O Kłamstwie Ukraińskim i sytuacji na Rusi mówi sam Rusin

Jeżeli przedrukowanie wystąpienie posła Sejm RP jest dla Pana wyrazem nienawiści, jeśli cytowanie źródeł jest dla Pana wyrazem nienawiści i pogardy, to naprawdę mnie nie dziwi, że Redakcja (=Pan?) nie chce wziąć odpowiedzialności, czy też po prostu opublikować tych tekstów z zaznaczeniem, że nie są opinią portalu.

Za zarzucenie mi nienawiści do kogokolwiek powinien Pan dostać łatkę oszczercy i człowieka bez honoru, bo publikuję w zasadzie wyłącznie na podstawie znalezionych źródeł (wszystkich!). Za to Pan reaguje emocjonalnie, bo wyznawany przez Pana porządek historii i świata się wali. Stąd zarzuca mi Pan bezpodstawnie nienawiść; przy czym sam życzę normalnemu Ukraińcowi jak najlepiej, a to, że tożsamość narodowa wielu z nich ma taką a nie inną podstawę, to już jest inna sprawa i nie wpływa na moją ocenę każdego człowieka z osobna.

Gdzie tu nienawiść? Proszę podać choć jeden przykład ! Bo w takim razie nienawiścią zioną: Baczyńskyj, Przeździecki, statystki rządu rosyjskiego czy dowódca Obrony Lwowa 1918, płk Mączyński.

Jeszcze raz powtórzę – jest Pan oszczercą i kłamcą, bo nie poda Pan żadnego przykładu, w którym wyrażam nienawiść.

A jako lekturę polecę Panu archiwa Ostmarkenferajnu w Berlinie, tam właśnie może Pan zbadać źródła ulubionego przez Pana ukrainizmu. Zobaczy Pan, który z nas miał rację.

Naprawdę, co miałem Panu napisać to napisałem. Zarzuty o zbywaniu argumentów sytuacji, gdy siedzę na stronie cały czas i odpisuję na każdy post, są absurdalne.

Jednostronny dobór źródeł – rzeczywiście, źródła, które są raczej antypolskie w swojej wymowie (ze strony ukrstror), prasa polska, referaty Ukraińców, wiele książek współczesnych i historycznych – bardzo jednostronne! Śmiech na sali.

“Ukrainizm” to jest pojęcie nie wymyślone przeze mnie i mające 100 lat z górką.

Gdzie w swoich komentarzach do źródeł napisałem choćby raz nieprawdę? “O kłamstwie ukraińskim” mówił sam Baczyńskyj, więc powtórzenie jego tezy w tytule nie jest zbrodnią.

Nie potrafi mi Pan tak naprawdę nic zarzucić, więc to Pan powinien mnie przeprosić, ale nie zrobi Pan tego, bo brakuje Panu zdolności honorowej, jak widać.

Nie olałem, tylko nie zrozumiałem zupełnie tego, co do mnie pisał, tak jak nie rozumiem 50% treści przez niego przekazywanych.

Sekundanta nie potrzebuję.

Gdyby Pan zrozumiał dobrze albo chciał zrozumieć, to by Pan wiedział, że rozróżniam “ukrainizm” tak jak go rozumieli nasi przodkowie i tożsamość ukraińską.

Jeśli zarzut o tym, że nie podejmuję dyskusji, jest poparty argumentem o braku polemiki z P. Parnikozą, to rzeczywiście skłamał Pan na mój temat a w przypadku braku przeprosin, mogę tylko podtrzymać swoje zdanie.

Z ręką na sercu mogę powiedzieć, że staram się odpisywać na każdy post, o ile go rozumiem, póki jeszcze mam na to czas.

O “soft power” mówiłem w kontrze do propozycji podboju, a także jako metodzie przyciągania do polskości, z której przodków dzisiejszych Ukraińców brutalnie wyrwano (czytał Pan tekst “Kto sprawił, że Lwów jest ukraiński?”, wiec wie Pan doskonale, że “ukrainizm” był traktowany przez Austrię jako opcja polityczna, a potem Austriacy, a po nich sowieci przypisali wszystkich Rusinów w poczet “Ukraińców”; gdy ja powtarzam to samo za L. Sokołowem, to zarzuca się mi szowinizm).

