Ukraina i Polska uczciły dziś pamięć ofiar Wielkiego Głodu lat 1932-1933. W wyniku sztucznie wywołanego przez Moskwę kryzysu żywnościowego zginęło kilka milionów mieszkańców sowieckiej Ukrainy.
W żałobnym marszu w centrum ukraińskiej stolicy wzięło udział 6 tysięcy osób. Młodzież przygotowała specjalne przesłanie do tych, którzy będą obchodzić rocznicę Wielkiego Głodu za 20 lat apelując, aby nie zapomnieli oni o ofiarach tej tragedii. Uczestnicy marszu wzięli udział w ekumenicznej modlitwie przed pomnikiem – muzeum Wielkiego Głodu.
Pamięć ofiar Wielkiego Głodu uczcili także protestujący na kijowskim placu Niepodległości zwolennicy integracji europejskiej. Ze zniczy ustawiono tam liczbę 80 symbolizującą lata, które upłynęły od tej tragedii.
Pamięć ofiar Wielkiego Głodu uczcili także Ukraińcy mieszkający w Lublinie. W Dniu Pamięci w lubelskich placówkach dyplomatycznych i konsularnych opuszczono ukraińskie flagi. Na placu Litewskim w Lubline zapalono znicze. „To była ogromna tragedia, o której powinni pamiętać także Ukraińcy mieszkający poza granicami” – powiedział Konsul Generalny Ukrainy w Lublinie, Ambasador Iwan Hrycak. Przypomniał, że Wielki Głód pochłonął od 4,9 do 9 milionów ludzi. W uroczystości wzięli udział m.in. ukraińscy studenci, którzy uczą się w Lublinie.
Zapaleniem zniczy, modlitwą za zmarłych i chwilą ciszy ofiary Wielkiego Głodu uczciło kilkudziesięciu Ukraińców mieszkających w Warszawie. Wszyscy spotkali się po południu na stołecznym Cmentarzu Prawosławnym, gdzie stoi pomnik ofiar tego tragicznego wydarzenia. Wśród uczestników uroczystości najwięcej było uczniów i nauczycieli ze szkoły ukraińskiej w stolicy. Staramy się co roku odwiedzać ten pomnik, staramy się opowiadać dzieciom o historii Ukrainy – mówili nauczyciele. Przy pomniku ofiar Wielkiego Głodu modlił się także prawosławny metropolia Sawa.
Hołd ofiarom Wielkiego Głodu oddał także Przemyśl. To w tym mieście powstał 80 lat temu pierwszy komitet pomocy głodującym Ukraińcom. Mieszkańcy ówczesnej Galicji przeprowadzali zbiórkę pieniędzy a przede wszystkim żywności dla Ukraińców. Informacje o głodzie docierały do Polski od rodzin mieszkających na Ukrainie Wschodniej oraz osób, a zwłaszcza dzieci, którym udało się przedostać przez granicę – zaznaczyła Maria Tucka, przewodnicząca Przemyskiego Oddziału Związku Ukraińców w Polsce. Część tych dzieci była przerzucana w bardzo prymitywny sposób – w zaplombowanych beczkach i na tratwach, na które przywiązywano dzieci.
Rostysław Kramar z Uniwersytetu Warszawskiego uważa, ze o tych wydarzeniach w szczegółach powinien poznać świat. Podkreśla, że dobrze się stało, że to właśnie Senat Rzeczypospolitej uznał tę tragedię za ludobójstwo. Ubolewa, ze nie uczyniły tego współczesne władze Ukrainy.
IAR/KRESY.PL
