Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 11, Warszawa 1890, s. 278.
Starzawa 2.) S., wś, pow. mościski, 14 klm. na płn.-zach. od sądu powiat, w Mościskach, 12 klm. na płn.-wschód od st. dr. żel., tel. i urz. poczt, w Medyce. Na płn. leży Kalników, na płn.-wschód Małnów, na płd.-wschód Czerniawa, na płd.-zach. Buców, na zach. Nakło, na płn.-zach. Stubno (2 ostatnie miejscowości w pow. przemyskim). Płn. część wsi przepływa pot. Wisznia, dopływ Sanu, a mianowicie jedno z jego ramion zwane Krywulą, od wschodu z Małnowa na płn – ach. do Stubna. Zabudowania wiejskie leżą na wschód. Najwyższe wzniesienie w środku obszaru 224 mt. W stronie płn. wznosi się wzgórze Turzyna do 218 mt. Własn. więk. Mieczysława Pawlikowskiego) ma roli or. 344, łąk i ogr. 909, past. 175, lasu 1125 mr.; wł. mn. roli or. 1498, łąk i ogr. 432, past. 188, lasu 96 mr. W r. 1880 było 347 dm., 1815 mk. w gminie, 5 dm., 33 mk. na obsz. dwor. (1794 gr.-kat., 25 rz.-kat., 29 izrael.; 1826 Rusinów, 17 Polaków, 1 Niemiec). Par. rz.-kat. w Mościskach, gr.-kat. w miejscu, dek. mościski, dyec. przemyska. We wsi jest cerkiew i szkoła etat. 1-klas. Opis miejscowości, cerkwi i obrazów Hadziewicza podał Przyłęcki (Dniestrzanka, 1841, str. 201). W zbiorze rycin Pawlikowskiego znajduje się rysunek cerkwi pod Nr. 4881, 4882, 4883 i 4884. Obacz także zbiór rycin w Muzeum Ossolińskich, a mianowicie tekę z widokami Galicy i, Nr. 5167. Lu. Dz.