Właśnie nie wiem, czy Pan intencjonalnie przekręca moje słowa, czy po prostu chce Pan jednocześnie pamiętać o kresach, ale też dowartościowywać opcje, które powstały w kontrze do polskości kresów i stąd takie efekty, jakie u Pana widzimy. Naprawdę, niech Pan przeczyta to:

http://www.kresy.pl/kresopedia,historia,zabory?zobacz/powstawanie-narodowosci-ukrainskiej-wg-plk-czeslawa-maczynskiego

i o “Rusinach Zawsze Wiernych RP”: http://www.kresy.pl/kresopedia,historia,zabory?zobacz/rusini-zawsze-wierni-rzeczypospolitej-polskiej

Także źródła, o których pisałem Panu “ZAP”. Przekona się Pan, że stosowanie przeze mnie w takim a nie innym konteście słowa “ukrainizm” jest jak najbardziej uprawnione, a sam Baczyńskyj przecież powiedział:

“Wobec lojalnej w stosunku do Państwa Polskiego ludności ruskiej stosuje pp. ukraińscy politycy nadal swoje stare metody, jaknajdalej idącej nienawiści i nietolerancji. Uwidoczniło się to w poprzednich sejmach, w których przedstawiciele partyj ukraińskich wnosili interpelacje, ażeby wszystkich rusinów nazwać ex officio Ukraińcami (jak to już raz w r. 1918 uczynił Karol I) i ażeby wydać w ich ręce dwie najstarsze ruskie kulturalno-oświatowe instytucje ,,Narodny Dom” i „Stauropigję”, do których oni najmniejszego prawa nie mają, choćby już tylko dlatego, że w czasie, gdy te instytucje powstały, to wówczas na naszym terenie nie było jeszcze żadnych Ukraińców. Nietolerancja Ukraińców wobec narodu ruskiego objawia się na każdem polu, na którem tylko czują się oni silni. ”

Jak więc miałem zatytułować to wystąpienie? Ono jest właśnie o Kłamstwie Ukraińskim – trzeba tylko przeczytać, żeby samemu to wywnioskować. Tu nie trzeba nawet odrobiny dobrej woli, tu trzeba po prostu umiejętności czytania, którą każdy z nas posiada.

To czemu Pan tej dyskusji nie podjął? Czemu ten tekst ani poprzednie pojednawcze, sugerujące wspólnotę Polakó i Rusinów, nie doczekały się uznania, a negujący niebezpodstawnie tożsamośc ukraińską “Skąd się wzięła Ukraina?” tak?

Co się nagle zmieniło? Ano to, że zarzucił mi Pan nagle, że szerzę nienawiść. Bezpodstawnie mi Pan zarzucił. To Panu odpowiedziałem, bo każdy by się tak zachował.

A zamiast tej kwestii do dyskusji autorytatywnie napisał Pan, że “Rusini nigdy nie byli narodem polskim”. Tymczasem starałem się wykazać co innego i nie podjął Pan tej dyskusji, tekst Pan schował do szuflady, a nic swojego Pan na ten akurat temat nei napisał.

To bardzo piękne, że ujawnia Pan prawdę o zbrodniach UPA, ale czy na to samo nie zasługuje wyjaśnienie źródłem tożsamości ukraińskiej, choćby była ona najbardziej nieoczywista?

Pan tylko zmniejszył katalog tematów tabu, a jednak “białe plamy” nadal mają zostać, bo kogoś to mogłoby obrazić. Myśli Pan, że pisanie prawdy o zbrodniach UPA jest tam przyjmowane z zachwytem?

To prawda, na ironię zakrawa fakt, że P. Parnikoza, który wyzywa cudze argumenty od “gówna”, sugeruje, że księdzu Iskowiczowi-Zaleskiemu “brakuje baby” i stąd jego “nienawiść”, ma się tu dobrze, a ja, który staram się coś zupełnie bezinteresownie przekazać miłośnikom kresów i spędzam czas nad przepisywaniem książek, mam dostać bana.

