Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 10, Warszawa 1889, s. 519.
Siekierczyce, po rus. Sikerczyci, wś, pow. samborski, 15 klm. na wschód od Sambora, 9 klm. na płn.-zach. od sądu pow. w Łące, 6 klm. od urz. poczt, i dr. żel. Dublany-Kranzberg. Na płn. leży Hordynia, na wschód Bilinka, na płd. Dublany, na zach. Kornalowice. Wieś leży w dorzeczu Dniestru za pośrednictwem Bystrzycy. Zabudowania wiejskie leżą na lew. brzegu Bystrzycy. Wieś tworzy jednę gminę katastr. z Hordynią. W r. 1880 było 106 dm., 498 mk. w gm., 6 dm., 32 mk. na obsz. dwor. (479 gr.-kat., 28 rzym.-kat., 21 izrael.; 451 Rusinów, 79 Polaków). Parafia rzym.-kat. w Dublanach, gr.-kat. w Hordyni. We Lwowie d. 20 paźdz. 1524 r. potwierdza Zygmunt I rezygnacyą wsi królewskiej Siekierczyce w zastaw za pewne sumy przez Stanisława Taranowskiego posiadanej, na rzecz Iwana Dubrowskiego (Dodatek do Gaz. lwow., 1872, t. I, str. 50). W Krakowie d. 26 lipca 1530 r. pozwala tenże król Andrzejowi Wrusskiemu i jego synom wykupić zastawioną wś król. S. z rąk posiadacza (1. c., str. 51). Dnia 4 paździer. 1532 r. łączy król różne sumy przez swych poprzedników przodkom Mikołaja Derszniaka na dobrach królewskich S. i Hordynia zapisane w jedną i daje też wsie w dożywotnie posiadanie temuż Derszniakowi i jego synom (1. c., str. 103). W Krakowie d. 1 wrześ. 1535 r. daje wś S. i część Hordyni jako dziedzictwo Piotrowi Kmicie, kaszt, sandomierskiemu i marszałkowi w. kor. (1. c., str. 105). W Krakowie d. 25 kwietnia 1537 r. wydaje dekret co do dóbr królewskich S. itd. przez Mikołaja Derszniaka, wojskiego i sędziego przemyskiego, posiadanych (1. c., str. 107). Dnia 22 maja 1537 r. wydaje dekret co do zatrzymania nadal w skarbie 367 grzyw., dopóki Stanisław Odrowąż, woj. podolski, nie wykaże, w jaki sposób wś S., pierwotnie wraz z innymi dobrami samborskimi jego przodkom zastawiona, przeszła w posiadanie innych osób (1. c., str. 110). W Piotrkowie d. 10 marca 1538 r. potwierdza król Mikołajowi Derszniakowi i jego synom dożywocie na wsiach królewskich S. i Hordynia (1. c., str. 116). Lu. Dz.
