Zabijali w Niedzielę Palmową. 2 kwietnia 1944 doszło do masakry w Słobodzie Konkolnickiej
2 kwietnia 1944 roku oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii dokonał masakry polskich mieszkańców Słobody Konkolnickiej (Słobódki Konkolnickiej). W jej wyniku zginęło co najmniej 100 osób.
Wieś, położona w powiecie rohatyńskim województwa stanisławowskiego, przed II wojną światową była niemal w całości zamieszkana przez Polaków i stanowiła istotny ośrodek środowiska szlachty zagrodowej. W 1939 roku liczyła około 380 gospodarstw.
Na przełomie lat 1943–1944 mieszkańcy, świadomi nasilających się napadów i mordów dokonywanych przez ukraińskich nacjonalistów w regionie, podjęli próby samoobrony. Organizowano nocne warty, jednak ich możliwości były ograniczone – dysponowano głównie bronią białą, a ich zadaniem było ostrzeganie ludności przed zagrożeniem. Do wsi napływali także uchodźcy z okolicznych miejscowości. Już wcześniej dochodziło do mniejszych ataków, a na początku 1944 roku porwano i zamordowano 11 mieszkańców, w tym sołtysa; ciała ofiar nosiły ślady szczególnego okrucieństwa.
Kulminacja przemocy nastąpiła w nocy z 2 na 3 kwietnia 1944 roku, w Niedzielę Palmową. Około godziny 23 wieś została zaatakowana przez oddziały UPA, które nadciągnęły od strony pobliskich wzniesień. Ludność cywilna, pozbawiona realnej możliwości obrony, próbowała ratować się ucieczką lub ukrywaniem w piwnicach i przygotowanych schronach. Kobiety i dzieci kryły się w zabudowaniach, mężczyźni uciekali na pola.
Napastnicy dokonywali mordów bez względu na wiek i płeć ofiar. Zabijano przy użyciu noży, bagnetów i siekier, a do uciekających strzelano. Równocześnie prowadzono rabunek mienia, po czym podpalano domostwa. Wiele osób zginęło w płomieniach lub udusiło się dymem w kryjówkach. Atak trwał do około czwartej nad ranem.
W wyniku masakry zginęło co najmniej 100 mieszkańców; według części ustaleń liczba ofiar wyniosła 103 osoby, z czego większość została zidentyfikowana imiennie. Niemal cała zabudowa wsi uległa zniszczeniu – ocalały jedynie pojedyncze gospodarstwa.
Czytaj też: Poturzyn: Kazali mówić ukraiński pacierz, a potem zabijali
„Udało się tylko ujść z życiem ludziom ukrytym w schronach usytuowanych w oddaleniu od zabudowań, z zamaskowanymi włazami i małymi otworkami do wentylacji” – wspominał Henryk Kaczkowski, którego najbliżsi wówczas ocaleli.
Zbrodnia w Słobodzie Konkolnickiej była częścią ukraińskiego ludobójstwa dokonanego na Polakach na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.
Kresy.pl / Wikipedia / Karta