Proszę bardzo. Nie interesuje mnie istnienie na polit-poprawnycm portalu realizującym testament Jerzego Giedroyca i Józefa Stalina.

Widze, ze tutaj panuje zasada”i Panu Bogu świeczkę, i diabłu ogarek”. A tak się nie da.

Niedawno jeszcze za moje opinie właśnie na moje teksty miała tu być blokada. Ja mogę tylko podtrzymać, że nie podpiera Pan swoich zarzutów wobec mnie argumentami, a nie przepraszajac mnie wobec ego faktu, pokazuje Pan brak zdolności honorowej. Nie jest to wyzwisko, wyzwiskami rzucał P. Parnikoza i jakoś było ok.

Pan się niehonorowo zachował, zarzucając mi nienawiść, a gdy wykazałem, że nie ma we mnie nienawiści do żadnego człowieka, w tym polonofoba Parnikozy, to kuriozalnie zarzucił mi Pan, że nienawidzę… ukrainizmu, tak jakby uczucie nienawiści można było żywić do artefaktów. Po czym Pan nie przeprosił za to. Jak to w takim razie nazwać? Obrzucił mnie Pan błotem bez powodu, więc to jest chyba niehonorowe zachowanie, czy nie?

Wyzwiska… no nic, odsyłam do twórczości P. Parnikozy, która była temu pojęciu bliska. “Obgównianie” cudzych argumentów i tym podobne.

Innego tytułu się nie dało tu dać, bo właśnie Kłamstwo Ukraińskie z niego wynika, a cały tekst to jeden wielki cytat.A gdy pisałem o jedności polsko-rusińskiej, to też Pan tamte artykuły zlekceważył. Tam właśnie było widać, że Rusini BYLI częścią narodu polskiego, a jak się Pan z tym nie zgadza, to mógł Pan napisać coś konkurencyjnego w kontrze do tamtych tez, a nie odsunąć tamten artykuł na bok i zamiast polemiki teraz pisać autorytatywnie, że NA PEWNO “nigdy” nie byli.

Czekam na tego upragnionego bana, to będzie honor dostać go tutaj od ludzi, którzy głaszczą po głowie banderowców, a gnoją tych, co usiłują coś przekazać.

Tak jak pisałem: “Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek”. Piszecie o zbrodniach na kresach – i słusznie, a jak przychodzi tu ktoś, kto rzuca w innych “gównem” (cytat dosłowny), to głaszczecie go po głowie, pozwalacie robić co chce, bo przecież to nasz “brat z Ukrainy”. Zarzut o głaskanie banderowców jest akurat skierowany tylko do Pana. Tak jak pisałem, skoro mi zaćmiła nienawiść umysł, to i wszystkim, na których się powoływałem, pewnie też. Ma Pan przykład P. Parnikozy, podałem Panu konkret, wiec się prosze nie oburzać, bo jego akurat Pan po głowie głaskał.

A moje pojednawcze teksty o Rusinach Pan po prostu zlekceważył, więc tym łatwiej zarzucać mi nienawiść, bo czego nie publikowano-tego nie było, prawda? Lepiej się przyczepić do czegoś, co w całości jest cytatem i obnaża Kłamstwo Ukraińskie suchymi faktami, po prostu. Oto nowa definicja neinawiści.

Przeprosiłby mnie Pan choćby za takie epitety jak “ukrainofob” (sugestia, jakobym nienawidził ludzi, tymczasem ja jestem przeciwnikiem ideologii), to bym odwołał swoje słowa o braku honoru, tymczasem Pan zrzuca winę na mnie.

Nie odmawiałem Panu dobrych chęci ani zasług, ale po prostu przyjęcie zasady “i Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek”, czyli pisać o zbrodniach UPA, ale nie pisać o źródłach tożsamości ukraińskiej, chociaż to drugie zasługuje na takie samo bezkompromisowe ujawnianie jak zbrodnie na kresach.

