Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 6, Warszawa 1885, s. 868-869.
Nadyby, wś, pow. samborski, 10 klm. (14 klm. koleją żelazną) na płn-zach. od sądu powiat. w Samborze, 3 klm. na zachód od stac. poczt, w Wojutyczach, w miejscu stac. kolei naddniestrzańskiej Nadyby-Wojutycze. Na płn. i wsch. leżą Wojutycze, na płd. Humieniec, na płd.-zach. Czaple, na zach. Sąsiadowice. Płd. część wsi przepływa Strwiąż, dopływ Dniestru, płynący od płd. na płn.-wsch. a potem na wsch. do Wojutycz. Środkiem wsi płynie mały potok, lewoboczny dopływ Strwiąża, od płn., gdzie powstaje, na płd.-wsch. Płd.- zach. narożnik wsi przepływa mała struga, wchodząca od zach. z Sąsiadowic, i wpadająca od lew. brz. do Strwiąża. Płn.-wsch. część wsi przepływa pot. Piekliska, wpadający również do Strwiąża. W dolinie środkowego potoku leżą zabudowania wiejskie (322 m.). Płd. część wsi przerzyna kolej naddniestrzańska. Idzie ona lewym brzegiem Strwiąża i ma tu stacyą, której dworzec leży na granicy Nadyb i Wojutycz. Płd. część wsi wznosi się średnio do 304 m. Ku płn. wznosi się obszar stopniowo. Na płd.-zach. leżą niwy „Szubieniczyska“, a na krańcu płn. las wzniesiony po nad 340 m. Przez wieś idzie także, równolegle prawie z koleją, droga wiodąca z Sambora do Chyrowa. Własn. więk. (Tchórznickich) ma roli or. 496, łąk i ogr. 34, past. 10, lasu 93; własn. mn. roli ornej 537, łąk i ogr. 96, past. 66 mr. W r. 1880 było 694 mk. w gminie, 116 na obsz. dwor. Nadyby iWojutycze (między nimi 550 obrz. rzym.-kat., 260 gr.-kat.). Par. rzym. i gr.-kat. w Wojutyczach. We wsi jest prywatna kaplica, w której się niekiedy mszę odprawia, i cerkiew. W cerkwi tej była, wedle zapisków wizytatorskich z r. 1732, starożytna pisana ewangelia i minia. Należała też do niej z dawien dawna, od ruskich kniaziów jeszcze nadana ćwierć pola, to jest 24 zagonów bez 8 staj. Jest tu także dwór, folw., gorzelnia i karczma „Budy”. Wieś należała dawniej do Leona hr. Stadnickiego i słynęła wzorowem gospodarstwem. Stadnic-
[s.869]
ki założył tutaj piękną chmielarnię na wzór czeskich (Rkp. Ossol. No 2865, str. 45). W r. 1446 nadał Piotr, biskup przemyski, kanonikom kapituły przemyskiej dziesięcinę w Nadybach (ob. A. G. Z., t. 8, str. 122). Lu. Dz.
