Ukraińscy żołnierze twierdzą, że SS Galizien „broniła Europy” [+VIDEO]
60. Samodzielna Brygada Zmechanizowana „Inhułeć”, wchodząca w skład 3. Korpusu Armijnego, opublikowała nagranie z obchodów rocznicy utworzenia 14. Dywizji Grenadierów Waffen-SS „Galizien”.
60. Samodzielna Brygada Zmechanizowana „Inhułeć”, wchodząca w skład 3. Korpusu Armijnego, opublikowała w mediach społecznościowych nagranie, na którym żołnierze III batalionu zmechanizowanego tej jednostki obchodzą rocznicę utworzenia 14. Dywizji Grenadierów Waffen-SS „Galizien”.
We wpisie towarzyszącym nagraniu napisano: „Nie zgaśnie płomień chwały!”.
Wyświetl ten post na Instagramie
„Pamiętamy o weteranach Drugich Zmagań Wyzwoleńczych i naśladujemy ich czyn. Pod znakiem lwa!” – czytamy we wpisie.
W nagraniu dowódca jednostki odniósł się do ochotników, którzy wstąpili do dywizji. „83 lata temu tysiące ukraińskich ochotników przyłączyło się do obrony Europy, aby chronić swoje domy przed moskiewską inwazją… Tak jak my robimy to dzisiaj” – stwierdził.
14. Dywizja Grenadierów Waffen-SS „Galizien” była jednostką utworzoną przez III Rzeszę w 1943 roku, złożoną z ukraińskich ochotników z obszaru dawnej Galicji, będących w świetle prawa międzynarodowego obywatelami polskimi, i stanowiła część struktur Waffen-SS.
Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze uznał NSDAP, SS (w tym 14. Dywizję Grenadierów Waffen-SS „Galizien”), SD i Gestapo za organizacje zbrodnicze.
Z części ochotników do tej dywizji utworzono również galicyjskie pułki policyjne SS, które były kierowane do działań przeciwpartyzanckich na zapleczu frontu wschodniego. Według ustaleń śledczych, jednostki te brały udział w zbrodniach na ludności cywilnej, w tym na Polakach na terenie Małopolski Wschodniej oraz Lubelszczyzny w 1944 roku.
Wśród wskazywanych wydarzeń znajduje się pacyfikacja Huty Pieniackiej, a także działania w miejscowościach takich jak Borów, Prehoryłe i Smoligów. W przypadku Borowa i okolicznych wsi, 2 lutego 1944 roku oddziały żandarmerii i SS, liczące około 3 tysięcy żołnierzy, przeprowadziły akcję, w wyniku której zniszczono 280 gospodarstw.
Według ustaleń śledczych, sprawcami zbrodni w tych miejscach były m.in. 4. i 5. galicyjskie pułki policyjne SS, określane w niemieckiej nomenklaturze jako Galizische SS Freiwillige Regimenten. Były one tworzone z pierwszego naboru ochotników do dywizji jeszcze przed jej formalnym powołaniem.
24 lipca 1944 roku w rejonie Iwonicza doszło do zabójstwa 72 osób, w tym członków Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, przypisywanego oddziałom SS Galizien.
Główna Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu prowadzi śledztwa dotyczące okoliczności tych wydarzeń, w tym także zbrodni w Hucie Pieniackiej, gdzie w dokumentach śledczych pojawia się odniesienie do 4. Pułku Policji SS jako jednostki powiązanej z dywizją „SS-Galizien”.
1 kwietnia 1944 roku w Poturzynie (pow. tomaszowski) doszło do masakry ludności polskiej, w której zginęło 162 mieszkańców i uchodźców. Do Poturzyna wkroczyły oddziały ukraińskie, w tym formacje związane z UPA oraz – według części źródeł – żołnierze 14. Dywizji Grenadierów SS „Galizien”. Napastnicy otoczyli wieś, uniemożliwiając ucieczkę mieszkańcom.
W trakcie pacyfikacji zabudowania zostały splądrowane i podpalone, a ludność cywilna była mordowana w brutalny sposób. Ofiarami byli zarówno mieszkańcy wsi, jak i przebywający tam uchodźcy. Nie oszczędzano kobiet, dzieci ani osób starszych.
Kresy.pl/Instagram
