Łąka

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 5, Warszawa 1884, s. 632-633.

Łąka szlachecka i rustykalna (po rusku Łuka), wś w pow. samborskim, 24 kil. na wsch. od Sambora, 8 kil. na płn. wsch. od st. kolej. Dublany-Kranzberg. Na płn. leży Bilina Wiel­ka, na wsch. Majnicz, na płd. Dorożów i Ortyniec, na zach. Tatary. Wieś leży na nieznacznem wzniesieniu (274 m. na płn., 280 i 289 (znak triang.) na płd.) między Dniestrem od płn. a Bystrzycą od płd. Środek obszaru zaj­mują zabudowania wiejskie. Płn.-wsch. na­rożnik Ł. szlacheckiej zajmuje przysiółek „Poroszcza“ i przypiera do wielkich błot naddniestrzańskich. Część Łąki szlacheckiej zwie się Szeremetą. Własn. więk. ma roli orn. 348, łąk i ogr. 521, pastw. 1, lasu 102 mr.; własn. mniej, roli orn. 709, łąk i ogr. 538, past. 422, lasu 58 mr. W r. 1880 było 695 mk. w Ł. rustykalnej, 349 w Ł. szlacheckiej, a 66 na obsz. dwor. (obrz. gr.-katol., z wyjątkiem kil­kudziesięciu rzym.-katol.). Par. rzym.-katol. w Dublanach, gr.-katol. w miejscu (dek. Mokrzany, dyec. Przemyśl.). Cerkwie są dwie: w Wołoszczy pod wezw. św. Piotra i Pawła, i w Łące pod wezw. św. Mikołaja. W tej ostatniej znajduje się metryka chrztu z roku 1731 z następującym ruskim napisem: „Za pryzwoleniem jeho myłosty Otca Ironima Ustryckoho, Episkopa peremyskoho, samborskoho w zemli sanockij, i za derżawy wełykoho korolia Awhusta, szczastływe nam pa­nuj uszczoho w zemły polskoj i naszoj inałoj Rosii, a za kolatorow Łuckich, sija metryka jest seła Łuky, chramu św. Kykoiaja; knyhu siju dał zrobyty świaszczennoerej Stefan Struszewycz, paroch Łuky, r. B. 1731.“ We­dług inwentarza stała stara cerkiew dłużej niż 140 lat. W r. 1866 zbudowano nową na od­powiedniej szem miejscu, darowanem przez oby­watela ziemskiego Pawła Łuckiego i jego żonę Annę z Bilińskich. Starą cerkiew przeniesio­no do Wołoszczy w r. 1868. W Ł. jest szk. etat. 1-kl., zakład dla sierot, urząd pocztowy

[s.633]

i sąd powiatowy, w obrębie którego leżą gmi­ny: Bilina Wielka, Bilinka, Byków, Dorożów, Dublany, Glinne, Hordynia, Horodyszcze, Kornatowice, Kranzberg, Łąka, Majnicz, Ńowoszyce, Ortynice, Ozimina, Prusy, Siekierczyce, Tatary i Wołoszcza (.18352 dusz). Za czasów polskich należała wieś do dóbr koronnych w ziemi przemyskiej. Według inwentarza z r. 1768 była połowa wsi w posiadaniu Tekli Turkułowej, a druga połowa w posiadaniu Kazi­mierza Jagniątkowskiego, podczaszego żytomierskiego, z prow. 806 złp. 16 gr., z czego kwarta 203 złp. 4 gr. Zajęta przez rząd austryacki w r. 1789, przyłączona potem do klucza dublańskiego i sprzedana w r. 1862. W obrębie wsi jest mogiła nad stawiskiem szlacheckiem, oraz okopy niedaleko tego sta­wiska. Powiadają, że niegdyś stał tu gród (horod) Łuckich. Niedaleko wsi jest mogiła w polu zwanem „Na Mogile “ przy drodze do Wołoszczy. Lu. Dz.