 11 proc. jego mieszkańców)”.
Jaki atak? Moze jesze stzaly padaly, zabitie… szturmy i tak dalej. Jak nie wiece to poczytajcie u swoich ze historikow i nie rozpzestranaicie tiego dalej….
Fantazija do dobrze ale nie w tym przypadku
Jak piszecje pro zawsze wierny to albo zawsze albo od 600 lat, to uz przepraszam albo to albo drugie.
Wg danych Włodzimierza Ogonowskiego z Towarzystwa Naukowego im. Tarasa Szewczenki, które ten przedstawił w swoim referacie wygłoszonym w styczniu 1938, Ukraińców we Lwowie było 7,8%. 15,9% stanowili grekokatolicy. A więc połowa grekokatolików lwowskich była narodowości polskiej.
Parnikoza… „Zawsze Wierny”, czyli za każdym razem, gdy trzeba było to udowadniać zbrojnie. Trudno, by był zawsze wierny Ukrainie, skoro ta istnieje dopiero od 1991 roku. Tytuł Semper Fidelis nadał Lwowowi już jeden z papieży.
Strzelcy Siczowi w ogóle nie pochodzili ze Lwowa – dlatego przegrali, bo nie znali tego miasta. Dopiero dzięki Józefowi Stalinowi Lwów znalazł się w granicach Ukrainy.
P.Parnikoza tutaj ma Pamn wyjaśnienia zdradzieckich działań zaborcy Austriackiego w stosunku do Polskich ziem Wschodnich a szczgólnie ,,Galicji” i POLSKIEGO LWOWA . KWESTiA UKRAIŃSKA I PRZYGOTOWANIA DO ZAMACHU PRUSKO-AUSTRJACKO UKRAIŃSKIEGO.
Próchniejąca od wieku Austrja, hołdująca stale zasadzie divide et impera w tym celu, by zdusić i unieszkodliwić ruch wolnościowy polski, stworzyła i rozogniła dwa w Galicji ruchy, na szeroką zakrojone skalę. Jeden — to szatański ruch szelowski na zachodnią obliczony Galicję, drugi we wschodniej połaci kraju — ruch ruski, wywołany i rozogniony w tym samym okresie. Od tego czasu stale popierał Wiedeń ruch ów, szczególnie silnie w momentach, gdy Polacy stawali się dla Austrji groźni, gdy wysuwali nowe żądania wolnościowe, lub narodowościowe. W ten sposób z wyznania religijnego, modlącego się jeszcze za naszej pamięci w cerkwiach swoich bardzo często w języku polskim (śpiew kościelny, różańce, kazania) stworzono w drugiej połowie XIX w. osobny naród. Wprawdzie nie miał on języka literackiego, nie wiedział jak siebie nazwać, ani do jakiej wspólności państwowej i narodowej się przyznać, mimo to zaczął się uważać za naród. Nazywany na miejscu przez siebie i nas Rusinami uważał się początkowo — w głowach prowodyrów swoich — za rosyjski—russki — w swym odłamie zwanym Świętojurcami. Ponieważ odłam ten ze względu na bliskie koneksje swoje z Moskalami stawał się coraz to niebezpieczniejszy, zaczęto przy wybitnym współudziale pewnych stronnictw polskich wytwarzać i budzić i popierać tych, którzy akcentowali odrębność narodu tego, a nie uważali siebie, jak pierwsi, za szczep Wielkorosyjski.
Ten drugi odłam nazywał się przez długie czasy ruskim (przez jedno s), Rusinami. Nagle pod koniec XIX w. znalazł dla siebie jako narodu nową właściwą nazwę — jakiej nie znała historja tych ziem — nazwę etymologicznie z polskiego wziętą — Ukraińców i Ukrainy. Stworzone dla nich osobne szkoły, do których wtłaczano przymusem całą młodzież grecko-katolicką (wyznaniowo) dały im wkrótce kadry inteligencji rozagitowanej, która niebawem opanowała znaczną część spokojnego ludu ruskiego nieprzebierającą w środkach agitacją, szaloną nienawiścią do wszystkiego, co polskie. Całość materiału znajdzie Pan pod ( http://lwow.home.pl/maczynski/maczynski1.html#kwestia) Zabujcze dla wszystkich subrastw prezentowanych przez waszych ,,historyków” są archiwa Austriackie. tam są dokumenty traktujące o zdradzie hierarchów kościoła greko-katolickiego i szubrawcach tworzących tzw rządy czy organizacje ukraińskie. W większości to płatni agenci wywiadu.
Przepraszam za błedne słowa w tekście ale posługuję sie klawiaturą Niemiecką
„Parnikoza”,poczytałem u odnośnych historyków i oni potwierdzają,że Królewskie Stołeczne Miasto Lwów założone zostało ok.1250r,zaś prawa miejskie /wg.prawa magdeburskiego/otrzymało w 1356r od Kazimierza III Wielkiego.Można więc mówić o sześciu wiekach polskich tradycji Lwowa.Przecież wtedy pojęcie „ukraina’nie bylo znane,chyba że jako polskie tereny skraja,czy na obżerzu państwa polskiego,czy polsko litewskiego.1XI1918r politycy ukraińscy proklamowali w polskim Lwowie powstanie Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej i przy pomocy Ukraińców z oddziałów armii Austro-Węgier opanowali miasto.Był to początek wojny polsko-ukraińskiej wywołany przez tzw. Ukraińców.Na forum każdy komentujący ma prawo do własnych poglądów.Same zaprzeczenia do treści publikacji nie wystarczą-to nie poglądy.Proszę więc „Parnikoza”o podanie własnych poglądów nt Lwowa i wydarzeń z 1918-19r,a może i póżniejszych.
Doprowadziliście Ukraińcy to miasto do dziadostwa… Ale cóż, Wy nie macie swojej godności, honoru i po prostu skorzystaliście z prezentu wujka Stalina i macie ten Lwów. Choć jest w Waszych granicach pozostanie on polski:)
Parnikoza jak kazdy „ukrainiec” nie za bardzo jest w stanie pojąć, że historii tak po prostu przekłąmywac się nie da. jest sposób na tłumaczenie takim jak on. jeden jedyny…znany choćby z tej historii przedstawionej w arykule, za który dziękuję. a tego szmaciarza już dawno powonno się banować, za obraźliwe i kłamliwe teksty. gdzie jest moderator????