Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 11, Warszawa 1890, s. 510.
Stupnica 3.) S., wś, pow. samborski, 16 klm. na płd.-wsch. od Sambora, 15 klm. na płn.-wschód od Podbuża (urz. poczt.). Na płd.-zach. leżą Mokrzany, na zach. Sielec, na płn. Horodyszcze, na płn.- wsch. Kotowania, na wsch. Niedźwiedza, na płd. Nahujowice (dwie ostatnie w pow. drohobyckim). Płn.-zach. częścią wsi przepływa Bystrzyca, dopływ Dniestru. W obrębie wsi przyjmuje od praw. brz. Stupiankę, która dwoma odnogami (Mała i Wielka) nadpływa z Mokrzan. Zabudowania wiejskie leżą w dolinie Stupianki Wielkiej i na praw. brz. Bystrzycy. Na płd.-wsch. leży las Kołtawa. Wznieś, od 300 do 351 mt. (Co do obszaru ob. Kotowania). W 1830 r. było 169 dm., 843 mk. w gmin. (wólka „Monaster” 10 dm., 35 mk.), a 10 dm., 58 mk. na obsz. dwor. (805 gr.-kat., 56 rzym.-kat., 40 izr.; 853 Rusinów, 48 Polaków). Par. rzym.-kat. w Dublanach, gr.-kat. w miejscu, dek. mokrzański. Do par. należy Kotowania. We wsi jest cerkiew p. w. św. Jerzego. Niegdyś był tu monaster bazylianów, który zostawał pod zarządem monasteru Spaskiego. Jest tu szkoła etat.1-klas., kasa poż. gmin. z kapit. 994 złr. i gorzelnia. W 1863 i 64 r. puszukiwano tu nafty i natrafiono na jej ślady (Dod. do Gaz. lwow., 1868, str. 234). Ze wsi tej pochodzi szlachecka rodzina Stupnickich.
