26 lutego 1927 roku rozporządzeniem ministra spraw wewnętrznych Felicjana Sławoja-Składkowskiego „Mazurek Dąbrowskiego” został oficjalnie ogłoszony hymnem Rzeczypospolitej Polskiej.
Decyzja ta kończyła wieloletnią dyskusję, choć pieśń od 1918 roku pełniła już funkcję nieformalnego hymnu państwowego.
Autorem słów był Józef Wybicki, który napisał „Pieśń Legionów Polskich we Włoszech” w lipcu 1797 roku. Utwór powstał w środowisku Legionów Polskich tworzonych u boku Napoleona przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Melodię oparto na ludowym mazurku. Pieśń szybko zdobyła popularność i już w 1798 roku była znana na ziemiach wszystkich trzech zaborów, a w 1799 roku ukazała się drukiem w „Gazetce Legionowej”.
W XIX wieku „Mazurek” towarzyszył kolejnym zrywom niepodległościowym. Podczas powstania listopadowego zastępowano w tekście nazwisko Dąbrowskiego nazwiskami ówczesnych dowódców. Utwór bywał zakazywany przez władze zaborcze, lecz jego popularność nie słabła. Śpiewano go w czasie I wojny światowej, a w listopadzie 1918 roku towarzyszył rozbrajaniu Niemców w Warszawie i przejmowaniu władzy w Krakowie.
Po odzyskaniu niepodległości wybór hymnu nie był oczywisty. Konstytucja marcowa z 1921 roku określiła godło i barwy państwowe, lecz kwestia hymnu pozostała otwarta. Konkurowały m.in. „Rota”, „Boże coś Polskę”, „Warszawianka”, „Chorał” oraz „My, pierwsza Brygada”. Każda z tych pieśni była silnie związana z określonym środowiskiem politycznym lub tradycją historyczną.
Ostatecznie zdecydowano się na „Mazurek Dąbrowskiego” jako utwór najszerzej akceptowany i zakorzeniony w tradycji niepodległościowej. W październiku 1926 roku wprowadzono go do szkół, a od grudnia 1926 roku był nadawany o północy przez Polskie Radio. Rozporządzenie z 26 lutego 1927 roku usankcjonowało jego status prawny. Pieśń napisana w 1797 roku, po 130 latach stała się oficjalnym hymnem państwowym.
Czytaj też: Ten hymn uświetnił pierwsze obchody na Skałce. Gaude Mater Polonia
Kresy.pl / Przystanek Historia











