Ławra Poczajowska idzie do sądu
Największy klasztor prawosławny w zachodniej Ukrainie – Ławra Poczajowska będzie się procesować z radą obwodową w Tarnopolu w obronie swych praw – poinformowała służba prasowa Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.
Konflikt spowodowała uchwała tarnopolskiej rady obwodowej na czele z przedstawicielami nacjonalistycznej partii “Swoboda”, która 11 lutego zażądała od premier Ukrainy Julii Tymoszenko odebrania Ławry Patriarchatowi Moskiewskiemu i przekazania jej na własność państwu.
Obecne kierownictwo obwodu zarzuca mnichom poczajowskim rusyfikację wiernych, propagandę antyukraińską, nietolerancję wobec innych Kościołów chrześcijańskich oraz naruszenie przepisów o działalności gospodarczej. Do Ławry została skierowana komisja kontrolna.
Przewodniczący tarnopolskiej rady obwodowej Oleksij Kajda ujawnił zamiar udostępnienia klasztoru na potrzeby innych Kościołów. Na razie jednak żaden z nich oficjalnie nie wyraził zainteresowania Ławrą Poczajowską.
Abp Wołodymyr, namiestnik Ławry sprostował oskarżenia nacjonalistów oraz skierował pozew do prokuratora obwodu tarnopolskiego w obronie czci i godności klasztoru prawosławnego.
Ławra Poczajowska – klasztor Zaśnięcia Bogurodzicy w Poczajowie, posiadający status ławry od 1833 r. – jest największym ośrodkiem prawosławia na Wołyniu i drugą na Ukrainie po Ławrze Pieczerskiej w Kijowie. Zakonnicy żyli na tym terenie w samodzielnie zbudowanych szałasach lub jaskiniach już w XII w., jeszcze przed budową klasztoru. W czasie najazdów tatarskich na Ruś Kijowską na terenie Poczajowa i okolic schroniła się grupa zakonników z Ławry Kijowsko-Pieczerskiej. Według legendy w czasie najazdu tatarskiego z 1240 r. ponad wzgórzem ukazała się Matka Boża, co skłoniło Tatarów do odstąpienia od niego.
W II połowie XVI w. wielkim dobroczyńcą wspólnoty monastycznej Poczajowa była żona sędziego Hojskiego, Anna z domu Kozińska, która wielokrotnie wspierała mnichów materialnie, zaś w 1597 r. przyczyniła się do powstania stałego monasteru oraz podarowała dla niego ikonę Matki Bożej. W 1721 r. monaster trafił do rąk unickiego zakonu bazylianów, którzy żyli na Górze Poczajowskiej do 10 września 1831 r.
Powrót Ławry do Kościoła prawosławnego przyczynił się do ponownego ożywienia ruchu pielgrzymkowego. Wśród pątników przybywających do monasteru byli carowie rosyjscy Mikołaj I, Aleksander II, Aleksander III i Mikołaj II. Przed I wojną światową była najważniejszym ośrodkiem teologicznym i kulturalnym prawosławia w zachodnich guberniach imperium carskiego. Za czasów sowieckich Ławra Poczajowska była czynna.
KAI/Kresy.pl