No to czemu cały czas są pozostałe są w poczekalni? Tytuł jest adekwatny do treści, bo z niej jasno wynika, że tożsamość ukraińska ma korzenie takie a nie inne i opiera się na kłamstwie. Wcześniejsze artykuły, które też zawisły w poczekalni, też o tym świadczą nawet niezależnie od tego, co mówił Baczyńskyj.

Przepiszę jeszcze raz:

“Wobec lojalnej w stosunku do Państwa Polskiego ludności ruskiej stosuje pp. ukraińscy politycy nadal swoje stare metody, jaknajdalej idącej nienawiści i nietolerancji. Uwidoczniło się to w poprzednich sejmach, w których przedstawiciele partyj ukraińskich wnosili interpelacje, ażeby wszystkich rusinów nazwać ex officio Ukraińcami (jak to już raz w r. 1918 uczynił Karol I) i ażeby wydać w ich ręce dwie najstarsze ruskie kulturalno-oświatowe instytucje ,,Narodny Dom” i „Stauropigję”, do których oni najmniejszego prawa nie mają, choćby już tylko dlatego, że w czasie, gdy te instytucje powstały, to wówczas na naszym terenie nie było jeszcze żadnych Ukraińców. Nietolerancja Ukraińców wobec narodu ruskiego objawia się na każdem polu, na którem tylko czują się oni silni.”

“Wówczas na naszym terenie nie było jeszcze żadnych Ukraińców” – co z tego może wynikać? Przecież właśnie po takich stwierdzeniach uprawnione jest pisanie o Kłamstwie Ukraińskim, sam Rusin o tym zaświadczył. Czemu nie pisać prawdy? Właśnie te teksty, które wiszą w poczekalni, potwierdzają tylko te słowa.

Szanowny Panie, od kiedy to fakty są obiektem nienawiści? Ja przyjmuję fakt, że jest tożsamość ukraińska, takim jaki on jest.

I myli się Pan, że ja tego faktu “nienawidzę”. Ja jestem tutaj do bólu pragmatyczny i popieram stanowisko Romana Dmowskiego i Feliksa Konecznego – skoro Ukraińcy chcę niepodległości, to niech jej zasmakują ze wszystkimi tego konsekwencjami. I niech się tak dzieje.

W takim razie zaręczam, że nienawiść pozbawiłaby mnie ważnego dla mnie atrybutu, jakim jest trzeźwa ocena sytuacji, a tę staram się zawsze zachowywać, więc emocja pod nazwą nienawiść jest mi tu nie tyle obca, co zbędna. Na pewno nie tyczy ona ludzi a co najwyżej właśnie ideologii. W końcu sam Pan przyznał, że jest to ideologia, ciekawa sprawa; no chyba ze to ideologią nie jest, więc wtedy nie mógłbym jej nienawidzić, a więc w tym przypadku Pan by mnie bezpodstawnie oskarżył. A więc sa dwie alternatywy w tej sytuacji:

a) albo ukrainizm jest ideologią i da się go nienawidzić, zatem przyznaje mi Pan rację, iż mówimy o Kłamstwie Ukraińskim jako ideologii, a nie autentycznej tożsamości

lub b) czyli ukrainizm nie jest ideologią, a więc nie da się go nienawidzić, czyli zarzut nienawiści wobec mnie był chybiony i powinien mnie Pan honorowo przeprosić, o ile honor Pan posiada

ALe Baczyńskyj miał rację – to zjawisko było marginalne w zaborze austriackim i jego źródło całkowicie leży w austriackiej myśli politycznej.

Podkreślałem tez wielokrotnie, że Kozak to nie znaczy Ukrainiec, bo równie dobrze Ukraińcami mogliby być kozacy kubańscy czy orenburscy.

Nie neguję, że istniała narodowość ukraińska, ale jeden Taras Szewczenko naprawdę nie przewróci historii do góry nogami.

Książka m.in. o zbrodniach ZURL “Niech nas rozsądzi miecz i krew”.

