Papież, który biskupem został w Warszawie. Sakra Achillesa Rattiego
28 października 1919 roku w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie odbyła się uroczystość konsekracji biskupiej Achillesa Rattiego – późniejszego papieża Piusa XI.
Sakry udzielił mu arcybiskup metropolita warszawski Aleksander Kakowski, w obecności całego polskiego episkopatu, przedstawicieli władz państwowych i korpusu dyplomatycznego.
Kraj, gdzie „narodził się jako biskup”
Wśród zgromadzonych na warszawskiej uroczystości byli m.in. Józef Piłsudski, Ignacy Paderewski i marszałek Sejmu Wojciech Trąmpczyński. Miała ona wyjątkowo podniosły charakter, a sam Ratti po latach wspominał ją jako moment, który związał go duchowo z Polską – krajem, w którym „narodził się jako biskup”.
Achille Ratti, zanim przybył do Warszawy, był wybitnym uczonym i prefektem Biblioteki Watykańskiej. W kwietniu 1918 roku papież Benedykt XV wysłał go do Polski jako wizytatora apostolskiego, aby odnowić kontakt Stolicy Apostolskiej z Kościołem na ziemiach, które dopiero odzyskiwały niepodległość. Po upadku monarchii zaborczych Ratti został mianowany pierwszym nuncjuszem apostolskim w odrodzonej Polsce, zamieszkał przy ulicy Książęcej 21 w Warszawie i zyskał opinię człowieka niezwykle pracowitego i skromnego.
W czasie Bitwy Warszawskiej został w Warszawie
Jako przedstawiciel papieski uczestniczył w odbudowie struktur Kościoła i organizacji życia religijnego w Polsce, a także w rozmowach z rządem polskim o przyszłym konkordacie. W czasie Bitwy Warszawskiej w 1920 roku wykazał się niezwykłą odwagą – pozostał w oblężonej stolicy jako jeden z dwóch zagranicznych dyplomatów, obok przedstawiciela Turcji. Gdy inni opuszczali Warszawę, Ratti został, wspierając duchowo obrońców miasta. Jego postawa została doceniona – w 1921 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego oraz Order Orła Białego.
Rok później, 6 lutego 1922 roku, kardynałowie zebrani na konklawe w Rzymie wybrali go papieżem. Przyjął imię Pius XI, stając się pierwszym w historii następcą św. Piotra, który wcześniej pełnił misję dyplomatyczną w Polsce.
Konflikt z Sapiehą
Warto dodać, że nie wszystkie relacje nuncjusza w Polsce układały się jednak bezkonfliktowo. W 1919 roku doszło do głośnego sporu między Rattim a biskupem krakowskim Adamem Sapiehą, który podczas zjazdu episkopatu w Gnieźnie poprosił przedstawiciela Stolicy Apostolskiej o opuszczenie sali obrad. Argumentował, że Kościół w Polsce powinien samodzielnie decydować o swoich sprawach, bez zewnętrznych wpływów. Choć konflikt nie miał otwartego ciągu dalszego, jego cień towarzyszył relacjom obu duchownych przez lata. Gdy Ratti został papieżem, nie wyniósł Sapiehy do godności kardynalskiej – ten otrzymał kapelusz kardynalski dopiero w 1946 roku z rąk papieża Piusa XII.
Postawa Piusa XI wobec Polski pozostała jednak pełna życzliwości. Jego konsekracja biskupia z 28 października 1919 roku pozostała dla niego jednym z najważniejszych dni w życiu – momentem, który otworzył drogę z warszawskiej katedry św. Jana aż na tron papieski w Watykanie.
Kresy.pl / ekai.pl
Czytaj też: Generał Tadeusz Rozwadowski – strateg, który umiał zwyciężać
