Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 4, Warszawa 1883, s. 404-405.
Kornice (po rusku Korny czi), wś w pow. samborskim, 16 km. na płn. od sądu pow. w Samborze, 8 km. na południo-wschód od urzędu poczt, w Krukienicach. Na płd, leżą Kowenice, na zach. Więckowice, na płn. Jatwięgi (w pow. mościskim), Niechowice i Knihenice (w pow. rudeckim), na wsch. Burczyce stare (w pow. rudeckim). W środku obszaru leżą zabudowania wiejskie. Wzdłuż granicy płd. płynie Błożewka. Na lew. jej brzegu leżą moczarzyste pastwiska. Płn. część obszaru zajmują orne pola (Peresiele). Własność większa roli ornej 25, łąk i ogr. 17 mr.; własn. mniej, roli or. 539, ł. i o. 135, pastw. 175 mr. Według spisu z r. 1880 było 503 mk. w gminie (obrz. gr. kat. z wyjątkiem kilku rz. kat.). Par. rz. kat. w Radenicach, gr. kat. w Więckowicach. We wsi jest cerkiew. Wś tę wraz z wsiami Radenice i Jatwięgi nadał r. 1570 Zygmunt August walecznemu Konradowi Krupie Przecławskiemu. Lu. Dz.
