Ateński Partenon jak w starożytności – archeolodzy zrekonstruowali całą zachodnią fasadę
Po dwóch wiekach zachodnia stroną najsłynniejszej świątyni starożytnych Aten przybrała oryginalną formę. Archeolodzy rekonstruowali ją z oryginalnego budulca, ale potrzebne też były współczesne wypełnienia.
Oficjalnego odsłonięcia zachodniej ściany Partenonu dokonano w czwartek. Po raz pierwszy od około 220 lat została przywrócona do tego, co Ministerstwo Kultury Grecji określiło jako jej najpełniejszą możliwą formę, jak podał portal Ekathimerini. Archeolodzy żmudnie rekonstruowali tę fasadę budynku wykorzystując znajdujący się na miejscu rozrzucony w budulec. Jednak nie wystarczył oryginalnych części, stąd fronton budowli został uzupełniony blokami współcześnie wydobytego marmuru.
Greccy rzędnicy podkreślili precyzję wykonania prac. W oświadczeniu dołączonym do niedawno opublikowanego zdjęcia zauważyli, że nowy marmur nie został po prostu dodany, ale z wyjątkową precyzją dopasowany do zachowanych fragmentów i istniejących części frontonu. Renowacja, jak stwierdzili, odzwierciedla szczegółowy i staranny proces mający na celu zachowanie oryginalnej zabytku.
Obudowa Partenonu ma duże znaczenie dla wizerunku Grecji i jej atrakcyjności dla turystów. Mimo wielości atrakcji historycznych i przyrodniczych, stołeczne Ateny pozostają najczęściej odwiedzane przez gości z innych państw, a w wzgórze Akropolu, gdzie w starożytności znajdowały się główne świątynie i budynki publiczne, gdzie odbywały się Zgromadzenia Ludowe obywateli najbardziej znanego polis, pozostaje z kolei sztandarowym miejscem zwiedzania.
Według agencji Associated Press Ateny co roku odwiedzane przez około 4,6 mln turystów.
Partenon został zbudowany w latach 447–432 p.n.e. z inicjatywy ateńskiego męża stanu Pericles, w okresie największej potęgi Aten. Projekt świątyni opracowali architekci Iktinos i Kallikrates, natomiast nad całością prac artystycznych czuwał rzeźbiarz Fidiasz. Budowla została wykonana z wysokiej jakości marmuru pentelickiego i stanowi jeden z najwybitniejszych przykładów architektury doryckiej. Jej nazwa pochodzi od greckiego słowa „parthenos”, oznaczającego dziewicę, i odnosi się do bogini Ateny, patronki miasta, dla kultu której posawiono świątynię.
Była ona symbolem potęgi politycznej i gospodarczej Aten oraz miejscem przechowywania części skarbca Związku Delijkiego, ligi greckich poleis kierowanego przez Ateny. Bogato zdobione fryzy i rzeźby przedstawiały sceny mitologiczne oraz procesje religijne, podkreślając znaczenie miasta i jego mieszkańców.
W okresie bizantyjskim świątynię przekształcono w kościół chrześcijański pod wezwaniem Matki Bożej. Po zdobyciu Aten przez Turków osmańskich w XV wieku budowla została zamieniona na meczet. Największe zniszczenia nastąpiły w 1687 roku podczas wojny między jak Imperium Osmańskie toczyło z Wenecją. Turcy wykorzystywali wówczas Partenon jako magazyn prochu, a trafienie pociskiem artyleryjskim spowodowało potężną eksplozję, która zrujnowała znaczną część świątyni.
W XIX wieku część zachowanych rzeźb została wywieziona do Wielkiej Brytanii przez Thomasa Bruce’a. Stanowią przedmiot sporów między Grecją a Wielką Brytanią.
ekathimerini.com/apnews.com/kresy.pl
