Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 6, Warszawa 1885, s. 635-636.

Mokrzany 1.) po rus. Mokriany, wś z przys. Hołodówką, pow. samborski, 13 kil. na płd.- wsch. od sądu pow. w Samborze, 11 kil. na płn.-wsch. od urz. poczt, w Podbużu. Na wsch. leży Stupnica, na płn. Sielec i Olszanik, na zach. Czerchowa, na płd. Winniki (w pow. drohobyckim). Wś leży w dorzeczu Dniestru, gdyż dopływ Tyśmienicy, Bystrzyca, wchodzi tu od płd. z Winnik, i płynie prawie środkiem obszaru na płn. do Sielca. Płn.-zach. narożnik wsi przepływa od płd.-zach. na płn.-wsch. lewoboczny dopływ Bystrzycy Czerchawa (ob.), a część wsch. potoki: Stupianka Mała i Stupianka Wielka. Płyną one od płd. na płn., ostatni wzdłuż granicy wsch,, a łączą się w Stupnicy i wpadają do Bystrzycy od praw. brzegu. Na lew. brz. Bystrzycy leżą, cokol­wiek od niej oddalone, zabudowania wiejskie, w płd. stronie obszaru, a na płn. od nich przys. Hołodówką nad samą Bystrzycą. Zach. część obszaru zajmuje las ,,Za Piilpereczką” Naj­wyższe wzniesienie w zach. stronie wsi czyni 335, w stronie wsch. 339 m. Dolina rz. By­strzycy przy wnijściu do wsi 321 m., dolina Czerchawy 314 m. Własn. więk. ma roli or. 15 łąk i ogr. 3, past. 25, lasu 54 mr.; własn. mn. roli or. 667, łąk i ogr. 129, past. 387, la­su 217 mr. W r. 1880 było 669 mk. w gm. 1 na obsz. dwors. (między nimi kilku obrz. rz.-kat.). Par. rz.-kat. w Podbużu, gr.-kat. w miejscu. Do par. tej należą Winniki z Mo­stami. We wsi jest cerkiew drewniana pod wez. ś. Michała Anioła. Jest tu także urząd dekanalny gr.-kat. Dekanat mokrzański nale­ży do dyecezyi przemyskiej a obejmuje nastę­pujące parafie: Bilina, Bronica, Byków, Wołoszcza, Horodyszcze, Hruszowa, Dorożow, Dublany, Litynia, Łąka, Łużek Dolny, Mokrzany, Nahujewice, Opaka, Podbuż, Prusy, Stupnica, Sielec, Tatary, Tynów, Uroż, Wola Jakubowa i Jasienica Solna. W sumaryuszu dokumentów (rkp. Ossol. No 2837, str. 57) czytamy: „A. 1533 feria sexta infra octavas trium regum. Samboriae. Vendit Magnificus Odrowąż unam integram aream, alias dworzy­szcze, in villa Mokrzany, pro Eoclesia rit. graeci, inibi consistenti, provido Jaczkoni Poponi, et ejus successoribus servientem cum libertatione adationibus porcorum et suum praestandis; quam venditionem Bona regina solvis censibus regalibus approbavit. Cracoviae A. 1545“. Za czasów polskich należała wieś do dóbr koronnych, do klucza zadniestrzańskiego w ekonomii samborskiej a ziemi przemyskiej. W r. 1609 nadał Zygmunt III wójtostwo w M. Danielowi Domaradzkiemu, sekretarzo­wi swemu (Arch. Bernard, we Lwowie, C. t. 364, str. 1341). Lustracya z r. 1686 (rkp. Ossol. No. 1255, str. 48 i 69) podaje o niej na­stępujące szczegóły: „Ta wieś ma łanów 13, co czyni ćwierci 52. Między tymi popowskich ćwierci 4, wójtowskich 16, hajduckich 4, zo­staje robotnych 6, pustych czynszowych ćwierci 22. Powinności tej wsi: Robić powin­ni z półłanu siekierą, albo młócić, albo jako im każą, w tydzień po 5 dni według dawnego zwyczaju, przychodząc na tę robotę i odcho­dząc. Drew świątecznych do roku 2 razy po­winni pokładać. Przędą z ćwierci po łokci 3 z pańskiego przędziwa. Czynsze: z ćwierci każdej czynszu płacą na rok po 1 zł. 6 gr.; podymnego gromada na rok płaci 3 zł. 15 gr., pop czynszu płaci na rok po 3 zł. 18 gr.; z pustych zaś ćwierci czynszowych z każdej płacą po zł. 12. Do tego gromada daje owsa czynszowego półmiarków 10. W tej wsi trzy­ma wójtostwo p. Chotecki, na które prawa nie pokazał. A że uskarżali się poddani tameczni, że pewne robocizny jako to: zakos, obkos, zażen, obżen, oraz na jarzynę i oziminę i inne powinności onemu odprawiać muszą, których do zamku samborskiego nie odprawiają, tedy wkładamy to na zamek samborski, aby w to wejrzał, jeżeli to z prawa należy albo nie, aby te roboty do wójtostwa tego ciż poddani odprawiali. Donieśli i to ciż poddani, że tenże p. Chotecki roli gromadzkiej obsiewa ćwierć

[s.636]

jednę i dwa pręty, a z tego czynszu żadnego do zamku nie oddaje, tedy ad proportionem jako z innych płacą czynszowych ćwierci przykładał się i płacił czynszu co rok zł. 18 ustanawiamy, albo role te gromadzkie oddał, z których czynsz ten dochodzić będzie“. Wój­tostwo w M. przeszło potem w posiadanie Mi­kołaja Matkowskiego. Rząd austryacki zajął je d. 25 grudnia 1790 r. i przyłączył do dóbr samborskich

forma płatności