O powstawaniu narodowosci ukraińskiej: http://www.kresy.pl/kresopedia,historia,zabory?zobacz/powstawanie-narodowosci-ukrainskiej-wg-plk-czeslawa-maczynskiego

Tak jak pisałem – słowa Mączyńskiego mają potwierdzenie w archiwach niemieckich, a także w korespondencji unickich kapłanów z władzami austriackimi, do których dotarli Polacy w czasach walki z ZURL. Także wiele niezależnych od Mączyńskiego źródeł potwierdza to, co napisał.

Świadomość narodowa – ok, nie neguję tego, że obiektywnie była. Ale to, do jakich mitów się odwoływała (m.in. do kłamliwego mitu upowszechnionego przez Hruszewskiego o jedności Ukrainy-Rusi) wskazuje wyraźnie, że jej rodowód ma małe a może i żadne podstawy historyczne.

Właściwie podsumował te brednie o Ukrainie-Rusi prof. Paszkiewicz: “Do jakich błędnych rezultatów prowadzi fałszywe użycie terminu „ukraina”, wskazuje choćby tytuł wielotomowego dzieła M .Hruszewskiego – „Historia Ukrainy-Rusi”. Oba pojęcia: Ukraina i Ruś, nie pokrywały się ze sobą ani w czasie, ani w przestrzeni, nie mogą więc być traktowane równorzędnie. Uczony powyższy omawia obszernie dzieje południowo-wschodniej Europy w czasach, kiedy słowo „ukraina” oznaczało terytorium pograniczne [jak sam Paszkiewicz pisze – wówczas każdy kraj miał swoją „ukrainę” (pogranicze)].” Henryk Paszkiewicz, Początki Rusi, Kraków 1996, s. 496.

Zaraz Panu podrzucę namiary na pozostałą część źródeł, o których pisałem.

@ZAP

kpt. Boruta-Spiechowicz znajduje w Rudzie pod Lwowem w domu księdza Hanyćkiego pismo URN co c.k. ministerstwa wojny Austri; pisała o tym “Prawda” w numerze 265. z dn. 22 listopada 1918 i w numerze 269. z dnia 27 listopada 1918, a takze “Dziennik Bydgoski” z dnia 22 listopada 1918 w numerze 266.

Poza tym, dobrze Pan wie, że w spisach powszechnych to rachmistrz określał na podstawie języka narodowość, a nie kazał sie chłopu samookreślać. Poza tym, zarówno Austriacy, jak i sowieci wszystkich Rusinów przypisywały wbrew ich woli w poczet “Ukraińców”, a już rosyjskie spisy uważały ich po prostu za Małorosjan.

A o tym, że “Ukrainiec” początkowo oznaczał opcję polityczną w zaborze austriackicm, a dopiero potem Austriacy przypisywali Rusinów wbrew ich woli do “Ukraińców”, pisałem wcześniej i gdyby Redakcja opublikowała te teksty, to dzisiaj byśmy o tym nie dyskutowali.

“Cztery ukrainizacje Donbasu”- tekst o tym, jak bardzo “ukraińska” była Ukraina za czasów URL, a co do Rosjan, to mówiłem o inteligentach rosyjskich zafascynowanych folklorem wsi, a nie politykach URL, którzy na tych terenach nie mieli nawet poparcia i nie byli w stanie wystawić solidnej armii.

ALe proszę zauważyć, że nawet w Kijowie nie było poparcia dla idei państwa ukraińskiego, a co do Donbasu, to opcja ukraińska była tam ostatnią, jaką by tam poparto. A skoro w stołecznym Kijowie nie chciano Urainy, to to chyba wyjaśnia wszystko.

Przypadki ZURL i URL (a także ich wzajemne stosunki) pokazują, jak właśiwie dwoma różnymi tworami były obydwie “Ukrainy”. I w zasadzie dopiero Stalin, a nie ZURL czy URL, nadał kształt terytorialny dzisiejszej Ukrainie i tu się zgadzam z Panem Lipińskim – istnienie takiej Ukriany musimy tolerować, co nie znaczy – i tu się nie zgadzamy – że mamy nie opisywać historii takiej, jaką ona była.