14 czerwca jest jednym z najbardziej tragicznych dni w historii Litwy. 14 czerwca 1941 r. – rok po zajęciu Litwy przez Związek Radziecki – rozpoczęły się masowe aresztowania i wywózki mieszkańców kraju w głąb Rosji. W ciągu kilku pierwszych dni zsyłek, od 14 do 18 czerwca, zesłano z Litwy około 18 tysięcy osób. Odkąd Litwa odzyskała niepodległość, 14 czerwca jest obchodzony jako Dzień Żałoby i Nadziei.
Obchody Dnia Żałoby i Nadziei rozpoczną się już w piątek, 13 czerwca. W Muzeum Ofiar Ludobójstwa w Wilnie otwarta zostanie wystawa obrazów Henrikasa Ciparisa “Czerwone czasy”.
Na sobotę rano zaplanowano uroczystość w sejmie. W południe na placu Niepodległości w Wilnie odbędzie się oficjalna ceremonia wciągnięcia litewskiej flagi. Następnie ofiary stalinowskich represji zostaną uczczone podczas apelu przy Muzeum Ofiar Ludobójstwa przy ulicy Ofiarnej i na dworcu kolejowym w Nowej Wilejce, skąd 14 czerwca ruszyły na Wschód pierwsze pociągi z zesłańcami. W wileńskiej archikatedrze odprawiona zostanie msza święta i odbędzie się koncert muzyki sakralnej w intencji ofiar. Zostanie wykonany utwór żałobny “Stabat Mater” Antonina Dvořáka.
Wieczorem, na dziedzińcu Wileńskiej Galerii Obrazów, Litewska Państwowa Orkiestra Symfoniczna pod batutą Gintarasa Rinkevičiusa, Kowieński Chór Państwowy i soliści: Joana Gedmintaitė (sopran), Ieva Prudnikovaitė (mezzosopran), Tomas Pavilionis (tenor), Liudas Mikalauskas (bas) wykonają “Requiem” Wolfganga Amadeusza Mozarta. Wstęp na ten koncert dla osób, które ucierpiały w wyniku sowieckich represji, będzie wolny, za okazaniem zaświadczenia.
W sobotę i niedzielę wstęp do Muzeum Ofiar Ludobójstwa i Kaplicy-Kolumbarium Tuskulanum będzie wolny.
