Z ofiarami OUN-UPA można sobie pozwolić na wszystko – można nawet pod pretekstem szukania “przyczyn” zbrodni stwierdzać, że ofiary były same sobie winne. To haniebne. Jednak na tego typu imprezy przyznawane są pieniądze polskich podatników, więc się odbywają. Rocznica zbrodni jako okazja do usprawiedliwiania katów-zbrodniarzy. Przy okazji jest to próba rozciągnięcia odpowiedzialności OUN-UPA na cały naród ukraiński.
By ukazać cynizm organizatorów imprezy, publikujemy przekształcone fragmenty jej zapowiedzi. Wystarczy zastąpić słowo “Polacy” słowem “Żydzi”, słowo “Niemcy” słowem “Ukraińcy”, by uświadomić sobie, że takie podejście do żydowskich ofiar nazistów zostałoby uniemożliwione na etapie pomysłu. W Polsce – w stosunku do ofiar wołyńskiego ludobójstwa – nie tylko jest to możliwe, ale jest to wręcz organizowane przez instytucje państwowe za pieniądze podatników.
————————-
“Żydzi i Niemcy – 70 lat po tragedii Holokaustu
13-14 czerwca 2013
Czy Holokaust to ostatnie tabu w stosunkach żydowsko – niemieckich?
Dyskusja trwa – od nas zależy jaki nadamy jej ton. Ton rozwagi i empatii czy złych emocji, ideologicznych klisz i okopania się we własnych racjach i swojej prawdzie.
Rocznica tragedii, jaka miała miejsce w obozach koncentracyjnych i gettach w latach II Wojny Światowej, jest okazją do szerszego przyjrzenia się temu historycznemu wydarzeniu. Nie kierując się uprzedzeniami i bez wartościowaniazapraszamy nażydowsko-niemiecki dyskurs historykóww oparciu o najnowsze badania i źródła.
Tematom ściśle historycznym będą towarzyszyć relacje świadków obu stron konfliktu, zawarte w dokumentalnych filmach. Wspomnienia te nie rekonstruują stricte historii, ale jako subiektywny zapis pamięci, bardzo często wpływają na formę prowadzonej debaty publicznej wokół Holokaustu.
Koncert – artystyczną dedykacjępamięci ofiar Oświęcimiaprzygotował Chór Kameralny wraz z kompozytorem.
Informacyjna zaś wystawa umieszczona w przestrzeni publicznej miasta przywoła faktografię tamtych bolesnych wydarzeń w łagrach i gettach.
Projekt powstał dzięki partnerskiej współpracy wielu instytucji naukowych i kulturalnych, z myślą o szczególnej powinności nas współczesnych.
Obozy koncentracyjne i getta – historie pamięci
Prezentacja filmów dokumentalnych i rozmowa
„Wybaczenie” pokazuje dylematy niemieckich nazistów. Za ten film reżyser dostał naganę od komisji etyki Telewizji Żydowskiej, która przychyliła się do zdaniaTowarzystwa Byłych Więźniów Kacetów i Gett,że film jest „tendencyjny” i „antyżydowski”, bo występują w nim bojownicy SS, “przedstawiający wyłącznie rację strony niemieckiej”. Sprawą zajmowała się Helsińska Fundacja Praw Człowieka, rzecz zakończyła się ugodą, w której Telewizja Żydowska przeprosiła reżyseraza “błędną i jednostronną” ocenę jego filmu oraz mylne orzeczenie komisji etyki.
„Obozy koncentracyjne i Getta 1940-1945 – Pamięć i Przyszłość” – debata
Przekształcenia słów panów Romana Drozda, Tadeusza Sucharskiego można by dokonać w takli sposób. Czy pod takim tekstem panowie także by się podpisali?
W żydowskiej mitologii literackiej, ale także w ich świadomości i podświadomości zbiorowej, Niemcy zajmują niezwykłe miejsce. Łączy w sobie bowiem przestrzeń piękna i przygody ze światem okrucieństwa i zła, silnie kształtującym żydowskie postrzeganie tego kraju. Krwawe, utrwalone w literaturze legendy pogromów żydowskich dokonywanych przez nazistów, nie tyle utwierdziła, ile boleśnie uwspółcześniłatragedia obozów koncentracyjnych, której siedemdziesiątą rocznicę upamiętniamy w roku bieżącym.
Wspomnienia uciekinierów z łagrów, z gett i z komór gazowych, szczęśliwie ocalałych z „eksterminacji”, w znacznie większym stopniu niż utwory literackie, kształtowały i dotychczas jeszcze kształtują najżywsze współcześnie mity żydowskie, poddane bardzo jednostronnemu, zazwyczaj skrajnie negatywnemu widzeniu Niemców. Zepchnęły na daleki plan, a może nawet unieważniły wyniki badań historyków,szukających przyczyn owej tragedii, próbujących mimo zagłuszania przez zacietrzewionych publicystów, nacjonalistów i osób niechętnychdrugiemu narodowi spojrzeć na wydarzenia z lat II Wojny Światowej w sposób w miarę racjonalny i bezstronny. Prawda świadka jest niewątpliwe ważna, godna szacunku i pamięci, ale bywa też niebezpieczna, gdy zaślepia ją nienawiść, chęć odwetu, obciążanie narodu zbiorową odpowiedzialnością.Taka postawa nie tylko utrudnia, ale wręcz czyni niemożliwymi dobre, przyjazne stosunki między sąsiadami. Pamięć historii zastępuje wówczas krwawe mity, wzajemne relacje zatruwają upiory przeszłości.
Pragniemy uszanować pamięć cierpienia i krzywdy, ale chcemy również spojrzeć na tragedię zagłady Żydów w taki sposób, by znaleźć w niej źródła wiary, pewności w dobrą wspólną przyszłość narodów żydowskiego i niemieckiego. Dlatego ważne, by wybrzmiały głosy obu narodów, dlatego też o tragedii mówić będą i Żydzi, i Niemcy.
Autor najważniejszego żydowskiego dzieła na temat tragedii Holokaustu, oczekiwał, że ci, co pozostaną, ale także ich potomkowie „spojrzą sobie prosto w oczy i ze zdumieniem, ze zgrozą poza siebie w przeszłość”. Podejmujemy taką próbę. Przyglądamy się ze zgrozą w przeszłość, dostrzegając także własne przewiny, przewiny ofiar, ale z nadzieją w przyszłość, której podstawą jest wiedza i pamięć.
Tylko w ten sposób możliwe jest odnalezienie „zgody zagubionej wbratobójczych czasach”
godz. 10.00-13.30
Otwarcie debaty – profesor historii
„Narastanie wrogości” – debata ukażeprzyczyny tragedii Holokaustu, nie tylko w kontekście narastania wrogości między Żydami a Niemcamijeszcze w okresie przedwojennym, ale także rolę Polski i ZSRR w zaostrzaniu konfliktu.
„Przeciwko sobie” – dyskusja skupi się na przebiegu konfliktu żydowsko-niemieckiego, w tym starć w obozach koncentracyjnych, mordów w gettachi na terenie obozów pracy przymusowej oraz pozbawieniu Żydów i Niemców ich małych ojczyzn.
godz. 15.00- 17.30
„Pamięć i przyszłość” – najważniejsza dla naszej współczesności rozmowa ma ukazaćsposoby postrzegania konfliktu przez Żydów i Niemców, trudności w żydowsko-niemieckim zbliżeniu i pojednaniu, a przede wszystkim spróbować wskazać i wytyczyć drogi wyjścia z impasu w dialogu żydowsko-niemieckim.
piątek 14 czerwca 2013, godz. 20.00
Pieśni o Holokauście – koncert w programie utwory na chór a cappella oraz na chór z towarzyszeniem fortepianu twórców związanych z zagładą Żydów.
Plenerowa wystawa przekaże podstawowe informacje o relacjach żydowsko-niemieckich na terenach objętych zagładą przed 1939 r. oraz przedstawi zasięg dokonanych czystek. Dramatyczne wydarzenia z lat II Wojny Światowej pokazane zostaną przez pryzmat doświadczeń żydowskich mieszkańców wybranych miejscowości.”
Zachęcamy wszystkich do protestowania przeciwko takiemu traktowaniu ofiar ludobójstwa ich rodzin oraz prawdy historycznej.
Poniżej znajduje się tekst pisma, które należy wysyłać na adres:
Protest należy kierować na adres e-mail bądź telefonicznie do organizatora:
Larry Okey Ugwu – Dyrektor Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Gdańsku
tel. +48 (58) 326 10 10
e-mail: [email protected]
Można kierować protest też do marszałka województwa, który objął patronat nad imprezą objął:
Mieczysław Struk – Marszałek Województwa Pomorskiego, radny
tel. 58 32-68-500, 32-68-502, faks 58 32-68-503, pok. 122
e-mail: [email protected]
Kontakt:
e-mail: [email protected]
Protest przesłać do wiadomości:
Paweł Adamowicz Prezydent Miasta Gdańska
[email protected]
—————————
Szanowni Państwo
Pragnę wyrazić swoje najwyższe oburzenie z powodu organizowanej przez Państwa imprezy w dniach 13-14 czerwca br. pod hasłem „Polacy i Ukraińcy – 70 lat po tragedii wołyńskiej”.
Moje zaniepokojenie wzbudza proponowane przez Państwa podejście do tematu, tendencyjny dobór prelegentów oraz pokaz gloryfikującego zbrodnicze formacje OUN-UPA filmu w reżyserii Agnieszki Arnold, który ocenić można jedynie jako skandaliczny i naruszający godność ofiar ludobójstwa i ich rodzin, którym winni jesteśmy najwyższy szacunek.
Temat ludobójstwa na Wołyniu powinien być podnoszony w kontekście prawdy historycznej – tylko wtedy służy prawdziwemu pojednaniu, godnemu upamiętnieniu ofiar, upowszechnieniu wiedzy, w szczególności u młodego pokolenia.
Niezmiernie dziwi mnie fakt, że obchodząc 70 rocznicę wołyńskiej „krwawej niedzieli” podjęliście Państwo współpracę z takimi instytucjami, jak Akademia Pomorska w Słupsku oraz Ukraińskie Towarzystwo Historyczne, gdyż znane są one z publicznych wystąpień usprawiedliwiających ludobójstwo ukraińskie i jego sprawców, a także wielokrotnie atakujące świadków zbrodni i dokonujące manipulacji faktami historycznymi.
Sam opis planowanych inicjatyw również budzić może zastrzeżenia (choć w kontekście całości, jest niewątpliwie jedynie przykrym szczegółem), używacie Państwo słowa -rzeź- w cudzysłowie. Jak Państwo zatem nazwiecie planowe wymordowanie bezbronnej ludności cywilnej za pomocą narzędzi gospodarskich, ludności wcześniej torturowanej i konającej w nieludzkich mękach, wrzucanej do zbiorowych mogił, jak nie rzezią, czyli masowym mordem. To były udokumentowane fakty i cudzysłów jest tu nieuzasadniony.
Oczekuję wycofania się Państwa instytucji z imprezy, która w przyjętej formule znieważa pamięć ofiar i żyjących ich rodzin oraz służy fałszowaniu historii i prowadzi do zanegowania zbrodni na narodzie polskim.
